Big 5: Τελικά τι τους λείπει λίγο πριν την έναρξη της σεζόν στο μπάσκετ;

Σχεδόν τρεις εβδομάδες απέμειναν για την έναρξη της σεζόν στο μπάσκετ. Οι προετοιμασίες είναι σε εξέλιξη, οι προσδοκίες-ως συνήθως-είναι στον… Θεό και οι ομάδες δουλεύουν εντατικά για την ίσως πιο απαιτητική και ανταγωνιστική, εντός κι εκτός των τειχών, σεζόν που έχουμε δει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ίσως και… ever.

Πριν καλά-καλά προλάβουμε να έχουμε εικόνα από το Big 5, ας δούμε τι μπορεί να προβληματίζει, στη θεωρία τουλάχιστον και μέχρι αποδείξεως του εναντίον, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ και τον Άρη (βάσει της περσινής κατάταξης), λίγο πριν αρχίσει η επίσημη δράση.

Ολυμπιακός: Η ποιοτική αναβάθμιση στο «1» είναι δεδομένη με τις προσθήκες Μοντέρο και Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Ωστόσο το-όπως όλα δείχνουν-άσχημο «διαζύγιο» με τον Γουόκαπ στερεί στον Ολυμπιακό τον βασικό «εξολοθρευτή». Ο Τεξανός αναλάμβανε εδώ και μια πενταετία τον ικανότερο περιφερειακό γκαρντ των αντιπάλων, ενώ το μέγεθος και η δύναμή του, επέτρεπαν να λειτουργήσει καλά σε άμυνα με αλλαγές. Το στοιχείο αυτό θα λείψει, όπως ίσως και η ικανότητα του Γουόκαπ να υπηρετήσει το «Bartzokas-Ball» με την γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, ενώ οι δύο νεοαποκτηθέντες γκαρντ έχουν περισσότερο έφεση στο πικ εν ρολ και χρειάζονται περισσότερο την μπάλα στα δικά τους χέρια για να είναι επιδραστικοί. Από εκεί και πέρα, ο Εντιάι έχει σίγουρα εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Βεζένκοφ, προσδίδοντας αθλητικότητα και καλή άμυνα, όμως δύσκολα δεν θα μιλάμε για downgrade στο «4» μετά την αποχώρηση του Πίτερς για το Μιλάνο αν δεν γίνει άλλη προσθήκη στη συγκεκριμένη θέση.



Παναθηναϊκός: Η βελτίωση στο κομμάτι της αθλητικότητας και του αμυντικού φίλτρου σε σχέση με τα τελευταία δύο χρόνια είναι θεαματική, με τις προσθήκες παικτών όπως οι Μπάντιο, Μπόνγκα και Φαλ, που ξεχωρίζουν πρώτα για τις αμυντικές τους αρετές και μετά για όλα τα άλλα στοιχεία τους. Ωστόσο η απώλεια του Όσμαν δεν παύει να είναι σημαντική, ειδικά στην εκκίνηση της σεζόν που ο Παναθηναϊκός θα στερηθεί δύο παίκτες με ικανότητα στο σκοράρισμα, όπως ο Ναν και ο Χέιζ-Ντέιβις. Ο Τούρκος ήταν μαζί με τον Ναν οι δύο παίκτες με κάθετο παιχνίδι και προσωπική φάση στους οποίους βασιζόταν το επιθετικό παιχνίδι της ομάδας και παρότι στη μετα-Αταμάν εποχή και με Ομπράντοβιτς οι «πράσινοι» θα βασίζονται αρκετά λιγότερο στο ένας εναντίον ενός, η πολυεπίπεδη απειλή του Όσμαν από το «3» πιθανώς να λείψει. Επιπροσθέτως, οι τραυματισμοί που πέρασαν από το τέλος της περασμένης σεζόν μέχρι την έναρξη της προετοιμασίας σημαντικοί παίκτες της ομάδας (Σλούκας, Ναν, Ρογκαβόπουλος, Χέιζ-Ντέιβις, Λεσόρ) θα δυσκολέψουν τη δουλειά του «Ζοτς» ο οποίος θέλει να αξιοποιήσει κάθε μέρα προετοιμασίας για να βάλει στο παιχνίδι της ομάδας του στοιχεία και λεπτομέρειες που τόσο έλειψαν τα προηγούμενα χρόνια.



