Είναι γεγονός! Ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν, αγνοώντας για ακόμα μια φορά τα σημάδια του χρόνου, θα συνεχίσει την ενεργό δράση και μάλιστα στην ομάδα με την οποία συνδέθηκε απρόσκοπτα επί 17 χρόνια: τη Γιουβέντους.

Η επιστροφή του στο Τορίνο δεν άργησε παραπάνω από έναν χρόνο, με τον 41χρονο, πλέον, «Τζίτζι» να ολοκληρώνει τη μονοετή του περιπέτεια στη Γαλλία και την Παρί Σεν Ζερμέν που του απέφερε και ένα πρωτάθλημα.

Όντας η τέταρτη φετινή καλοκαιρινή μεταγραφή των «μπιανκονέρι», ο «θρύλος» Μπουφόν πέρα από την τιμής ένεκεν επιστροφή για να κλείσει την καριέρα του στην αγαπημένη του Γιούβε, έχει δύο πολύ σημαντικά κίνητρα: Αφενός την κατάκτηση του πολυπόθητου για τον ίδιο Τσάμπιονς Λιγκ, αφετέρου να γίνει ο ρέκορντμαν συμμετοχών στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Αυτό θα το καταφέρει αν μετρήσει τουλάχιστον οκτώ συμμετοχές στη Serie A, για να ξεπεράσει τις 647 του μέχρι πρότινος αξεπέραστου Πάολο Μαλντίνι, δίνοντας έτσι έξτρα γόητρο στην τελευταία, όπως φαίνεται, σεζόν της καριέρας του.

Ανάλογη πορεία, βέβαια, διέγραψαν κι άλλα μεγάλα ονόματα στο παρελθόν, επιστρέφοντας στην ομάδα που τους οδήγησε στην καταξίωση στο διεθνές στερέωμα μόλις μετά από 12 μήνες ή και λιγότερο.

Σε αυτή την κατηγορία κυριαρχεί το αγγλικό στοιχείο, με αρκετές περιπτώσεις να αφορούν παίκτες-«σημαίες» από το μαγικό κόσμο της Premier League. Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένα τρανταχτά παραδείγματα… πισωγυρισμάτων, με προορισμό την ομάδα της καρδιάς τους.

Ίαν Ρας

Ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Λίβερπουλ, με 346 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις και επίδοση ρεκόρ 25 τερμάτων στα ντέρμπι του Μέρσισαϊντ, πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από τους «κόκκινους» το 1986 για χάρη της Γιουβέντους μετά από έξι χρόνια. Επιλογή που ομολογουμένως δεν του «βγήκε».

Περνώντας τον πρώτο χρόνο του διετούς συμβολαίου του στο Λίβερπουλ ως δανεικός, ο Ρας αγωνίστηκε τη σεζόν 1987/88 στο Τορίνο μετρώντας επτά γκολ σε 29 συμμετοχές.

Ωστόσο, ουδέποτε κατάφερε να προσαρμοστεί στο διαφορετικό ιταλικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να γυρίσει ξανά στο «λιμάνι» του ένα χρόνο αργότερα, όπου και έμεινε μέχρι το 1996 συνθέτοντας τον ακατάρριπτο μέχρι και σήμερα μύθο του.

Ζερμέν Ντεφόου

Ο Βρετανός νυν παίκτης της Ρέιντζερς μπορεί τα τελευταία χρόνια να αλλάζει συχνά ομάδες, ωστόσο αν υπήρχε μία με την οποία έχει συνδέσει περισσότερο την καριέρα του αυτή είναι η Τότεναμ.

Έχοντας μεταγραφεί το 2003 στους «πετεινούς» από τη Γουέστ Χαμ, ο 36χρονος, πλέον, επιθετικός παρέμεινε στο βόρειο Λονδίνο μέχρι το 2014, με ενδιάμεσο διάλειμμα στο διάστημα από τον Ιανουάριο του 2008 έως τον ίδιο μήνα του επόμενου έτους για χάρη της Πόρτσμουθ.

Στον αγγλικό νότο ο Ντεφόου τα πήγε περίφημα σκοράροντας 14 φορές σε σύνολο 30 αγώνων, γεγονός που ανάγκασε την πρώην του ομάδα να τον αποκτήσει για δεύτερη φορά, διορθώνοντας το λάθος της να τον παραχωρήσει σε πρώτο χρόνο.

Ένα λάθος που πλήρωσε ακριβότερα, αφού το ποσό που δαπάνησε έφτασε τα 16 εκατομμύρια, έξι παραπάνω από το αντίστοιχο με το οποίο τον είχε υπογράψει το 2003.

Μέχρι να αποχωρήσει το Φεβρουάριο του 2014 για την Τορόντο FC, ο βραχύσωμος επιθετικός πρόλαβε να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομα του στην ιστορία της Τότεναμ, όντας ο 6ος σκόρερ της διαχρονικά και ο 7ος συνολικά του αγγλικού πρωταθλήματος από καταβολής Premier League.

