Το ότι ο Ολυμπιακός θα ήταν πιο έτοιμος αγωνιστικά και κυρίως πνευματικά με δύο-τρεις παραπανίσιες προπονήσεις υπό την καθοδήγηση του Γιώργου Μπαρτζώκα, ήταν κάτι που λίγο-πολύ ήταν αναμενόμενο. Όπως και το ότι η λογική έλεγε πως θα έβγαζε αντίδραση, μετά από μία ακόμα εντός έδρας ήττα την Τρίτη. Αυτό, που σε καμία περίπτωση δεν περίμεναν οι περισσότεροι, είναι πως θα ρίξει στο καναβάτσο τη Μπάγερν Μονάχου, έχοντας κορυφαίους όλους τους παίκτες της δεύτερης πεντάδας του.

Αυτής που τις περισσότερες φορές τον είχε εκθέσει, όχι απαραίτητα λόγω ατομικής ευθύνης των παικτών, ή όταν πήγαινε καλά… ξεχνιόταν στον πάγκο στη συνέχεια των αγώνων. Ο κόουτς Μπαρτζώκας, πολύ σωστά σκεπτόμενος πως οι «βασικοί», λόγω του ότι έπαιξαν περισσότερο απέναντι στην Άλμπα, δύσκολα θα τα κατάφερναν ενεργειακά, έδωσε το χρίσμα στο λεγόμενο δεύτερο rotation. Με μία σημαντική διαφορά. Είχε δουλέψει από την πρώτη στιγμή που επέστρεψε στο ΣΕΦ, στο να φτιάξει την ψυχολογία των Μπόλντγουϊν, Ρούμπιτ, Πολ, Βεζένκοφ και να βρει πιο ταιριαστά σχήματα για να εκμεταλλευτεί την δημιουργία του Ρότσεστι. «Από τη στιγμή που ανέλαβα από τώρα, έχω την υποχρέωση να βελτιώσω τους παίκτες και ας μην τους έχω επιλέξει», ήταν οι προγραμματικές δηλώσεις του 54χρονου προπονητή.

Το αποτέλεσμα το βράδυ της Παρασκεύης, ήταν εντυπωσιακό. Η συγκεκριμένη πεντάδα παικτών, μαζί με τον κομβικό Κόνιαρη και τις σημαντικές βοήθειες του Πρίντεζη, κράτησε ουσιαστικά το ροζ φύλλο στον Πειραιά. Στο πρώτο πέρασμα τους, μετέτρεψαν το αρχικό 3-9 και το στείρο επιθετικά πρώτο πεντάλεπτο σε 27-19 στα μέσα του δεύτερου δεκαλέπτου, ενώ μετά το 43-49 προς τα τέλη του τρίτου, επιστρατεύτηκαν ξανά για να «καθαρίσει» η μπουγάδα και μάλιστα με κατά διαστήματα εντυπωσιακό μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός, είχε ομαδικά καλύτερες αποστάσεις στην άμυνα και στην επίθεση που τον βοήθησαν σημαντικά σε καίρια σημεία του αγώνα. Οι καινούργιες αρχές στο παιχνίδι αρχίζουν σιγά-σιγά να μπαίνουν σε εφαρμογή. Γρήγορη κυκλοφορία μπάλας, περισσότερο τρέξιμο, βοήθειες με συγκέντρωση στην άμυνα και περισσότερο «διάβασμα» των αδυναμιών του αντιπάλου.

Ο Ρότσεστι με τους 12 ασίστ, ήταν αυτός που «άνοιξε» το γήπεδο, ο Βεζένκοφ με ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα πέταξε από πάνω του το άγχος του πρώτου αγώνα του Μπαρτζώκα (είναι δεδομένο πως θα τον δουλέψει-πιστέψει περισσότερο) και ο Ρούμπιτ μπήκε στα παπούτσια του Μιλουτίνοφ, βάζοντας μέχρι και δύο τρίποντα. Η φάση στα μέσα του τέταρτου δεκαλέπτου που η μπάλα αλλάζει χέρια για οκτώ-εννέα φορές με τρομερή ταχύτητα και ακρίβεια (σ.σ. οι αποστάσεις που λέγαμε παραπάνω) και ο Ρούμπιτ ευστοχεί σε buzzer beater τρίποντο, ήταν εικόνα από το παρελθόν, αλλά και το μέλλον.

