Αρχίζει το ματς: Ποδοσφαιρική πανδαισία στη σκιά της πολιτικής στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο

«Αρχίζει το ματς... αδειάσαν οι δρόμοι, η ώρα ζυγώνει, αρχίζει το ματς» τραγουδούσε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, αποτυπώνοντας τη φρενίτιδα, την «απόδραση από την πραγματικότητα» και... τις γερές δόσεις αδρεναλίνης που προκαλεί ο «βασιλιάς των σπορ». Το ποδόσφαιρο ενώνει (αλλά και διχάζει) παρέες και λαούς, είναι «το όπιό τους», αλλά παθιάζει εξίσου πλούσιους, ηγέτες και μονάρχες.

Αυτή τη φρενίτιδα για ποδοσφαιρική πανδαισία, αυτή την «απόδραση από την πραγματικότητα», αποτυπώνει στο δεκαπλάσιο η διοργάνωση του Mundial που διεξάγεται από την Πέμπτη έως τις 19 Ιουλίου. Γιατί το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (FIFA World Cup, ή απλώς... Mundial) βρίσκεται πάντοτε στις καρδιές των φιλάθλων, ακόμη κι αν συχνά διεξάγεται στη σκιά της πολιτικής σκοπιμότητας και των συγκρούσεων όπως φέτος, με την κρίση στη Μέση Ανατολή και τον πόλεμο στη Ρωσία.

The greatest show in the world is ready. Are you? ??#FIFAWorldCup pic.twitter.com/ISxLhuLUkm

— FIFA World Cup (@FIFAWorldCup) April 1, 2026

Μπάλα είναι και γυρίζει...
Πάντως, αν θυμηθούμε και πάλι τον δημοφιλή Έλληνα τραγουδοποιό, οι «δρόμοι θα αδειάσουν» σε πολλές χώρες του κόσμου, καθώς η FIFA εκτιμά ότι το φετινό Μουντιάλ θα προσελκύσει περισσότερους από 5,5 έως 6 δισεκατομμύρια μοναδικούς τηλεθεατές καθόλη τη διάρκεια του τουρνουά.

Αν η πρόβλεψη επαληθευτεί, θα ξεπεράσει κατά πολύ το ρεκόρ του Μουντιάλ του Κατάρ το 2022 (που είχε αγγίξει τα 5 δισεκατομμύρια).

Η φετινή διοργάνωση θα φιλοξενηθεί σε 16 πόλεις σε τρεις χώρες της Βορείου Αμερικής: Καναδάς, Μεξικό και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δηλαδή 104 αγώνες, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν τη «μερίδα του Λέοντος» φιλοξενώντας τους προημιτελικούς, τους ημιτελικούς και τον τελικό.

Το τουρνουά θα είναι το πρώτο που θα φιλοξενηθεί από τρεις χώρες, αλλά είναι ιστορικό και για άλλο λόγο, καθώς πρόκειται για το πρώτο με τη συμμετοχή 48 εθνικών ομάδων (αντί για 32), αν και δεν αναμένεται τόσο «χρυσοφόρο» όσο θα περίμενε κανείς, αλλά πολιτικά επικερδές για τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Άλλωστε, όπως και σε άλλα Μουντιάλ, όπως και σε άλλες μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις (βλέπε Ολυμπιακοί Αγώνες) η πολιτική εμφιλοχωρεί στον αθλητισμό, εκτός σταδίων ακόμη και μέσα στον αγωνιστικό χώρο, στη σκιά στρατιωτικών συγκρούσεων, φιλοδοξιών ή παρασκηνιακών πολιτικοοικονομικών συμφερόντων.

Πολυνίκης του θεσμού είναι η Βραζιλία με πέντε κατακτήσεις και ακολουθούν η Γερμανία και η Ιταλία με τέσσερα τρόπαια, η Αργεντινή με τρία, η Ουρουγουάη και η Γαλλία με δύο, και η Αγγλία και η Ισπανία με ένα.



Οι απαρχές
Αν και η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στον κόσμο δημιουργήθηκε το 1857 στη Μεγάλη Βρετανία (Σέφιλντ ΦΚ, Sheffield Football Club), το 1905 έγινε η πρώτη συζήτηση για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος από τη FIFA, η οποία ιδρύθηκε στο Παρίσι στις 21 Μαΐου 1904.

