DOWNLOAD APPS

Ο σπίκερ που βγάζει τον οπαδό από μέσα του. Με πολύ… θόρυβο! (pics/video)

Είναι ο μεγαλύτερος οπαδός της Μίλαν. Είναι ο εχθρός του… mute. Είναι ο Τιτζιάνο Κρουντέλι και ΔΕΝ είναι καθόλου καλά! Το sportfm.gr σε προσκαλεί «να την ακούσεις» με τον πιο παλαβό σπίκερ της Ευρώπης

Ο σπίκερ που βγάζει τον οπαδό από μέσα του. Με πολύ… θόρυβο! (pics/video)

Σκέψου το κρισιμότερο γκολ που έχει βάλει ποτέ η ομάδα σου. Θυμήσου πόσο έξαλλα το πανηγύρισες. Πολλαπλασίασέ το επί δέκα.

Συγχαρητήρια, είσαι απλά μια τρίχα από το… μουστάκι του Τιτζιάνο Κρουντέλι!

Περπατώντας ολοταχώς προς τα 73, μια από τις μεγαλύτερες μορφές του ιταλικού ποδοσφαίρου και η (κυριολεκτικά) ηχηρή απάντηση της Ευρώπης στους λατινοαμερικάνους σπίκερ δεν κατεβάζει τους τόνους.

Μα συνεχίζει να υπενθυμίζει πόσο όμορφη είναι η μπάλα (και οτιδήποτε άλλο σε αυτή τη ζωή) όταν το ζεις με πάθος!

Γράφει ο Γιώργος Μαραθιανός

Σε μια εποχή όπου στο γήπεδο δυσκολεύεται να δικαιολογήσει το τεράστιο όνομα και τη βαριά φανέλα της, δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι ο διάσημος σπορτκάστερ/ρεπόρτερ/ίνδαλμα αποτελεί τον μεγαλύτερο σταρ της Μίλαν. Κι αν είναι όμως υπερβολή, δεν πειράζει. Γιατί όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, ο Κρουντέλι λατρεύει τις υπερβολές.

inner



Ή τουλάχιστον δεν μπορεί να τις περιορίσει όταν πρόκειται για την ομάδα που αγαπάει μια ζωή. Αυτή που έγινε το συναισθηματικό του αποκούμπι από τα 7. Τότε που δέχθηκε το χειρότερο χτύπημα που μπορεί να δεχθεί ένα παιδί: Να χάσει και τους δυο του γονείς. «Ο αδερφός μου έγινε το απόλυτο σημείο αναφοράς μου. Και λάτρευε τη Μίλαν. Ήταν μοιραίο να μου μεταδοθεί το πάθος», έχει εξηγήσει.

Αυτό που δεν έχει καταφέρει ποτέ να εξηγήσει -ούτε ο ίδιος, ούτε η επιστήμη- είναι το πώς… επιβιώνει τόσα χρόνια παρακολουθώντας (και κυρίως περιγράφοντας) τα παιχνίδια των «ροσονέρι». Διότι αν ο Χελάκης σου φαινόταν το 2004 να φλερτάρει ανά πάσα στιγμή με το εγκεφαλικό, ο Κρουντέλι στη θέση του αποκλείεται να την έβγαζε καθαρή μέχρι τα προημιτελικά…



Μπορούν να το επιβεβαιώσουν δισεκατομμύρια σφυγμοί που έχει ανεβάσει κατά τη διάρκεια αγώνων. Εκατοντάδες τρίχες που έχει ξεριζώσει από το κεφάλι του σε χαμένες ευκαιρίες. Άλλα τόσα αυτιά που έχουν… αχρηστευτεί από τις κραυγές του σε γκολ. Και κυρίως οι γκριμάτσες των γύρω του στα πάνελ της εκπομπής «7 Gold». Αυτές που ποικίλλουν από το «ένα ασθενοφόρο, ρε παιδιά, αυτός θα μείνει στον τόπο» μέχρι το «να γυρίσουνε οι φτέρνες σου ανάποδα και αντί να πηγαίνεις να ‘ρχεσαι, κωλόγερε» (σε αυτούς που το εορτασθέν γκολ το έχει δεχθεί η ομάδα τους).

