Ψυχραιμία!

Εδώ στο www.sport-fm.gr είμαστε περίεργα παλικάρια.

Αντιδραστικά.

Ε, όταν έχει «clasico» και μας σκουντάνε συγκαταβατικά τον ώμο -γιατί «έλα μωρέ, μην τρελαίνεσαι, θα βαρεθούνε να παίζουν»- ιδού τα αποτελέσματα.

Δεκατρείς συντάκτες αρνούνται να ΜΗΝ πανικοβληθούν με το Ρεάλ-Μπαρτσελόνα και περιγράφουν πως (γυμνοί σε καναπέδες ή στριμωγμένοι με φαγιά σε αυτούς) ετοιμάζονται να το υποδεχθούν!

Σέντρα του αγώνα στις 23:00 με τηλεοπτική μετάδοση απο τον ΣΚΑΪ, και LIVE ενημέρωση απο το www.sport-fm.gr


Με τα μάτια της Ρεάλ

Οι πρώτες επαφές που είχα με το ποδόσφαιρο, με έκαναν Ρεάλ. Τα ψαλιδάκια του Ούγκο Σάντσες και οι κωλοτούμπες για να σηκωθεί από το έδαφος, ήταν ικανά για να ενθουσιάσουν τα παιδικά μου μάτια. Και η κόντρα με την Μπαρτσελόνα με ηδόνιζε απεριόριστα!

Τόσο, ώστε να μπορώ να πω -χωρίς ίχνος υπερβολής και ντροπής- πως μπορώ να δω το συγκεκριμένο παιχνίδι γυμνός στον καναπέ μου. Αρκεί να μην με βλέπει από καμιά μεριά ο Πικέ… Επειδή αυτό το ψέμα με την Σακίρα πρέπει να τελειώσει… Όπως θα τελειώσει κι αυτό το σερί ντροπιαστικών ηττών που έχει η Ρεάλ από τους… άλλοι τα τελευταία χρόνια.

Είναι κακό που είμαι αισιόδοξος για τις τέσσερις μάχες που έρχονται; Κακό όχι, επικίνδυνο ναι. Τόσο, όσο αυτό το εκνευριστικό passing game και το ασφυκτικό πρέσινγκ των Καταλανών, που δεν αφήνουν περιθώρια στους αντιπάλους τους να αναπτυχθούν. Έχω όμως την αίσθηση, πως ο Μουρίνιο βρήκε τον τρόπο. Αλλά θα σας τον πω μετά το πρώτο παιχνίδι… Αλέξης Παπαχρήστος

Ποδοσφαιρικός οργασμός. Τι είναι τελικά;

Ενόψει των τεσσάρων «clasico», εγώ λέω να αναλύσουμε μία έννοια που μας απασχολεί πολύ. Ποδοσφαιρικός οργασμός. Αφήστε, λοιπόν, τις άπειρες συζητήσεις, τους μύθους και τις φαντασίες για το ποια είναι η καλύτερη ομάδα στην Ισπανία και ας πάμε στο «ζουμί».

Αναλύει ο «ποδοσφαιρολόγος-σεξολόγος» Μιχάλης Ηλιού

Ως ποδοσφαιρικό οργασμό ορίζουμε: Τον μηχανισμό που εκφράζει το αίσθημα της απόλυτης ποδοσφαιρικής ηδονής και ικανοποίησης (π.χ. να μπαίνει η μπάλα στο πλεκτό 5 φορές και… κλάααμα ο «Special»).

Από φανατικούς του ποδοσφαίρου, ο ποδοσφαιρικός οργασμός περιγράφεται ως η στιγμή που υπάρχουν αύξηση των καρδιακών παλμών (μόλις σκοράρει ο Τσάβι στο 9’), συσπάσεις των μυών (όταν ο Πέδρο κάνει το 2-0 στο 18’), σωματική χαλάρωση και ευχάριστο μούδιασμα (μετά τα δύο γκολ του Βίγια στο 54’ και στο 57’) και μια εγκεφαλική «γλύκα» (στο 89’ κερασάκι στην τούρτα του Γιεφρέν).