Το ποδόσφαιρο έκανε την πρώτη παγκόσμια εμφάνισή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στο Λονδίνο, με το τουρνουά ποδοσφαίρου να μην στέφεται με επιτυχία. Συμμετείχαν μόνο ευρωπαϊκές ομάδες, κάτι που συνεχίστηκε στις διοργανώσεις μέχρι το 1920. Όμως 13 χρόνια αργότερα, ο Ζυλ Ριμέ εκλέχθηκε πρόεδρος της FIFA και είχε όραμα όλος ο πλανήτης να ενωθεί με μία ποδοσφαιρική μπάλα, επιδιώκοντας να μιλήσουν όλοι τη γλώσσα του ποδοσφαίρου. Η πρόταση συνάντησε εμπόδια αρχικά και ο Ριμέ ήρθε σε σύγκρουση με τον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Πιερ ντε Κουμπερτέν, αλλά και με την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, που είχαν εξ αρχής αντιταχθεί στην ιδέα του Γάλλου για τη δημιουργία μιας τέτοιας διοργάνωσης.

Κατά τη δεκαετία του 1920, η ιδέα για μια παγκόσμια ποδοσφαιρική διοργάνωση, βρήκε πολλούς υποστηρικτές, με την επιτυχία των τουρνουά ποδοσφαίρου των Αγώνων του 1924 και του 1928. Το 1928, στο Άμστερνταμ, 30 μέλη της FIFA ψήφισαν υπέρ της έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο θα τελούνταν ανά τετραετία. Έτσι, το 1928 υπό την εποπτεία και προεδρία του Ριμέ, μία πενταμελής επιτροπή (Μπονέ, Μέισλ, Ντελονέ, Φερετί και Λίνεμαν) σχεδίασε τη δημιουργία του Πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι προτάσεις, που διαδέχονταν η μία μετά την άλλη, εγκρίθηκαν και ο Μπονέ έγινε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η χώρα στην οποία αποφασίστηκε τελικά να διοργανωθεί το πρώτο παγκόσμιο κύπελλο ήταν η Ουρουγουάη, παρά τις αντιρρήσεις πολλών ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες απείλησαν με αποχή τους από τη διοργάνωση εάν αυτή διεξαγόταν σε χώρα της Λατινικής Αμερικής.

Τελικά, στις 7 Ιουλίου 1930 έγινε η πρώτη κλήρωση για τους τέσσερις ομίλους του Παγκοσμίου Κυπέλλου με μόνο 13 ομάδες να συμμετέχουν, ενώ 6 μέρες αργότερα το σφύριγμα του διαιτητή Ντομίνγκο Λομπάρντι ξεκίνησε τον αγώνα μεταξύ Γαλλίας και Μεξικού. Στο 19ο λεπτό, ο Γάλλος Λοράν άνοιξε το σκορ και έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε παγκόσμιο κύπελλο, σε έναν αγώνα όπου οι Γάλλοι επικράτησαν τελικά με 4–1. Η ιστορία άρχισε να γράφεται.



