Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση...

Η Εθνική μας ομάδα συνεχίζει να βγάζει ένα ασυνήθιστα καλό πρόσωπο στον αγωνιστικό χώρο. Γιατί ασυνήθιστα; Επειδή κανείς μας δεν είχε συνηθίσει να βλέπει την Ελλάδα να παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο και να μην σηκώνει τη μπάλα από την άμυνα. Ούτε είχαμε μάθει να βλέπουμε κατοχή της μπάλας σε μεγάλο ποσοστό, όπως έκανε στα τρία τελευταία παιχνίδια. Για την δημιουργία καμιά εικοσαριά τουλάχιστον ευκαιριών δεν το συζητάω, ούτε που υπήρχε στο... λεξιλόγιο!

Η Ελλάδα των επιτυχίων των περασμένων χρόνων βασιζόταν στην στιβαρή και σφιχτή της άμυνα, ψάχνοντας τις λίγες και καλές φάσεις που θα δημιουργούσε μπροστά, για να τις εκμεταλλευτεί με την ποιότητα που διέθετε. Αυτό, όμως, δεν ισχύει, πια. Ήρθε η ώρα να σβήσουμε τα... dvd με την άμυνα και να ευχαριστηθούμε το παιχνίδι! Και γι’ αυτό θα φροντίσει ο Τζον Φαν’τ Σιπ.

Ο Ολλανδός τεχνικός χλευάστηκε και αμφισβητήθηκε κατά τον ερχομό του στην Ελλάδα λόγω του βιογραφικού του που δεν έχει πολλές επιτυχίες. Λες κι έχουμε συνηθίσει στην χώρα μας να έρχονται προπονητές με γεμάτη την τροπαιοθήκη τους και συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις. Ο Φαν’τ Σιπ, λοιπόν, με λίγες και λογικές κινήσεις, δείχνει πως μπορεί να επαναφέρει στην κανονικότητα την Εθνική.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Έχει διώξει την σήψη και την γκρίνια αλλά και προσωπικότητες που δεν επέτρεπαν στην Εθνική να πάει ένα βήμα παραπάνω. Η πειθαρχία υπάρχει εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, τα αποδυτήρια αποπνέουν υγεία και υπάρχει ένα κλίμα εφορίας. Οι παίκτες έχουν εξαιρετικές σχέσεις μεταξύ τους και αυτό βγαίνει στο χορτάρι.

Στα αμιγώς αγωνιστικά, ο Φαν’τ Σιπ έχει κάνει σωστές κινήσεις που μέχρι τώρα του βγαίνουν απόλυτα. Ο Ολλανδός τεχνικός πράττει με γνώμονα την λογική και ξέρει να παίρνει από κάθε παίκτη κοντά στο 100%. Κάτι που φαίνεται από το πώς παίζει με την γαλανόλευκη ο Γαλανόπουλος σε σύγκριση με την ΑΕΚ. Ή ο Μπακάκης. Το ίδιο συμβαίνει και με τον μεταμορφωμένο στην Εθνική, Κουρμπέλη. Του βγαίνει, επίσης, η επιλογή του Σταφυλίδη στα στόπερ, παρά το τραγικό του λάθος με την Φιλανδία αφού ο 25χρονος ενήργησε σαν μπακ και πήγε να κάνει ένα... sombrero στον Πούκι που είναι «μανούλα» σε αυτές της φάσεις.

Ο Φαν’τ Σιπ, λοιπόν, σαν σωστός Ολλανδός δεν θα μπορούσε να παίζει «φοβικά». Πιάνοντας τα τέσσερα τελευταία ματς, τα στατιστικά της Εθνικής είναι τρομερά! Με την εξαιρετική και ταλαντούχα Ιταλία του Ρομπέρτο Μαντσίνι είχαμε 9 τελικές, 79% σωστές πάσες και 23 αναχαιτήσεις της μπάλας. Τα ποσοστά αυτά βελτιώθηκαν εκπληκτικά κόντρα στην Βοσνία με 16 περισσότερες τελικές, 13 περισσότερα κλεψίματα της μπάλας και ποσοστό 86% στις επιτυχημένες μεταβιβάσεις. Ακολούθησαν τα παιχνίδια με Αρμενία και Φινλανδία όπου η Ελλάδα είχε 20 και 25 τελικές αντίστοιχα, 88% σωστές πάσες, ενώ οι παίκτες της μέτρησαν 38 και 47 αναχαιτήσεις της μπάλας.

Ποσοστά που αν μη τι άλλο δείχνουν την αλλαγή πλεύσης στον τρόπο που αγωνίζεται η Εθνική. Το ποδόσφαιρο κυριαρχίας είναι, πλέον, αυτό που βλέπουμε, ενώ στο χορτάρι βγαίνουν αυτοματισμοί, αλληλοκαλύψεις και το γρήγορο transition game που ζητάει ο Ολλανδός τεχνικός.

Ο Φαν’τ Σιπ έχει βρει, πλεον, τον κορμό της Εθνικής και είναι ιδιαίτερα αξιόλογος. Καλείται να συμπληρώσει ορισμένα κενά όπως στο δεξί άκρο της άμυνας που υπάρχει μόνο ο Μπακάκης αλλά και να «γεμίσει» με έναν ακόμη παίκτη τις θέσεις των στόπερ, των χαφ και των εξτρέμ για να ολοκληρωθεί το παζλ. Βέβαια, από εδώ και πέρα δεν θα χωράνε άλλες δικαιολογίες και αποτυχίες. Ήταν πολλές μέχρι τώρα. Από τη στιγμή που δείχνουν να μπαίνουν οι σωστές βάσεις για να χτιστεί ένα νέο οικοδόμημα, το μόνο που πρέπει να υπάρχει σαν στόχος είναι η συμμετοχή μας στην επόμενη μεγάλη διοργάνωση!

ΥΓ. Το μοναδικό που απομένει είναι να βρεθεί μία πραγματική έδρα για τα επόμενα προκριματικά παιχνίδια. Το ΟΑΚΑ σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι το... σπίτι της Εθνικής, η οποία θέλει ένα σαφώς μικρότερο γήπεδο. Ένα γήπεδο σαν την Ριζούπολη για παράδειγμα, θα ήταν ιδανικό. Είτε αυτό είναι στην Αθήνα, είτε στην επαρχία...


Κάνεις Cash out από παντού μέσω Opapp και πληρώνεσαι στο πρακτορείο.