Όπως μέλλον είναι η ενεργή συμμετοχή και επιρροή στα παιχνίδια των Κόνισρη-Βεζένκοφ και η πρώτη συμμετοχή του Χαραλαμπόπουλου. Ο τελευταίος, εξαργύρωσε αυτό το ντεμπούτο με την ομάδα που αγαπά από μικρό παιδί με τριάντα λεπτά σκληρής προπόνησης όταν το ΣΕΦ είχε αδειάσει, υπό την επίβλεψη του Ανδρέα Γκατζούλη. Ο Ολυμπιακός, πατάει πλέον ορθώς σε δύο… βάρκες, καθώς προσπαθεί να σώσει ο,τι και αν σώζεται από τη σεζόν, επενδύοντας σωστά και υπό την επίβλεψη του κατάλληλου ανθρώπου για τη νέα σεζόν. Για να νικήσει τη Μπάγερν, εκτός από την άμυνα που την κράτησε στους 72 πόντους προϊόν και των 9 κλεψιμάτων όταν φέτος έχει 5,7 μέσο όρο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο το 60% στα δίποντα και το 40% στα τρίποντα.

Τον βοήθησαν πολύ οι 21 ασίστ για 11 λάθη, αλλά και τα 13 ριμπάουντ που έγιναν 18 πόντοι, έναντι 12 της Μπάγερν που για τα δεδομένα της έκανε και αυτή θραύση στις έξτρα κατοχές από επιθετικά ριμπάουντ. Ο Ολυμπιακός επίσης έτρεξε. Έβαλε 14 πόντους και δέχθηκε μόλις 3 από αιφνιδιασμό και γενικότερα είχε περισσότερη ταχύτητα με τους «φρέσκους» παίκτες στο παρκέ, ακόμα και στο σετ παιχνίδι. Έβγαλε ωραία εικόνα και ανανέωσε λίγο την αισιοδοξία για τα επόμενα 14 ματς της σεζόν. Ότι θα παίξει καλύτερα, θα βελτιωθεί με έξτρα βοήθεια από τις δύο κινήσεις που θα γίνουν και θα βάλεις τις βάσεις για του χρόνου. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος και αν προκύψει κάτι καλύτερο, ας κοιτάξει και την βαθμολογία. Για την ώρα, δεν το δικαιούται, καθώς έχει αρκετό δρόμο για να διανύσει για να γίνει κανονική ομάδα.

Δε νίκησε δα και κανένα μεγαθήριο και είναι δεδομένο πως… τραβάει τα μαλλιά του για τον τρόπο που έχασε πριν δύο μήνες από το ίδιο σύνολο, έχοντας να υπερασπιστεί +12. Όμως όλα γίνονται για κάποιο λόγο και η παρελθοντολογία δεν ωφελεί. Ανήμερα του Αγίου Αντωνίου, η πρώτη ηλιαχτίδα ελπίδας άρχισε να ξεπροβάλει. Μα τι λέω; Η ελπίδα ανέτειλε για τα καλά μέρες πριν. Όταν επισφραγιστικέ η συμφωνία της επιστροφής…

Υ.Γ.1: Δεδομένα η εικόνα θα βελτιωθεί και άλλο. Όμως αυτό που γεμίζει με αισιοδοξία, είναι οι δηλώσεις του κόουτς. Που βγάζουν σιγουριά για τις κινήσεις που θα γίνουν και θα μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο το όραμα. Γενικότερα, είναι εκπληκτικά πιο ώριμες και αλλαγμένες προς το τέλειο.

Y.Γ.2: Ο Βεζένκοφ έχει… κιλά μπάσκετ μέσα του. Οφείλει να δουλέψει σκληρά, για να ανταποδώσει την εμπιστοσύνη. Μεγάλο κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό. Και δεν είναι ο μόνος.