Οι αστέρες του Παγκόσμιου Κυπέλλου
Τα βλέμματα είναι στραμμένα σε τρεις διαφορετικές γενιές:
• Κιλιάν Μπαπέ (Γαλλία): Στην ποδοσφαιρικά πιο ώριμη ηλικία του, ο ηγέτης των «Τρικολόρ» θέλει να οδηγήσει τη Γαλλία ξανά στην κορυφή, επιβεβαιώνοντας το status του ως ο απόλυτος κυρίαρχος της εποχής μετά τους Μέσι/Ρονάλντο. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του και ως ένας από τους καλύτερους Γάλλους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.
• Έρλινγκ Χάλαντ (Νορβηγία): Ο Νορβηγός «killer» έχει επιτέλους την ευκαιρία να δείξει την εκτελεστική του δεινότητα στη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου. Ο Χάλαντ είναι ο γιος του πρώην Νορβηγού αμυντικού, Αλφ Ίνγκε Χάλαντ, ο οποίος αγωνίστηκε στις Νότιγχαμ Φόρεστ, Λιντς Γιουνάιτεντ και Μάντσεστερ Σίτι.
• Βινίσιους Ζούνιορ (Βραζιλία): Ο άνθρωπος που κουβαλάει στις πλάτες του το «Joga Bonito» και την ανάγκη της Σελεσάο να επιστρέψει στους παγκόσμιους τίτλους μετά από 24 χρόνια. Ο Βινίσιους έκανε την πρώτη εμφάνιση με την φανέλα της Βραζιλίας το 2019, και την εκπροσώπησε σε δύο Κόπα Αμέρικα, το 2021 και 2024, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.
• Λαμίν Γιαμάλ και Τζουντ Μπέλινγκχαμ: Οι ηγέτες της νέας γενιάς (για Ισπανία και Αγγλία αντίστοιχα) που, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, έρχονται με την αύρα των πρωταγωνιστών των κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων. Μεγαλώνοντας μέσα από τις τάξεις των νέων της Λα Μασία, ο Γιαμάλ σύντομα θεωρήθηκε ως μία από τις καλύτερες προοπτικές της ακαδημίας. Ο Μπέλινγκχαμ σε μικρότερη ηλικία είχε ως είδωλο τον Ζινεντίν Ζιντάν.

?????? https://t.co/VaPvoNGh8J

— Duda Brasilero (@DudaBrasilero) June 10, 2026

Οι σπουδαιότερες εθνικές στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων
Το Μουντιάλ είναι το πιο φημισμένο τουρνουά στο ποδόσφαιρο και, από το 1930, είναι η «διεθνής σκηνή» όπου γεννιούνται θρύλοι, καταρρίπτονται ρεκόρ και οι μεγαλύτερες δυνάμεις του αθλήματος εδραιώνουν την κυριαρχία τους.

Παρόλο που δεκάδες εθνικές ομάδες έχουν αγωνιστεί στη μεγαλύτερη διεθνή διοργάνωση του ποδοσφαίρου, μόνο λίγες «εκλεκτές» κατάφεραν να εδραιώσουν την κυριαρχία τους για αρκετές δεκαετίες. Τίτλοι, εμφανίσεις σε τελικούς, νίκες και πολιτιστικός αντίκτυπος βοηθούν στον εντοπισμό των πιο επιτυχημένων ομάδων όλων των εποχών.

Βραζιλία: Η μόνη πεντάκις παγκόσμια πρωταθλήτρια
Η Βραζιλία κατέχει μια μοναδική θέση στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Η «Σελεσάο» είναι η μόνη εθνική ομάδα που έχει κερδίσει πέντε Παγκόσμια Κύπελλα FIFA (1958, 1962, 1970, 1994 και 2002).

Είναι επίσης το μόνο έθνος που έχει συμμετάσχει σε κάθε φορμά του τουρνουά. Η κληρονομιά της συνδέεται με μερικά από τα μεγαλύτερα είδωλα του ποδοσφαίρου, όπως οι Πελέ, Ρονάλντο Ναζάριο, Ροναλντίνιο, Ρομάριο και Νεϊμάρ.

Η εθνική ομάδα της Βραζιλίας ξεχωρίζει όχι μόνο λόγω των τροπαίων της, αλλά και επειδή καθιέρωσε μια ποδοσφαιρική ταυτότητα που συνδέεται με το ταλέντο, τη δημιουργικότητα και την ψυχαγωγία.

Γερμανία: Μοντέλο συνέπειας
Αν υπάρχει μια εθνική ομάδα συνώνυμη με τη συνέπεια, αυτή είναι η Γερμανία.

Οι Γερμανοί έχουν κερδίσει τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα FIFA (1954, 1974, 1990 και 2014) και διαθέτουν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ρεκόρ όσον αφορά τους τελικούς και τους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Για δεκαετίες, η Γερμανία είναι γνωστή για την τακτική της πειθαρχία, το ψυχικό της σθένος και την ικανότητά της να ανταγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο ανεξάρτητα από τη γενιά των ποδοσφαιριστών. Θρύλοι όπως ο Φραντς Μπεκενμπάουερ, ο Γκερντ Μίλερ και ο Μίροσλαβ Κλόζε βοήθησαν στην οικοδόμηση αυτής της κληρονομιάς.