ΠΑΟΚ: Η ομάδα έχει αλλάξει επίπεδο πλέον και με μπάτζετ περίπου 15 εκατ. ευρώ (με… αυξητικές τάσεις) έκανε σημαντικές κινήσεις από την τεχνική της ηγεσία μέχρι τη στελέχωση του ρόστερ. Ο Αντρέα Τρινκιέρι έχει στα χέρια του μια υπερ-πλήρη περιφερειακή γραμμή, με παίκτες που έχουν και διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, από τον κορυφαίο οργανωτή Καλάθη, μέχρι τους εξαιρετικούς σκόρερ Χάτζινς και Ταϊρί, αλλά και τον κορυφαίο παίκτη του EuroCup, Όσμαν, ωστόσο υπάρχουν δύο ερωτηματικά: Πρώτον, στα γκαρντ δεν υπάρχει ο defensive stopper που ξεχωρίζει, με τον Μήτρου-Λονγκ να είναι μάλλον ο καλύτερος σε αυτή τη δουλειά αφού κι ο Καλάθης κλείνει τον Φεβρουάριο τα 38. Δεύτερον, το ταλέντο μπορεί να ξεχειλίζει στις θέσεις «1» ως «3», αλλά δεν υπάρχει ανάλογη… δοσολογία στη front line. Ο Γκρέι και ο Αλεξάντερ μπορούν να συνθέσουν ένα καλό δίδυμο, ειδικά στο αμυντικό κομμάτι, ωστόσο δεν είναι σταθερά αποτελεσματικοί στην επίθεση (κυρίως στην απειλή μέσης ή μακρινής απόστασης) και δεν έχουν ανάλογα ποιοτικά back up. Ίσως γι’ αυτό και ο ΠΑΟΚ να έχει τα μάτια του και το βαθύ πορτοφόλι του Τέλη Μυστακίδη ανοιχτά αναζητώντας μια ακόμη μεγάλη κίνηση.



ΑΕΚ: Το μπάτζετ της θα είναι αυξημένο, αλλά και πάλι περίπου στο 1/3 από ΠΑΟΚ και Άρη και στο… 1/8 από τους «αιώνιους». Ωστόσο η ΑΕΚ θα βασιστεί ξανά στην τεχνογνωσία του Ντράγκαν Σάκοτα και τον πιο σταθερό κορμό από πέρσι σε σχέση με τους δύο της Θεσσαλονίκης. Πέρα από τις αναποδιές της προετοιμασίας, με τους τραυματισμούς των Μπράουν, Φλιώνη, Φίζελ αλλά και την καθυστέρηση στην υπόθεση Λαρεντζάκη, η «Ένωση» δείχνει να έχει και κάποιες ελλείψεις ακόμη. Βασικότερη, ότι πίσω από τους Μπάρτλεϊ και Νόλεϊ, που θα είναι τα βασικά επιθετικά όπλα της ομάδας τη νέα σεζόν, δεν υπάρχει (ακόμη τουλάχιστον) επαρκές back up. Το πρόβλημα θα γίνει πολύ μεγάλο αν δεν κλείσει τελικά ο Λαρεντζάκης που μπορεί να δώσει ποιοτικά λεπτά και στις δύο θέσεις. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχει πικ εν ρολ δημιουργός για να αξιοποιήσει τους Μπράουν και Τζόζεφ, ενώ ο Γουίλιαμς που ουσιαστικά αντικατέστησε τον Γκρέι μπορεί να είναι πολύ πιο προικισμένος επιθετικά αλλά είναι και πολύ (πάρα πολύ) κατώτερος αμυντικά.



Άρης: Όπως και ο ΠΑΟΚ, έχει ανέβει πολλά level, σε μπάτζετ, ποιότητα και φυσικά προσδοκίες. Ο Βασίλης Σπανούλης έχει στα χέρια του ένα πολύ ακριβό και φορτωμένο με ταλέντο ρόστερ, αλλά και αρκετή δουλειά μπροστά του για να βρει την κατάλληλη χημεία και τα πιο λειτουργικά σχήματα. Η βασική ανησυχία για το ρόστερ ίσως έχει να κάνει με την συνέπεια στο μακρινό σουτ. Γιατί, σύμφωνοι, μπορεί στην πεντάδα να βρίσκονται πάντα ο Μόργκαν ή ο Τολιόπουλος που είναι εξαιρετικοί σε αυτό, ωστόσο ούτε ο Ντιμιτρίεβιτς, ούτε ο Γιόβιτς, ούτε ο Μοκόκα συνιστούν σταθερές απειλές από απόσταση, ενώ από τη front line μόνο ο Ρόμπινσον-Ερλ είναι υπολογίσιμος με πρόσωπο. Επιπλέον, δεν αποκλείεται στο «1» και στο «2» να υπάρχουν σχήματα με αμυντικούς περιορισμούς, καθώς Ντιμιτρίεβιτς, Μήτρου-Λονγκ, Μόργκαν και Τολιόπουλος δεν διακρίνονται ανασταλτικά, ενώ για τον Γιόβιτς έχουν περάσει τα χρόνια και ο εξαιρετικός αμυντικά και αθλητικά Μοκόκα (που θα παίζει λογικά περισσότερο στο «3», λόγω πολυκοσμίας στο «2») δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ατέλειες.