Πολλοί θεωρούν πως δεν έχουν ποδοσφαιρικό οργασμό. Yποστηρίξτε Μπαρτσελόνα στα ερχόμενα ντέρμπι με την Ρεάλ και τα ξαναλέμε…


Αν φοβηθώ, ξέρετε τι θα κάνω;

Μεγάλωσα πιστεύοντας ότι είναι αδύνατον να υποστηρίζεις πάνω από μία ομάδα στην Ευρώπη. Δεν κατάλαβα ποτέ κάποιον που είναι Γιουβέντους στην Ιταλία και Άρσεναλ στην Αγγλία. Δεν θα αλλάξω γνώμη τώρα που τα χρόνια πέρασαν. Είμαι Γιουνάιτεντ λοιπόν και θα είμαι μέχρι να εμφανιστεί ένα λυκόσκυλο που θα χορεύει κλακέτες για να με πείσει για το αντίθετο. Το ματς αυτό λοιπόν είναι για τους οπαδούς των δύο ομάδων. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι απλά θα το χαζέψουμε.

Και είναι αλήθεια απόλαυση να βλέπεις κάτι χωρίς κανένα προσωπικό κίνητρο. Το μόνο κίνητρο που θα έχω είναι να τους δω να αλληλοσκοτώνονται τέσσερις φορές και όποιος επιβιώσει, να έρθει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Και ξέρετε πως προτιμώ να βλέπω αυτά τα ματς; Με το ένα μάτι κλειστό. Έτσι θα είμαι σίγουρος ότι αν φοβηθώ από αυτό που θα βλέπω, θα κλείσω απλά το μάτι και θα πω «έλα ξύπνα, εφιάλτης ήταν». Θανάσης Ράλλης

Να τους μπερδέψουμε!

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας! Με τη διαφορά στους οκτώ, το πρωτάθλημα έχει ήδη πάρει το δρόμο για τη Βαρκελώνη. Οπότε για μας που αγαπάμε τη Ρεάλ, η ήττα στο «clasico» του Σαββάτου δεν ισοδυναμεί με καταστροφή! Άλλωστε τι οκτώ, τι έντεκα πόντοι από την κορυφή!

Αλλού είναι το ζουμί! Να τους μπερδέψουμε! Να θολώσουμε τα νερά, ενόψει των ημιτελικών του Champions League και να πετύχουμε αυτό που σήμερα τους κάνει να γελάνε δήθεν ειρωνικά: Να φτάσουμε στον τελικό και να αποδείξουμε ότι είμαστε η μοναδική ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, κάνοντας δέκα τις κούπες «με τα μεγάλα αυτιά»!

Όποιος αγαπάει το ποδόσφαιρο και δεν φοράει γυαλιά, οποιασδήποτε απόχρωσης, παραδέχεται ότι αυτή η Μπαρτσελόνα, είναι ότι καλύτερο μας έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια! Όποιος πιστεύει, όμως, ότι δεν παίζεται με τίποτα, μπορεί να ρωτήσει τον «εκλεκτό»! Ξέρει… αυτός! Αλέξανδρος Πιπεριάς

Καταραμένο καθήκον

Καλά, πώς καταφέραμε να συμπίπτουν χρονικά τα μεγαλύτερα ντέρμπι της Ευρώπης σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ; Γιατί, την ώρα που ο Κριστιάνο Ρονάλντο θα βάζει ζελέ στο μαλλί καμαρώνοντας μπροστά στον αγαπημένο του καθρέφτη, ο Λιονέλ Μέσι θα φτιάχνει τις επικαλαμίδες του για να αντέξει τις κλωτσιές των πρωτοπαλίκαρων του Μουρίνιο και όλοι θα ζεσταινόμαστε για το «κλάσικο» Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα, στα μέρη μας ήδη θα παίζεται το μπασκετικό ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Σαλάτα του ΣΕΦ τα κάναμε πάλι…

Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά το καθήκον δεν θα επιτρέψει στον γράφοντα να αράξει στον καναπέ του, να δοκιμάσει τις αντοχές του σε κατανάλωση πίτσας και αναψυκτικών και να απολαύσει τη ματσάρα στο «Μπερναμπέου» -αλλά θα τον φέρει στο Φάληρο. Δεν λέω, ματσάρα κι αυτό, αλλά γιατί «ή το ένα ή το άλλο» κι όχι «και τα δύο». Αν, δε, οι «αιώνιοι» το τραβήξουν για αρκετές ώρες, όπως συνέβη στο τελευταίο τους ραντεβού στο ίδιο γήπεδο τον Ιούνιο, ίσα που μας βλέπω να προλαβαίνουμε τον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας την Τετάρτη. Χρήστος Ρομπόλης

Πίτσα, μπύρα… clasico!