Ρόμπι Κιν

Ακόμα μία ηγετική μορφή στη γραμμή κρούσης της Τότεναμ στη δεκαετία του 2000. Ο Ιρλανδός στράικερ, αφού περιπλανήθηκε σε Γουλβς, Κόβεντρι, Ίντερ και Λιντς στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, βρήκε στους «πετεινούς» το δρόμο προς την καθιέρωση.

Από το 2002 έως το 2008, ο Κιν μέτρησε με τη φανέλα των Λονδρέζων 80 γκολ σε 197 συμμετοχές, πριν πάρει την απόφαση να μετακομίσει στη Λίβερπουλ τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Παρά το γεγονός ότι έκανε έναν γεμάτο πρώτο γύρο με τους «κόκκινους» με 19 συμμετοχές και 5 γκολ, η επιστροφή του στην Τότεναμ υπήρξε άμεση χωρίς καν να συμπληρωθεί ένας χρόνος, το χειμώνα του 2009.

Και σε αυτή την περίπτωση, τα 10,6 εκατομμύρια ευρώ με τα οποία κατέφτασε στην ομάδα το 2003 (μαζί με τον Ντεφόου) ήταν λιγότερα σε σχέση με όσα δαπανήθηκαν για να τον επαναφέρουν εκτάκτως στο βόρειο Λονδίνο το 2009 (16,7 εκατομμύρια).

Η δεύτερη θητεία του Κιν διήρκησε μέχρι το 2011, με ενδιάμεσους δανεισμούς σε Σέλτικ και Γουέστ Χαμ για τον Νο1 Ιρλανδό σκόρερ.

Στίβεν Πίεναρ

Ο σπουδαίος Νοτιοαφρικανός μέσος πέρασε συνολικά σχεδόν 7 χρόνια με τη φανέλα της Έβερτον, όχι όμως και χωρίς ενδιάμεσο σταθμό.

Μετά το δανεισμό του από την Μπορούσια Ντόρτμουντ στα «ζαχαρωτά» τη σεζόν 2007/08, ο Πίεναρ αποκτήθηκε με κανονική μεταγραφή και πρωταγωνίστησε στους «μπλε» του Μέρσισαϊντ μέχρι και το 2016, με 199 συμμετοχές και 20 γκολ.

Το καλοκαίρι του 2011 η Τότεναμ είχε καταβάλλει μόλις 3,6 εκατομμύρια για να τον κάνει δικό της, όπερ και εγένετο. Στο βόρειο Λονδίνο, ωστόσο, ο 37χρονος πια Νοτιοαφρικανός δεν έκανε αισθητή την παρουσία του, καταγράφοντας μόνο 10 συμμετοχές κι έτσι επέστρεψε στην Έβερτον στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2012 ως δανεικός, για να μεταγραφεί κανονικά το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου.

Το δεύτερο του πέρασμα στο σύλλογο του Λίβερπουλ ήταν εξίσου επιτυχημένο με το πρώτο, με τον Πίεναρ να μένει για πάντα χαραγμένος στη μνήμη των φίλων της ομάδας και να συνεχίζει να την υπηρετεί, από το πόστο, πλέον, του πρεσβευτή στο εξωτερικό.

Φιλίπε Λουίς

Ο Βραζιλιάνος αριστερός μπακ αποτελεί την εξαίρεση μέσα στον άγραφο κανόνα της αγγλικής κυριαρχίας στην παρούσα λίστα, ωστόσο η πορεία του υπήρξε χαρακτηριστική.

Έχοντας περάσει από τον Άγιαξ «για ένα φεγγάρι», τη σεζόν 2004/05, ο Φιλίπε Λουίς έκανε τη δεύτερη του ευρωπαϊκή εξόρμηση στα ισπανικά αυτή τη φορά γήπεδα.

Μετά τις Ρεάλ Μαδρίτης Β’ και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, ο Λουίς πήρε μεταγραφή για την Ατλέτικο Μαδρίτης το 2010. Εννιά χρόνια αργότερα, ούτε ο ίδιος πιθανώς να φανταζόταν ότι θα αριθμούσε 240 εμφανίσεις και 7 γκολ στο ισπανικό πρωτάθλημα με τους «ροχιμπλάνκος», πανηγυρίζοντας μάλιστα και ένα πρωτάθλημα το 2014.

Εκείνη τη χρονιά, τόλμησε το βήμα παραπάνω μετακινούμενος στην Premier League και την Τσέλσι. Όμως, ο Βραζιλιάνος αμυντικός δεν κατάφερε να προσδώσει τα αναμενόμενα και μετά από 15 άγονες συμμετοχές, επέστρεψε ένα χρόνο μετά στην Ατλέτικο, από την οποία και αποδεσμεύθηκε πριν από λίγες ημέρες και πλέον αναζητά τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κωλαΐτης