Στην καμπή που έχει μπει η Ευρωλίγκα, μία νίκη όπως αυτή του Ολυμπιακού απέναντι στη Ζαλγκίρις, παίρνει εκτός όλων των άλλων αξία από τον… κρότο που θα έκανε και το πισωγύρισμα που θα σήμανε ενδεχόμενη ήττα. Βάλτε μέσα τις απουσίες και την… φιλική σχέση που έχει φέτος ο πρωταθλητής Ελλάδας με τα «στραπάτσα» στα φαινομενικά εύκολα γι’ αυτόν παιχνίδια και θα καταλάβετε πόσο σπουδαίο είναι που το ρεκόρ έγινε 16-6, έστω και αν η εμφάνιση ήταν στο μεγαλύτερο διάστημά του αγώνα μέτρια.

Γράφει ο Νίκος Ζέρβας

Στο νωθρό ξεκίνημα, δεν αποκλείεται να έπαιξε ρόλο και το ευχάριστο… μαντάτο από την Πόλη. Εκεί όπου η Νταρουσάφακα κατεβαλε την αντίσταση της Φενέρ και έδινε στον Ολυμπιακό την ευκαιρία να φύγει δύο νίκες από την βασική αντίπαλό του για την τρίτη θέση, την οποία συναντά σε δύο εβδομάδες επί τουρκικού εδάφους. Η ευκαιρία θα ήταν κρίμα να πάει χαμένη, αφού ενδεχόμενη –εντός προγράμματος- ήττα στις όχθες του Βοσπόρου, μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, ιδιαίτερα αν διατηρηθεί η διαφορά του +9 στο ματς του ΣΕΦ. Η καλοκουρδισμένη μηχανή του πολύ καλού προπονητή, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους όμως, έβαλε δύσκολα στους πειραιώτες. Τα πολλά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ, η καλή αμυντική τακτική πάνω στον Σπανούλη και τα… μαγικά του γοργοπόδαρου Λεκαβίτσιους, έδωσαν στη Ζαλγκλιρις πολλές λύσεις και θάρρος.

Ο Ολυμπιακός δέχθηκε πολλά καλάθια μέσα στη ρακέτα του, δεν είχε ρυθμό στην επίθεση και ευτυχώς ο Γιώργος Πρίντεζης (με βοήθειες από τον Γουότερς) ήταν για ένα ακόμα βράδυ θετικός για να μην φύγει ακόμα περισσότερο το πράγμα από τον έλεγχο στο πρώτο μέρος. Παρόλο που οι «ερυθρόλευκοι» δημιουργούσαν με μεγαλύτερη συνέπεια και δεν έκαναν λάθη, οι λιθουανοί ήταν «βδέλλα» πάνω τους και η ισοπαλία του ημιχρόνου, μάλλον ως κολακευτική βάσει εικόνας θα πρέπει να ληφθεί. Στο δεύτερο μέρος οι πρωταθλητές ενεργοποίησαν την αγαπημένη τους συνήθεια να παίζουν άμυνα, βρήκαν πολλές λύσεις από το «ξέσπασμα» του Λοτζέσκι και έφεραν το παιχνίδι στα μέτρα τους.

Ο Μιλουτίνοφ πρόσθεσε μία ακόμα θετική εμφάνιση, βοηθώντας στο να οχυρωθεί καλύτερα το καλάθι, η Ζαλγκίρις άρχισε να κάνει λάθη και να εκτελεί από μακριά και έτσι φαινόταν πως αργά ή γρήγορα και με τη δύναμη της έδρας το νερό θα έμπαινε στο… αυλάκι. Χρειάστηκε και πάλι όλοι να δώσουν από κάτι. Ο Σπανούλης ένα-δύο μεγάλα σουτ και ένα κλέψιμο στο κρισιμότερο ίσως σημείο, ο Παπανικολάου ενέργεια, ο Μπιρτς ριμπάουντ και ο Μάντζαρης δημιουργία. Στο τέλος μέτρησε η εμπειρία, η εξυπνάδα και η ανωτερότητα, απέναντι σε μία ομάδα που βάσει χαμηλού μπάτζετ, βγάζει στο παρκέ πολύ περισσότερα απ’ ότι μπορεί, αλλά αυτό δεν αρκεί πάντα.

Η διακοπή της Ευρωλίγκας δίνει στον Ολυμπιακό την ευκαιρία να επουλώσει τις πληγές των τραυματιών του και να πάει γεμάτος και ξεκούραστος στην τελική ευθεία. Οι μέρες είναι αρκετές και για βελτίωση κάποιων πραγμάτων που φαίνεται πως χρειάζονται… ρύθμιση, ώστε οι εμφανίσεις του να γίνουν ακόμα καλύτερες τώρα που θα κριθούν όλα. Με επτά νίκες στα οκτώ τελευταία παιχνίδια είναι μακράν η πιο φορμαρισμένη και αποτελεσματική ομάδα στην διοργάνωση. Στο χέρι του είναι να απολαύσει τους καρπούς της μεγάλης προσπάθειας, όχι μόνο με το πλεονέκτημα της έδρας, αλλά γιατί, όχι να μην κοιτάξει και ακόμα ψηλότερα; Στοιχηματίζει κανείς πως δε μπορεί να τα καταφέρει;

Κάνεις Cash out από παντού μέσω Opapp και πληρώνεσαι στο πρακτορείο.