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το πρώτο από τα τέσσερα ντέρμπι που έρχονται και όλοι αναλώνονται σε αναλύσεις για συστήματα, παίκτες, κάθετες πάσες, passing game, εγώ νομίζω ότι χάνεται η ουσία.

Το καλό ποδόσφαιρο που θα δούμε είναι σχεδόν δεδομένο. Οι «ζογκλερικές» ντρίπλες των Μέσι και Ρονάλντο είναι βέβαιες. Οι εκπληκτικές κάθετες πάσες του Τσάβι δεν θα λείψουν, ούτε οι αλανιάρικες ατομικές ενέργειες του Εζίλ.

Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν θα δεις υπερθέαμα! Το θέμα είναι με ΤΙ θα το συνοδεύσεις! Γιατί, καλέ μου αναγνώστη, τι να την κάνεις τη ματσάρα, αν η πίτσα είναι… μαργαρίτα και η μπύρα κάτουρο; Ρωτήστε και τους Κώστα Τσούγκο και Νίκο Ράλλη. Ξέρουν αυτοί!

Όσο για το αποτέλεσμα; Μπάρτσα… δαγκωτό! Χρήστος Οικονόμου

Πίτσες και… αηδίες!

Καταρχάς… Μετά λύπης μου, πληροφορήθηκα το ατυχές σχόλιο του συνάδελφου, Χρήστου Οικονόμου. Αυτή την αστειότητα για πίτσες, μπύρες κτλ… Φαίνεται πως του έχει κοστίσει το γεγονός ότι ακόμα αγνοείται η σπέσιαλ (extra large) που παρήγγειλε στον τελικό του πρόσφατου Μουντιάλ… Έμεινε νηστικός εκείνο το βράδυ. Οδυνηρή εμπειρία… Και σίγουρα, δεν θέλει να βιώσει κάτι αντίστοιχο απόψε στο -πρώτο από τα τέσσερα, μέσα σε 18 μέρες- «clasico».

Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη προτίμηση σε καμία από τις δύο ομάδες. Οπότε, χαλαρός και αραχτός, θα απολαύσω το ματσάκι -αλλά πολύ περισσότερο τις αντιδράσεις των συντακτών. Για να είμαι ειλικρινής, θα γούσταρα να χάσει η Ρεάλ. Για να αρχίσει να ωρύεται ο μουσάτος Μαδριλένος οπαδός που έχουμε ανάμεσά μας…

Έχει πλάκα όταν το κάνει αυτό ο θρυλικός «μούσιας», που έζησε το πρώτο πρωτάθλημα της ομάδας της Μαδρίτης, το 1932. Μπορεί και το πρώτο Κύπελλο, το 1905... Νίκος Ράλλης

The Special One… team!

Δεν θέλει και πολλή σκέψη: Μπαρτσελόνα, κύριοι. Η ομάδα που σύστησε στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα τη νέα εκδοχή του total football. Η καλύτερη απόδειξη πως οι… εξωγήινοι έχουν πατήσει προ πολλού το πόδι τους στη γη. «Κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος (Mes que un club)», όπως αυτοπροσδιορίζονται οι Καταλανοί, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν σαρώσει τους τίτλους, τα ρεκόρ και τη μισητή αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης.

Τέσσερα «κλάσικο» μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες και όποιος αντέξει. Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Τσάμπιονς Λιγκ… on the line. Το μόνο για το οποίο βάζει κανείς το χέρι του στη φωτιά είναι πως η Μπάρτσα του Γκουαρντιόλα παίζει την καλύτερη μπάλα στην Ευρώπη. Βέβαια τίποτα δεν θα δοθεί απλόχερα στην παρέα του Μέσι. Για την ατιμασμένη -από την πεντάρα του πρώτου γύρου και όχι μόνο- «βασίλισσα» μοιάζει με ιδανική ευκαιρία να φέρει τα πάνω-κάτω. Μουρίνιο, και λοιπές… δημοκρατικές δυνάμεις, να η ευκαιρία! ΥΓ: Μουσάτε, μη κλαίγεσαι πάλι το βράδυ... Παναγιώτης Σγαρδέλης