Faltan 5?? dias para el #FIFAWorldCup ???? ???? ????

?? Cada dia un gol mundialista:

???? ?? ???? | ?? El penalti a lo Panenka de Zidane en la final. Pese a esta genialidad, o temeridad, Francia perdio ante Italia con Zinedine expulsado.

?? Berlin ???? (2006) pic.twitter.com/rpwTuuxVV6

— Cascarino (@cascarinos_) June 6, 2026

Αργεντινή: Η χώρα του Μαραντόνα και του Μέσι
Λίγες εθνικές ομάδες έχουν ασκήσει τόσο βαθιά επίδραση στην ποδοσφαιρική κουλτούρα όσο η Αργεντινή.

Η «Αλμπισελέστε» έχει κερδίσει τρία Παγκόσμια Κύπελλα FIFA (1978, 1986 και 2022), με ηγέτες δύο από τους πιο επιδραστικούς παίκτες όλων των εποχών: τον Ντιέγκο Μαραντόνα και τον Λιονέλ Μέσι.

Ο θρίαμβος του Μέσι στο Κατάρ το 2022 ενίσχυσε περαιτέρω τη θέση της Αργεντινής ανάμεσα στις ιστορικές δυνάμεις του ποδοσφαίρου, προσθέτοντας σε μια παράδοση που περιλαμβάνει επίσης πολλαπλούς τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και ηπειρωτικούς τίτλους.

Ιταλία: Μια ιστορική δύναμη σε τουρνουά
Παρόλο που διανύει αυτή τη στιγμή μια «λιγότερο κυρίαρχη» περίοδο, η Ιταλία παραμένει μια από τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Οι «Ατζούρι» έχουν κερδίσει τέσσερις τίτλους Παγκοσμίου Κυπέλλου (1934, 1938, 1982 και 2006), ισοφαρίζοντας το σύνολο της Γερμανίας.

Η ιστορία της χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αμυντική σταθερότητα και θρυλικές γενιές αθλητών, με επικεφαλής παίκτες όπως ο Πάολο Ρόσι, ο Φράνκο Μπαρέζι και ο Φάμπιο Καναβάρο.

Γαλλία: Μια σύγχρονη ποδοσφαιρική δύναμη
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η Γαλλία έχει καθιερωθεί ως μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις στο διεθνές ποδόσφαιρο.

Οι «Μπλε» κέρδισαν το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA το 1998 και το 2018 και έφτασαν επίσης στους τελικούς το 2006 και το 2022.

Με ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Ζινεντίν Ζιντάν και σύγχρονα αστέρια όπως ο Κιλιάν Μπαπέ, η Γαλλία έχει γίνει σημείο αναφοράς για το ταλέντο, το βάθος της ομάδας και την ανάπτυξη των παικτών.

Άλλες εθνικές ομάδες που άφησαν το στίγμα τους
Παρότι δεν κατέχουν τόσους τίτλους όσο οι παραδοσιακοί γίγαντες, αρκετές άλλες εθνικές ομάδες έχουν γράψει αξιομνημόνευτα κεφάλαια στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η Ουρουγουάη ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1930 και σήκωσε ξανά το τρόπαιο το 1950.

Η Ισπανία κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA του 2010 με μια γενιά που θεωρείται ευρέως ως μία από τις σπουδαιότερες όλων των εποχών.

Και ενώ η Ολλανδία δεν έχει κερδίσει ποτέ το τουρνουά, εντούτοις έφτασε σε τρεις τελικούς και επηρέασε τακτικά το άθλημα μέσω της φιλοσοφίας που είναι γνωστή ως «Απόλυτο Ποδόσφαιρο».



Ο οικονομικός αντίκτυπος
Σε ό,τι αφορά το οικονομικό σκέλος του θεσμού, ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Financial Times Ντάριο Πέρκινς ρώτησε «ποιο αντίκτυπο στην ανάπτυξη θα έχει η διοργάνωση στη χώρα υποδοχής»

Το συμπέρασμα των τραπεζών Goldman Sachs, Barclays και Deutsche Bank και του οίκου αξιολόγησης DBRS είναι κοινό: οι αγώνες του 2026 θα έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στο ΑΕΠ των ΗΠΑ, που είναι η κύρια διοργανώτρια χώρα.

