Γράφει ο Αλέξης Σαββόπουλος

Βλέπεις την βαθμολογία και τον Άρη στο μείον δυο από την 3η θέση και δίχως να το σκεφτείς, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι όλα βαίνουν καλώς αφού ο στόχος της εισόδου στην 6άδα παραμένει ορθάνοικτος. Κοιτάς από την άλλη την… σούμα του Ενινγκ στον πάγκο και διαπιστώνεις ότι ο Γερμανός έχει τρεις νίκες και μια ισοπαλία σε τέσσερα παιχνίδια. Μια απολύτως θετική συγκομιδή για έναν νέο προπονητή. Αυτά όμως όσον αφορά τους αριθμούς που στην προκειμένη περίπτωση μάλλον δεν λένε… όλη την αλήθεια και δεν περιγράφουν την μεγάλη εικόνα. Ο Άρης κέρδισε χθες τον Αστέρα Τρίπολης, αλλά το έκανε δια πυρός και σιδήρου και αντί ο κόσμος του να φύγει από το γήπεδο με το χαμόγελο στα χείλη, έβλεπες προβληματισμό. Πρόσωπα σκεπτικά να προσπαθούν να ισορροπήσουν στο συναίσθημα της χαρμολύπης, αφού ναι μεν η ομάδα τους κέρδισε, αλλά δεν άρεσε. Τουλάχιστον όχι στον βαθμό που θα ήθελαν και που συνάδει με την ποιότητα του ρόστερ. Που για ένα ακόμη παιχνίδι εμφάνισε τις ίδιες αγωνιστικές παθογένειες και την ίδια κακή νοοτροπία που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα του ματς ως το 35΄. Ο Άρης βρίσκει γκολ στο ξεκίνημα, ελέγχει τον ρυθμό, κάνει ευκαιρίες, πετυχαίνει ένα δεύτερο στο 34΄ και θα μπορούσε με μια καλύτερη τελική πάσα να έχει βάλει κι άλλο.

Και αίφνης… αρχίζει το ίδιο έργο θεατές. Ο Άρης εντελώς αδικαιολόγητα, πατάει φρένο. Χαλαρώνει, δίνει χώρο στον αντίπαλο, και στην πρώτη τελική του Αστέρα, δέχεται γκολ. Πάλι από την ίδια πλευρά, πάλι με τον ίδιο αφελή τρόπο, όπως έχει συμβεί με ΟΦΗ, ΑΕΛ, Ολυμπιακό. Και αντί να ανασυνταχθεί στην ανάπαυλα, να αλλάξει την στρατηγική του, να αφυπνιστεί από το καμπανάκι της μείωσης του σκορ, συνεχίζει πιο… υπνωτισμένος, φλερτάροντας με την ισοφάριση. Είναι πραγματικό αδιανόητο να δείχνει κάποια στιγμή η στατιστική, κατοχή 81-19 υπέρ του Αστέρα. Ναι υπέρ του Αστέρα, όχι της Μπαρτσελόνα, μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης. Ο Αστέρας να φορτώνει συνεχώς την πλευρά του Κόρχουτ, διαπιστώνοντας το έλλειμα σε επιστροφές. Η ομάδα φωνάζει όσο πιο δυνατά μπορεί με την εικόνα στον αγωνιστικό χώρο, ότι θέλει βοήθεια από τον πάγκο, αλλά αυτή αργεί χαρακτηριστικά να έρθει από τον Ενινγκ (μόλις στο 70΄) και αφού οι Αρκάδες έχουν χάσει τρία «μαλλιά». Με την είσοδο του Μπα, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο Γερμανός επιδιώκει να κρατήσει το σκορ και λιγότερο να εκμεταλλευτεί τα δυο βαριά κορμιά στην άμυνα των φιλοξενούμενων. Δεν είναι κακό να επιλέγεις κάποιες στιγμές να αμυνθείς. Κόντρα στον Αστέρα όμως το κάνεις στο 85΄ και όχι από το 35΄. Άλλωστε έχω ξαναπεί ότι ο Άρης είναι μια ομάδα που δεν μπορεί να αμύνεται για πολύ ώρα και εφόσον το κάνει κατ΄ επιλογή θα πρέπει να το κάνει σωστά.

Συν τοις άλλοις ο Άρης έμοιαζε χθες και λίγο κουρασμένος. Μπήκε φρέσκος αλλά στην πορεία ξεφούσκωσε και ειδικά 3-4 ποδοσφαιριστές έμειναν από δυνάμεις. Δεν ξέρω γιατί ο Ενινγκ επιλέγει για τέσσερα σερί παιχνίδια τους ίδιους, όταν μάλιστα έχει πληθώρα επιλογών στον πάγκο για να αλλάξει πράγματα. Εκ του αποτελέσματος και μόνο δικαιώνεται. Η εικόνα όμως του Άρη στα τρία τελευταία παιχνίδια (εξαιρώ της Ξάνθης) φωνάζει ότι υπάρχει πρόβλημα και πολλά πράγματα που πρέπει να διορθώσει στο παιχνίδι της ομάδας. Γιατί χθες μπορεί ο Μπαράλες να μπέρδεψε τα πόδια του, άλλες ομάδες όμως θα σε τιμωρήσουν. Για τον Γερμανό και τους συνεργάτες του η περίοδος χάριτος σιγά-σιγά ολοκληρώνεται. Ο 54χρονος έχει μπροστά του μια χρυσή ευκαιρία. Την ομάδα κοντά στον στόχο αλλά με την υποχρέωση από τον ίδιο να εμφανίσει μετά την διακοπή, μια άλλη ομάδα. Που θα φέρει την σφραγίδα του. Το υλικό το ξέρει πλέον, οφείλει να το διαχειριστεί δίχως εμμονές και με ανοικτό μυαλό.

ΥΓ Ο λαός του Άρη έδειξε για μια ακόμη φορά το μεγαλείο του την στιγμή που μπαίνει στο ματς ο Τσιλιγγίρης. Το χειροκρότημα ενθάρρυνσης στον πιτσιρικά είναι οδηγός και τεράστια τόνωση για ένα παιδί που από το πουθενά θα κληθεί να αγωνιστεί βασικός στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ.

ΥΓ 2 Βλέπω αρκετή πρεμούρα για τις καθυστερήσεις που κράτησε ο Κατσικογιάννης χθες. Να πούμε όμως ότι ο Αστέρας έπρεπε από το 24΄ να παίζει με παίκτη λιγότερο, όντας ήδη πίσω στο σκορ….

Κάνεις Cash out από παντού μέσω Opapp και πληρώνεσαι στο πρακτορείο.