Του Διονύση Δεσύλλα

Αν στο ποδόσφαιρο επικρατεί η ποδοσφαιρική λογική και η δικαιοσύνη, τότε χθες στην Τούμπα έγινε το αυτονόητο. Γράφω «αν», διότι είναι τέτοια η φύση του αθλήματος που αρκετές φορές η λογική πηγαίνει περίπατο, όπως και η περίφημη δικαιοσύνη. Δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι μπάσκετ ή βόλεϊ, εκεί που 9 στις 10 φορές ο πιο ποιοτικός παίρνει και το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε κατά κράτος από τον πολύ ποιοτικό (κατά την άποψή μου τον καλύτερο από τη μέση και μπροστά στην Ελλάδα), ΠΑΟΚ. Άντεξε ένα ημίχρονο, αλλά στην επανάληψη είχε… κατηφόρα. Οι Θεσσαλονικείς γκάζωσαν, δημιούργησαν ευκαιρίες και έφτασαν σε αυτό το «καθαρό» 2-0, που κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Είναι ξεκάθαρο ότι ο δικέφαλος του βορρά γίνεται το πρώτο φαβορί για το πρωτάθλημα. Κανείς δεν μπορεί να κάνει την… απονομή από τώρα, αλλά οφείλει να ομολογήσει ότι ο ΠΑΟΚ έχει τον πρώτο λόγο για να το κατακτήσει.

Το τριφύλλι πήγε στην Τούμπα με στόχο την υπέρβαση, κάτι που γνώριζαν όλοι. Με νοοτροπία μεγάλου κλαμπ, με σκοπό να χτυπήσει το ματς, η ομάδα πάλεψε, αλλά δεν ήταν ικανή για το μεγάλο άλμα. Αλλωστε, όπως έχουμε τονίσει ξανά, στη ζωή πρώτα μαθαίνεις να περπατάς και μετά να τρέχεις. Αυτή είναι και η ιστορία στον σημερινό ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό. Έναν Παναθηναϊκό που αναγκαστικά χτίζεται από την άρχη, πάνω σε σωστές βέβαια βάσεις, με έναν εξαιρετικό προπονητή, προκειμένου όχι απλώς να είναι ανταγωνιστικός, όπως είναι τώρα, αλλά στο άμεσο μέλλον (από του χρόνου δηλαδή, ΑΥΣΤΗΡΑ) να διεκδικεί, όπως αρμόζει σε αυτόν τον τεράστιο σύλλογο.

Προτού πάμε στο «αύριο», ας σταθούμε λίγο στο σήμερα. Εγιναν λάθη στην Τούμπα; Σαφώς, και έγιναν. Τα χαφ ήταν σε κακή μέρα, οι πλάγιοι το ίδιο, από το 30’ και μετά οι «πράσινοι» δεν κρατούσαν την μπάλα και ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή το μοιραίο θα συμβεί. Η άλλη όψη του νομίσματος λέει ότι στο ποδόσφαιρο δεν παίζει μόνο μια ομάδα, αλλά δύο. Ε, η δεύτερη, ο ΠΑΟΚ δηλαδή, έβγαλε κάποια στιγμή την ανωτερότητά της στο γήπεδο και έδειξε στον Παναθηναϊκό ότι χρειάζονται πολλά ακόμη για να φτάσει ξανά σε τοπ επίπεδο.

Ακολουθούν δυο ντέρμπι με ΑΕΚ και Ολυμπιακό. Το πρώτο κόντρα στην Ένωση θα είναι και κομβικό για τη συνέχεια. Κι αυτό διότι, οι «πράσινοι» θα προσπαθήσουν να συνέλθουν μετά το πρώτο «χαστούκι» της σεζόν, ξανά κόντρα σε μια ομάδα που διεκδικεί το πρωτάθλημα, που έχει ποιότητα και συνολικά ποδοσφαιριστές με περισσότερη εμπειρία. Δύσκολο παιχνίδι. Πολύ δύσκολο. Και γι αυτόν (και όχι μόνο) τον λόγο, οι ποδοσφαιριστές θα χρειαστούν τη συμπαράσταση του κόσμου τους. Αν σχεδίαζαν 40.000 οπαδοί του «τριφυλλιού» να δώσουν το «παρών» στο ΟΑΚΑ, τώρα θα πρέπει να το σκεφτούν περισσότεροι. Να δείξουν ότι βρίσκονται δίπλα στην ομάδα, στα εύκολα και τα δύσκολα, να κάνουν ένα ΟΑΚΑ όπως… παλιά με 50.000 και βάλε κόσμο μέσα και να γίνει πράξη ξανά το «στις χαρές και τις λύπες μαζί».

Όσο για τα περί άμεσου μέλλοντος, που αναφέραμε πριν. Ας ελπίσουμε ότι από τη νέα χρονιά, που δεν θα υπάρχει και η απαγόρευση μεταγραφών, ο επενδυτής θα έχει μπει. Κι εκεί, μόλις θα έχει συμβεί αυτό, θα χρειαστούν τα παρακάτω, προκειμένου ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά να βελτιωθεί και να ξαναγίνει κορυφαίος:

-Διατήρηση του κορμού και συνέχιση του πρότζεκτ με αρκετά νέα ταλαντούχα παιδιά που θα αποτελέσουν και το «σήμερα», μα και το «αύριο» της ομάδας. Αρκεί να πλαισιωθούν από ακόμη καλύτερους παίκτες. Οχι πολλούς...

-Μεταγραφές 4 πολύ καλών ποδοσφαιριστών που θα βελτιώσουν ποιοτικά την ομάδα και θα προσθέσουν εμπειρία στο ρόστερ. Όχι περισσοτέρων. Δε θα χρειαστεί να δαπανηθούν πολλά λεφτά για 10 παίκτες. Αλλά αρκετά, για 4 καλούς. Για έναν… Μπεργκ, έναν Μολέδο, έναν Ζέκα και έναν ακόμη εξτρέμ.

Ας συνεχιστεί, λοιπόν, η δουλειά, ας πάνε όλα καλά με τα διοικητικά, τα οποία ούτως ή άλλως έχουν καθυστερήσει και η ευθύνη αφορά τον Παϊρότζ, και τα παραπάνω να τα δει σοβαρά ο Παναθηναϊκός από το καλοκαίρι.