inner



Αυτό είναι και το φοβερό όμως με τον Κρουντέλι. Ακόμα κι αν σε εκνευρίσει, ακόμα κι αν γίνεται ενίοτε φοβερή εστία ηχορύπανσης, ακόμα κι αν τον έχεις απέναντί σου με πεταγμένες τις φλέβες να πανηγυρίζει σαν να μην υπάρχει αύριο, δεν γίνεται να τον αντιπαθήσεις. Γιατί ξέρεις ότι είναι γνήσιος. Ότι δεν το κάνει για να «πουλήσει οπαδιλίκι». Και ότι έτσι θα φερόταν ακόμα κι αν δεν έφερε τον τίτλου του (ελαφρώς υποκειμενικού έστω) δημοσιογράφου.

Άλλωστε κι αυτόν για χάρη της Μίλαν τον απέκτησε. Μέχρι τα 30 του ήταν εμπορικός αντιπρόσωπος. Κι αφού μπήκε στον αθλητισμό μέσω της ομοσπονδίας του τένις, έκανε πραγματικότητα το όνειρό του: Να περιγράψει αγώνες της ομάδας του στο ραδιόφωνο. Ήταν λοιπόν να μην κάνει την αρχή (το 1987 σε ένα 2-0 επί της Πεσκάρα). Από εκείνη τη μέρα η φωνή του -ή μάλλον οι φωνές του- άρχισαν να μπαίνουν στην καρδιά των φίλων των «ροσονέρι».

Πραγματικά ήρωας, όμως, ξεκίνησε να γίνεται από τις μάχες του με τον Έλιο Κόρνο. Από τις δεκάδες διενέξεις στο στούντιο με τον «όμολογό» του στην Ίντερ. Τις εκρήξεις στα πειράγματα και τις αφιερώσεις του στις νίκες της Μίλαν. Τις κόντρες με τους εκπροσώπους όλων των ομάδων, κατά τη διάρκεια των οποίων έχει τραμπουκίσει/έχει χτυπήσει με μαξιλάρια/έχει αναπαραστήσει γκολ. Και γενικότερα της έντονες αντιδράσεις του, από τις οποίες δεν έχει γλιτώσει ούτε η παρουσιάστρια, Τζιοβάνα Μαρτίνι.





Αυτός είναι όμως ο Κρουντέλι. Η Μίλαν είναι η αθεράπευτη «καψούρα» του και μπορεί να κάνει τα πάντα γι’ αυτήν. Αρκεί να δεις το βλέμμα του όταν μιλάει για τον αγαπημένο του (και ως παίκτη και ως άνθρωπο) Κακά. Για το «σύμβολο», όπως αποκαλεί τον Μπαρέζι. Για τον «ποδοσφαιρικό επιστήμονα», όπως τον χαρακτηρίζει, Ζέεντορφ. Και για τον «ποιητή», Τζιάνι Ριβέρα. Ήρωες όλοι τους μιας ζωής αφιερωμένης στους «ροσονέρι». Που είχε ως μοναδικό διάλειμμα αφοσίωσης την υποστήριξή του στη Νάπολι (με μπλε καπέλο και κασκόλ του Ιγκουαΐν) στο φετινό ντέρμπι με τη «μισητή» Γιουβέντους.

inner

Είπαμε όμως, «τρελός» είναι, ό,τι θέλει κάνει. Γελάει με την ψυχή του και κλαίει σαν παιδί (όπως έκανε στη μετάδοση του τελικού του Champions League το 2007 από την Αθήνα). Βγάζει τα απωθημένα του και «τη λέει» στους αντιπάλους. Κοκκινίζει, κιτρινίζει και παίρνει όποιο άλλο χρώμα επιβάλλουν τα συναισθήματά του την ώρα του ματς. Και ως πραγματικός σταρ κάνει -άμα λάχει- και ένα… stage diving (όπως συνέβη μετά από ματς με τη Σαμπντόρια)!





inner

inner

Αποδοχή Cookies
Το site sport-fm.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