Deutsche Bank
«Η συγκρατημένη άποψή μας σχετικά με τον αντίκτυπο στο ΑΕΠ πηγάζει από το γεγονός ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο Ανδρών δεν καταλαμβάνει υψηλή θέση στη μακρά λίστα των τρεχουσών μακροοικονομικών επιδράσεων (όπως ο εν εξελίξει πόλεμος στο Ιράν, η πολιτική της Fed και η εμπορική πολιτική, οι κεφαλαιουχικές δαπάνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη και οι επιπτώσεις της στο εργατικό δυναμικό, για να αναφέρουμε μερικές). Είναι επίσης ζήτημα κλίμακας, δεδομένου του τεράστιου μεγέθους της οικονομίας των ΗΠΑ. Η FIFA εκτιμά ότι το Κύπελλο θα συνεισφέρει έως και 17,2 δισεκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό ΑΕΠ? ακόμη και αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, εν μέσω ιστορικά υψηλών τιμών στα εισιτήρια και εμποδίων στην έκδοση βίζας, θα ισοδυναμούσε με μια βραχυπρόθεσμη ενίσχυση του αμερικανικού ΑΕΠ κατά μόλις 0,05%. Όσον αφορά τις μακροπρόθεσμες προοπτικές, οι επενδύσεις σε υποδομές που συνδέονται με τους αγώνες του 2026 είναι μικρότερης κλίμακας σε σύγκριση με τις εκτεταμένες κατασκευές υποδομών που έχουν αναλάβει άλλες διοργανώτριες χώρες στο παρελθόν για να τονώσουν μακροπρόθεσμα την οικονομία τους».

Goldman Sachs
«Παρότι το Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί αναμφίβολα ένα μείζον εμπορικό γεγονός, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο μακροοικονομικός αντίκτυπος για τις διοργανώτριες χώρες θα είναι σημαντικός ή μακροπρόθεσμος. Μόνο ένα μέρος του οικονομικού οφέλους θα περιέλθει στις χώρες υποδοχής, μεγάλο μέρος των δαπανών ενδέχεται απλώς να ανακατευθυνθεί από άλλες δραστηριότητες, ενώ κάθε αύξηση των δαπανών πριν και κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης ακολουθείται συχνά από κάμψη της καταναλωτικής δραστηριότητας στη συνέχεια. Είναι επίσης πιθανό το Παγκόσμιο Κύπελλο να "εκτοπίσει" άλλες μορφές δαπανών — για παράδειγμα, οι τακτικοί τουρίστες ενδέχεται να αποφύγουν τις διοργανώτριες πόλεις λόγω της αναμενόμενης συμφόρησης και της κατακόρυφης αύξησης των τιμών».

Barclays
«Η οικονομική μας ομάδα εκτιμά ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο θα μπορούσε να προσφέρει μια μικρή, προσωρινή ώθηση στο αμερικανικό ΑΕΠ κατά το πολύ 0,2% κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αφήνοντας ωστόσο ελάχιστο μόνιμο μακροοικονομικό αποτύπωμα στο κλείσιμο του έτους. Η ομάδα θεωρεί την εκτίμηση της FIFA για ενίσχυση της ανάπτυξης του αμερικανικού ΑΕΠ κατά 17,2 δισ. δολάρια ως ένα ανώτατο όριο (upper-bound) για δύο λόγους. Πρώτον, η ζήτηση για τη διοργάνωση φαίνεται να κινείται κάτω από τις προσδοκίες μέχρι στιγμής. Δεύτερον, ένας βασικός δίαυλος μέσω του οποίου οι διεθνείς αθλητικές/πολιτιστικές διοργανώσεις τείνουν να παράγουν δραστηριότητα (και απασχόληση) είναι η κατασκευή υποδομών —εγκαταστάσεων και μεταφορικών δικτύων. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση, καθώς διαθέτουν ήδη αυτές τις υποδομές. Επιπλέον, τυχόν κέρδη στην απασχόληση είναι πιθανό να έχουν τοπικό χαρακτήρα, να είναι βραχύβια και να επικεντρωθούν στον τομέα των υπηρεσιών».

