Κοντεύει να τελειώσει ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος και ο Αρης το… βιολί του. Ο εθισμός του με τις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα δεν λέει να βρει γιατριά. Με οκτώ νίκες, δυο ισοπαλίες και μόλις μια ήττα είναι δεύτερος αλλά η ουσία βρίσκεται αλλού. Με ένα παιχνίδι να απομένει στην Κρήτη και ένα που χρωστάει εντός με την ΑΕΚ, εχει καταφέρει να χτίσει ήδη μια σημαντική διαφορά απο τον 6ο του πίνακα. Την τελευταία ομάδα δηλαδή που εισέρχεται στα πλέι-οφ που αυτή τη στιγμή είναι ο σαββατιάτικος αντίπαλός του, ο ΟΦΗ. Τους χωρίζουν σήμερα 11 βαθμοί. Δεν τη λες και μικρή διαφορά αλλά μαξιλαράκι ασφαλείας. Ακόμη και απο τον 5ο Παναθηναϊκό είναι αυτή τη στιγμή στο +8 και τον έχει κερδίσει στο ΟΑΚΑ. Αν συνεχίσει έτσι θα μπει στα πλει-οφ με ένα ξεκάθαρο αβαντάζ. Τελεία.

Κι όμως, παρά την πέρα απο κάθε προσδοκία πορεία του, αντιμετωπίζεται επιφυλακτικά. Με καχυποψία. Χωρίς να αναγνωρίζονται τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ομάδας, η βελτίωσή της σε όλους τους τομείς με τον Ακη Μάντζιο στο τιμόνι. Αντιθέτως μεγενθύνεται απο όσους… δήθεν δεν ασχολούνται η σχέση με τον Ολυμπιακό ή και με την ΑΕΚ σύμφωνα με τον Κούγια ενώ φτάσαμε εσχάτως στο σημείο να θεωρείται και αγαπημένο παιδί της διαιτησίας. Ποιος ο Αρης; Που έχει βιώσει στο πετσί του Παμπορίδηδες, Σταυρίδηδες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Τελικά κύριοι της εξυγίανσης θα αποφασίσετε με ποιον είναι η ομάδα του Θόδωρου Καρυπίδη; Δεν πειράζει συνεχίστε στο ίδιο βιολί. Όσο εσείς ψάχνετε να βρείτε υπόγειες διαδρομές και σχέσεις έμμεσου επηρεασμού ο Αρης θα συνεχίσει να κερδίζει. Εσείς συνεχίστε να τον αγνοείται κι αυτός να κάνει τη δουλειά του.

Όσο για τον ΠΑΟΚ απορώ γιατί αναριωτιέται για ποιο λόγο μίλησε εξ ονόματος του Αρη ο Καραπαπάς. Μα εσείς οι ίδιοι δεν αφήσατε υπονοούμενα για τη Νότιγχαμ Φόρεστ στην ανακοίνωσή σας πέντε λεπτά μετά το ντέρμπι; Ο Ολυμπιακός απλά σήκωσε το γάντι. Ασε που αυτή η ρητορική ξεθωριάζει. Βρείτε άλλο αφήγημα. Πριν από δέκα χρόνια σας έφταιγε μια κάρτα του Σπάθα, πέρσι τα τέσσερα γκολ σε τέσσερις τελικές, πρόπερσι το χόρτο που δεν ήταν κουρεμένο, ενώ γλιτώσατε το κάζο στο 98΄ με το γκολ του Μίσιτς. Ο Αρης έχει πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής μιας αλλοτριωμένης πόλης. Σαν κακό σπυρί ενοχλεί. Ξερνάει πύον και ορθώνει ανάστημα. Δεν έχει το παχυλό πορτοφόλι αλλά ξέρει να φτιάχνει καλές ομάδες. Που χαίρεσαι να τις βλέπεις. Φέτος ευτύχησε να έχει και ένα προπονητή απόλυτα ορθολογιστή, άριστο γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας και προπάντων πραγματιστή. Βήμα-βήμα χτίζει χαρακτήρα, αποκτάει ταυτότητα, αναδεικνύει νέα αστέρια. Εχοντας πάρει το σκληρό του μάθημα τα προηγούμενα χρόνια, έχει κάθε δικαίωμα να το απολαμβάνει και να ονειρεύεται. Και ασε τους Big-4 να κοπιάρουν ο ένας τις πρακτικές του άλλου στο χιλιοπαιγμένο έργο που παρακολουθούμε, ,με άλλο πρωταγωνιστική κάθε φορά.