Έλα, σοβαρά τώρα…

Το clasico… Και το clasico… Και το clasico… Τσουρέκια μας τα κάνατε! Δεν χορτάσατε έναν ολόκληρο χειμώνα μπαλάρα στη Super League; Θέλετε κι άλλο τώρα; Υποκριτές… Θα κάτσετε σπίτι, θα σπαταλήσετε το Σαββατόβραδό σας, γιατί; Για να δείτε 22 δυσοίωνους (όπως έλεγε και η Μαλβίνα) ντελικατόλες να χαϊδεύουν την μπάλα;

Ρε μυρΟΥδιάδες! Έτσι παίζεται το ποδόσφαιρο; Έτσι το παίζατε στο χωριό σας; Αχάριστοι. Πέρασε μία σεζόν με τόσες πλούσιες συγκινήσεις, με πράματα και θάματα που είδαν τα ματάκια μας στη Super league, μία χρονιά που μας καθήλωσε όλους, κι εσείς, αντί να πάρετε την οικογένεια, την σύντροφο, τον κολλητό να βγείτε για κανά ποτάκι, θα κάτσετε σπίτι να δείτε την μάχη του κοντοστούπη Αργεντινού με τον λελέ τον Πορτογάλο. Τον «πίτσα SPECIAL μπύρα ONE» κόντρα στον ντεμί-καραφλό μπλαουγκράνο!

Λογικευτείτε, προλαβαίνετε… Αυτοί ούτε τη φυσούνα δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν σωστά! Άμα λάχει κάθονται απ' όξω και χειροκροτούν τον αντίπαλο που πήρε το πρωτάθλημα. Να 'μαστε και λίγο ανθρώποι… Κώστας Τσούγκος


Για να πω την αμαρτία μου…

Πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι αρκετά μεγαλύτερος σε ηλικία από τα περισσότερα παιδιά που δουλεύουμε στο www.sport-fm.gr. Ως άνω των 35, λοιπόν, έχω δει πολλά περισσότερα «clasico» απ’ ότι οι νεότεροι συνάδελφοι και εκλεκτοί φίλοι. Οπότε, μπορώ να τους θυμίσω μερικά πράγματα που έγιναν όταν κάποιοι αυτούς ίσως δεν είχαν γεννηθεί ακόμα.

Κάθε χρόνο, όταν παίζουν αντίπαλοι οι δύο «αιώνιοι», θυμάμαι μια ιστορία του Χρήστου Σωτηρακόπουλου, όταν ακόμα ήμουν στο Κ.Α.Ρ., που μας έλεγε πως το 1995 (όταν το σκορ είχε γίνει 5-0 στο «Μπερναμπέου»)οι αιώνιοι -κομπλεξικοί- αντίπαλοι έπεφταν κάτω για να μην φάνε κι άλλα. Τελικά δεν τα έφαγαν, ίσως γιατί οι «μερένχες» τους λυπήθηκαν.

Όπως τους λυπήθηκαν και στο 4-1 του 2008… Τότε που οι -εδώ- «οπαδοί» της Μπαρτσελόνα έφευγαν από το γραφείο μετά το 3-0, λέγοντας πως… έχουν δουλειά. Όταν, όμως, ήρθαν το 2-6 το 2009 και το φετινό 5-0 κανείς από τους αντιπάλους δε σεβάστηκε -αντίστοιχα- τους ΕΝΝΙΑ φορές πρωταθλητές Ευρώπης! Ε, από ‘δω και πέρα δεν θα το κάνουν ούτε εκείνοι -αρχής γενομένης από σήμερα… Καταλανάκια, ερχόμαστε! Παναγιώτης Βλαχαδάμης

Ελ… πρώτο από τα τέσσερα!

Τέσσερα βράδια ισπανικά me gusta λα μπαλίτσα
σε 18 μερόνυχτα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο,
κι έχω αγωνία για να δω, Ζοσέ μου «κουφαλίτσα»,
αν θα μπορέσω να χαρώ ξανά με Πορτογάλο.

