Γεμάτος από αναμνήσεις και επιτυχίες, αλλά και σε ένα βαθμό πικραμένος για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε το τελευταίο διάστημα αποχωρεί από τη Ρεάλ ο Σάμι Κεντίρα.

«Ήταν πέντε υπέροχα χρόνια, γεμάτα συναισθήματα. Μου είναι δύσκολο να φύγω, αλλά πρέπει να πω αντίο. Είμαι περήφανος που φόρεσα τη φανέλα της καλύτερης ομάδας του κόσμου για πέντε χρόνια και μαζί της κατέκτησα τα πάντα. Πάντα ήξερα πως είναι μεγάλη υπόθεση να παίζεις για τη Ρεάλ, αλλά αν δεν το κάνεις δεν μπορείς να το αντιληφθείς. Κέρδισα το σεβασμό των προπονητών και των συμπαικτών μου, με τους οποίους δούλευα καθημερινά. Είναι λογικό να σε κατακρίνουν τα ΜΜΕ και οι οπαδοί. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο», ανέφερε.

Ο Γερμανός μέσος έπαιξε ελάχιστα φέτος και ο λόγος δεν ήταν αγωνιστικός. «Φέτος ήταν μακράν ο πιο δύσκολος χρόνος. Δεν ήταν εύκολο για μένα να παίξω, αλλά ήταν φυσιολογικό να επηρεαστώ, αφού επέστρεψα σε χρόνο-ρεκόρ από σοβαρό τραυματισμό, έπαιξα στον τελικό του Champions League και αμέσως μετά πήγα στο Μουντιάλ. Πιστεύω πως οι τραυματισμοί που είχαν δεν ήταν ο λόγος που δεν αγωνιζόμουν. Είχα πάντα την υποστήριξη του προπονητή, αλλά μου πέρασαν πλαγίως το μήνυμα πως δεν έχω μέλλον στην ομάδα. Ήμουν επαγγελματίας μέχρι την τελευταία μέρα, ο προπονητής με συνεχάρη γι’ αυτό, αλλά δεν έπαιζα. Δεν έχω άλλη επιλογή από το να σεβαστώ την επιλογή του συλλόγου», δήλωσε.

Πάντως η απόφαση να φύγει ήταν δική του. «Μου είχαν κάνει πρόταση ανανέωσης, με τελευταία τον Οκτώβριο, αλλά δεν ήθελα να επεκτείνω για τέσσερα χρόνια, αφού δεν ήξερα αν θα είμαι σε αρκετά καλή κατάσταση για το επίπεδο που απαιτεί η ομάδα. Το Δεκέμβριο αποφάσισα πως το καλύτερο για μένα θα ήταν να αποχωρήσω. Δεν έχει να κάνει με το σύλλογο, η τελευταία πρόταση που μου έγινε ήταν πραγματικά καλή, αλλά ένιωσα πως είχε έρθει η ώρα να φύγω».

Ο ίδιος θεωρεί πως πλήρωσε τις φήμες πως είχε «κλείσει» αλλού. «Υπήρχε πολλή παραφιλολογία. Στην ομάδα είχαν την εντύπωση πως είχα υπογράψει για να φύγω. Κι όμως, είμαστε τώρα στα τέλη του Μαΐου και δεν έχω υπογράψει πουθενά», ξεκαθάρισε.

Όσο για το αν ένιωσε αδικημένος; «Ναι, αλλά έτσι είναι η Ρεάλ. Ο κόσμος της θέλει να βλέπει καλλιτέχνες της μπάλας και συνεχώς θέαμα, αλλά οι προπονητές χρειάζονται αγωνιστική ισορροπία κι εγώ είμαι ένας παίκτης που τη δίνει, που τρέχει 90 λεπτά και παλεύει, κάνοντας ό,τι ζητεί ο προπονητής του».

Τέλος, αφού μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τους συμπαίκτες του, αλλά και τους Ζοσέ Μουρίνιο και τον Κάρλο Αντσελότι, πήρε σαφή θέση υπέρ της παραμονής του Ιταλού προπονητή που… μετρά ώρες στη Μαδρίτη. «Δεν βλέπω γιατί πρέπει να αποχωρήσει. Έχει κάνει πολύ καλή δουλειά. Εγώ θα ήθελα να παραμείνει».