DBRS
«Αν και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θα δημιουργήσει κάποια πρόσθετη τουριστική δραστηριότητα στις ΗΠΑ, εκτιμούμε ότι ενδέχεται να μην προσφέρει την ώθηση που προβλέπει η FIFA για τις εταιρείες του ταξιδιωτικού, τουριστικού και ξενοδοχειακού κλάδου. Η συγκρατημένη καταναλωτική συμπεριφορά των καταναλωτών με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα ως προς τις προαιρετικές δαπάνες, καθώς και η υποτονικότερη κίνηση του διεθνούς τουρισμού, έχουν ήδη αρχίσει να επιβαρύνουν τον συγκεκριμένο κλάδο, ακόμη και πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο».



Άρωμα πολιτικής
Ο αθλητισμός έχει χρησιμεύσει από καιρό ως ένα μοναδικά αποτελεσματικό πολιτικό όχημα. Τουλάχιστον από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου του 1936, οι κυβερνήσεις έχουν κατανοήσει τα διεθνή αθλητικά τουρνουά ως αποτελεσματικούς «πομπούς» προβολής κύρους, δημοκρατικής νομιμοποίησης και ισχύος.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι συλλογές Ολυμπιακών μεταλλίων έγιναν υποκατάστατα ανωτερότητας αντιπάλων ιδεολογιών. Η χούντα της Αργεντινής εκμεταλλεύτηκε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 για να καταδείξει ότι υπάρχει εσωτερική σταθερότητα. Πιο πρόσφατα, η Ρωσία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία αξιοποίησαν τον αθλητισμό για να ενισχύσουν τη διεθνή θέση τους και να αναδιαμορφώσουν τις παγκόσμιες αντιλήψεις.

Ειδικά το φετινό Μουντιάλ πραγματοποιείται στη σκιά της κρίσης στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία.

Και είναι ειρωνικό ότι πρώτος αποδέκτης του Βραβείου Ειρήνης της FIFA, ενός ετήσιου βραβείου που καθιερώθηκε από το διοικητικό όργανο του ποδοσφαίρου το 2025, ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Τραμπ, φίλος με τον πρόεδρο της FIFA Τζάνι Ινφαντίνο, έχει ήδη μιλήσει για το τουρνουά σχεδόν κτητικά.

Το ποδόσφαιρο έχει γίνει ίσως το πιο αποτελεσματικό μέσο «ήπιας δύναμης» που υπάρχει, επειδή, σε αντίθεση με το μπέιζμπολ ή το αμερικανικό ποδόσφαιρο, παίζεται και παρακολουθείται σχεδόν παντού στη γη. Είναι μια από τις λίγες πραγματικά καθολικές πολιτισμικές γλώσσες. Ο Τραμπ φαίνεται να το καταλαβαίνει αυτό.

Το αν το τουρνουά θα πετύχει εμπορικά είναι δευτερεύον. Το NFL, το NBA και το Major League Baseball θα συνεχίσουν να κυριαρχούν στην αμερικανική αθλητική κουλτούρα πολύ μετά την αποχώρηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την πόλη. Φαίνεται ότι ο στόχος του προέδρου των ΗΠΑ είναι ευρύτερος και πιο άμεσος: ότι θέλει να διοχετεύσει την ενέργεια του τουρνουά στο ευρύτερο «πιστεύω» του κινήματος MAGA για την αποκατάσταση του αμερικανικού μεγαλείου.



Πηγή: skai.gr

Η πιο μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου είναι στο Pamestoixima.gr και εδώ είσαι σίγουρος πως το παιχνίδι σου τα...σπάει! 48 ομάδες απ' όλες τις γωνιές της υφηλίου θα συναντηθούν στα γήπεδα των ΗΠΑ, του Μεξικό και του Καναδά με ένα και μοναδικό κίνητρο, την κατάκτηση του Μουντιάλ 2026! Μέχρι και τον τελικό, η καθημερινή δράση του Παγκοσμίου θα είναι στο ανανεωμένο Pamestoixima.gr με όλους τους αγώνες και τα μακροχρόνια στοιχήματα στις καλύτερες αποδόσεις αλλά και *προσφορές Παγκοσμίου επιπέδου!