Γιατί είμαι Έλληνας κι εγώ και έχω συνηθίσει
να έχω ταυτίσει το έθνος σας μαζί με ένα κλάμα,
μα ως τώρα ήσουνα αλλιώς και είχες μία λύση
πώς να το πω πιο…«special», σαν άστρο ένα πράμα.

Σου ‘δώσαν τώρα τη Ρεάλ και δώρο τον Κριστιάνο
εννέα πρωταθλητριών πνιγμένη στα αστέρια
μα είσαι πια χωρίς Ραούλ και πάω να πεθάνω
πού πας χωρίς το έμβλημα; Σου κάνανε χουνέρια!

Κι εδώ είναι η δίκη σου, η κρίσιμη τετράδα,
«El Clasico» και μια και δυο και τρεις -και άλλη μία,
me gusta γκολ, ωρέ Ζοσέ, me gusta και λαμπάδα,
λιγάκι πριν την Πασχαλιά, αρχίζει η λιτανεία.

Άκης Βαΐου

Υιοθέτησε κι εσύ έναν λάγνο Ίβηρα. Μπορείς!

Την ίδια ώρα που ο ανδρικός πληθυσμός θα κατασπαράζει τα νύχια του (επειδή θα έχει παίξει στοίχημα) ο αντίστοιχος γυναικείος, αποκομμένος από τα ποδοσφαιρικά πάθη, θα κάθεται αναπαυτικά στον καναπέ του για ένα ωραιότατο οφθαλμόλουτρο. Οι Ισπανοί της Μπαρτσελόνα θα δώσουν τη δική τους άτυπη μάχη με τους Πορτογάλους της Ρέαλ Μαδρίτης.

Από τη μία ο Πεπ Γκουαρδιόλα και ο Ζεράρ Πικέ και από την άλλη ο Ζοσέ Μουρίνιο και ο Κριστιάνο Ρονάλντο! Κι ενώ τα σερνικά θα αναλύουν τις προπονητικές στρατηγικές και τις επίμαχες φάσεις τα θηλυκά θα σκίζουν τα… πιστοποιητικά γεννήσεως τους, ελπίζοντας να υιοθετηθούν από έναν λάγνο Ίβηρα.

Πάντως ανεξαρτήτως φύλου και σκοπού, η ελπίδα είναι ίδια: Να γίνει ένα σκληρό παιχνίδι, με πολλά γκολ. Οι μεν για να ευχαριστηθεί το ματάκι τους λίγη μπαλίτσα και οι δε για να δουν μάχες σώμα με σώμα -και καμία μπλουζίτσα να βγαίνει στους πανηγυρισμούς… Φλώρα Μιχαλοπούλου

Έξι, πέντε και τώρα… τέσσερα (ματς, μην ταράζεστε)!

Σαν να βγάζεις το αίσθημα για ποτάκι και να ξέρεις ότι στο κλαμπ έχει χοροεσπερίδα (sic) αντρικής ομάδας πόλο. Σαν να ‘χει χαλάσει το τηλεκοντρόλ και όποιο κουμπί και να πατάς, να βγάζει Άδωνι Γεωργιάδη. Σαν να ‘σαι Ρεάλ και -ακριβώς την ώρα που (θες να πιστεύεις ότι) σηκώνεις κεφάλι- να 'χεις μπροστά σου τέσσερα ματς μ’ ΑΥΤΟΥΣ! Όσο να πεις, δεν σκίζεις και το βρακί σου από τη χαρά σου…

Ακόμα, λοιπόν, κι αν κάποιοι πόρνοι (συν)μπλαουγκράνα θα ισχυρίζονταν ότι… αυτό ακριβώς έκανε η Μπαρτσελόνα στη «βασίλισσα» όσες φορές την πέτυχε τελευταία, η μεγαλύτερη ευχαρίστηση εντοπίζεται πιο ψηλά: Στο βλέμμα εκείνων που… δεν ντρέπονται να την υποστηρίζουν, όταν συζητούν για τα τέσσερα «clasico» που έρχονται. Ακριβώς ίδιο με της ξανθιάς στο ανέκδοτο, όταν βλέπει μπροστά της τη μπανανόφλουδα και σκέφτεται «ωχ, πάλι θα πέσω»… Γιώργος Μαραθιανός