Ένα υψηλό εμπόδιο έχει να ξεπεράσει ο Ολυμπιακός στους «32» του Europa League, με την κληρωτίδα να φέρνει ξανά στον δρόμο του την Άρσεναλ. Μία γνώριμη αντίπαλο που δεν έχει, βέβαια, καμία σχέση με την ομάδα που αντιμετώπισε πολλάκις στο παρελθόν και μάλιστα σε διαφορετική διοργάνωση.

Για τον Ολυμπιακό είναι θετικό το γεγονός πως αντιμετωπίζει την Άρσεναλ. Οι Πειραιώτες όπως και οι άλλες ελληνικές ομάδες, την έχουν «πατήσει» πολλές φορές όταν πήγαν να αντιμετωπίσουν θεωρητικά υποδεέστερες ομάδες. Να θυμηθούμε την Λεβάντε και την Μέταλιστ για παράδειγμα; Τότε οι «ερυθρόλευκοι» είχαν πάρει πιο χαλαρά απ’ ότι έπρεπε τα ματς και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Τώρα, έχουν ένα καλό όνομα απέναντί τους και θα πρέπει να παρουσιαστούν απολύτως σοβαροί για να διεκδικήσουν τις ελπίδες τους, ενώ θα έχουν προφανώς μικρότερο άγχος αφού έχουν τον τίτλο του αουτσάιντερ.

Την ίδια ώρα, η τωρινή κατάσταση της Άρσεναλ δεν εμπνέει φόβο, κυρίως στους φίλους των «ερυθρόλευκων». Κακώς θα πω εγώ! Οι αγγλικοί σύλλογοι είναι πάντα επικίνδυνοι, παίζουν σε ρυθμό που δύσκολα κάποιος θα μπορέσει να τους ακολουθήσει και διαθέτουν τρομερή ποιότητα. Πόσω μάλλον η Άρσεναλ, όταν αναφερόμαστε στο μεσοεπιθετικό της κομμάτι, παρότι έχει τρομερά κακή αμυντική γραμμή.

Ο Πέδρο Μαρτίνς καλείται να «ξεπατικώσει» τα δύο ματς με την Τότεναμ. Ο Ολυμπιακός πρέπει όπως και με τους «spurs», έτσι και με τους «κανονιέρηδες», να ακολουθήσει τον ρυθμό τους. Καλείται να παίξει το παιχνίδι τους στο δικό τους τέμπο. Άλλος τρόπος να τα βγάλεις πέρα κόντρα στις αγγλικές ομάδες δεν γίνεται. Ούτε καν με... κατενάτσιο!

Ο Μαρτίνς κατάφερε κόντρα στην Τότεναμ να παρουσιάσει μια τρομερά ανταγωνιστική ομάδα. Ακριβώς γιατί ο Ολυμπιακός έπαιξε σε «αγγλικό» ρυθμό και έβγαλε τρομερή ενέργεια. Οι γραμμές του είχαν πολύ μικρές αποστάσεις και αυτό δεν επέτρεπε στους Λονδρέζους να παίξουν κάθετο ποδόσφαιρο και από τα έξι συνολικά γκολ που δέχτηκε στα δύο ματς, μόλις ένα προήλθε σε σετ παιχνίδι. Ήταν το 3-2 της Τότεναμ στο Λονδίνο με τον Οριέ, όταν οι παίκτες του Ζοσέ Μουρίνιο κυκλοφόρησαν ωραία την μπάλα και σκόραραν με τον δεξιό τους μπακ που είχε πάρει όλη την πλευρά. Τα υπόλοιπα τέρματα, ο Ολυμπιακός τα δέχτηκε είτε από στατικές φάσεις είτε από προσωπικά λάθη σε ανύποπτες φάσεις.

Φυσικά, η Άρσεναλ δεν θα είναι το ίδιο «χάλι» τον Φεβρουάριο. Προφανώς και θα είναι καλύτερη, προφανώς και θα έχει προπονητή και όχι τον Λιούνγμπεργκ στην άρκη του πάγκου. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως οι αρκετές αδυναμίες που έχει αμυντικά θα «σβηστούν». Ίσως να διορθωθούν, αλλά είναι τόσες πολλές που δύσκολα θα κρυφτούν όλες. Δεν μπορεί κανείς, όμως, να πει το ίδιο για το μεσοεπιθετικό κομμάτι. Παίκτες σαν τον Εζίλ, τον Πεπέ, τον Θεμπάγιος, τον Γουίλοκ, τον Μαρτινέλι, τον Ομπαμεγιάνγκ και τον Λακαζέτ δεν είναι εύκολο να τους αντιμετωπίσεις. Εκτός και αν έχεις σωστό πλάνο. Όπως ακριβώς με την Τότεναμ...