Ο Νικόλαος Γεωργαλής, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, στην αρχή είχε στραφεί στην πυγμαχία, η φοβία της μητέρας του, όμως, μερικοί μώλωπες και το ταλέντο για την πορτοκαλί μπάλα, τον έκαναν να περπατήσει στο δρόμο και να φτάσει στο μέρος όπου άνηκε, το παρκέ.

Η πρώτη επαγγελμαυική ομάδα που έμελλε να γίνει και ο σημαντικότερος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Άρης το 1979.

Μπορεί οι «σειρήνες» που ονομάζονται Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός να τον είχαν "δελεάσει", όμως ο Γκάλης πήγε στην ομάδα της καρδιάς του. Από τότε και ύστερα, μαζί με τον Παναγιώτη Γιαννάκη για συμπαίκτη του, οι τίτλοι για την ομάδα της Θεσσαλονίκης ήταν αμέτρητοι και αναμενόμενοι με αυτούς τους δυο παίκτες «φαινόμενα» για τα δεδομένα του ελληνικού μπάσκετ.

Το 1987 οδήγησε την Εθνική σην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, κάνοντας ένα ολόκληρο έθνος να παραληρεί για εκείνον και να νιώθει περήφανη όλη η Ελλάδα.

Την τελευταία του εμφάνιση την κάνει στην ομάδα του «τριφυλλιού» (1992-1994), όπου τελείωσε την τόσο λαμπρή του καριέρα κάπως άδοξα και όχι όπως έπρεπε.

Ο τότε προπονητής του Παναθηναϊκού Κώστας Πολίτης δεν του έδωσε την συμμετοχή που επιζητούσε ο Γκάλης και τον ανάγκασε να αποχωρήσει οριστικά από την ομάδα και το μπάσκετ ουασιτικά, πικραμένος και απογοητευμένος.

Το σημαντικό βέβαια δεν είναι ποιος αρχίζει το παιχνίδι, αλλά ποιος το τελειώνει.

Ο μεγαλύτερος παίκτης που πέρασε από τα ελληνική παρκέ, ονομάζεται Νίκος Γκάλης και σήμερα γίνεται 62 ετών!

Χρόνια πολλά «γκάνγκστερ»!


Επιμέλεια: Αναστασία Βοσνάκη