Σε μια κουβέντα που έκανα, προ ημερών, με έναν συνάδελφό μου που ζει στη Ρώμη κατάλαβα καλά ότι όσα αντιλαμβάνομαι μέσα από την παρατήρηση των tweets και των δηλώσεων του Τζιμπρίλ Σισέ δεν κρύβουν τεχνητή αλλά απολύτως αληθινή νοσταλγία για τον Παναθηναϊκό.

Όλοι καταλαβαίναμε ότι εδώ ο Τζιμπρίλ ένιωθε βασιλιάς, όλοι φανταζόμασταν ότι ένιωσε μοναδικός στην Αθήνα.

Μόλις μερικούς μήνες μετά την αποχώρησή του όμως βρισκόμαστε μπροστά στη διαπίστωση ότι η Ελλάδα του λείπει περισσότερο από όσο της λείπει ειδικά αυτή την εποχή εκείνος.

Του Βασίλη Σαμπράκου

Στη μετά Σισέ εποχή ο Παναθηναϊκός, τουλάχιστον αυτή την εποχή, περνάει καλά, αφού έχει βάλει μεγαλύτερη ποικιλία στο παιχνίδι του και έχει βρει τον σκόρερ Σεμπάστιαν Λέτο. Ο Γάλλος σούπερ σταρ όμως δεν περνά το ίδιο καλά στη Ρώμη. Ζει μακριά από τα γκολ, τραβάει λιγότερα βλέμματα και φώτα, αγχώνεται στην ιδέα ότι δεν θα ξαναπαίξει στην Εθνική επειδή δεν σκοράρει. Και όλα αυτά τον βάζουν, λένε αυτοί που τον συναναστρέφονται, να σκέφτεται ότι πιθανόν να έκανε λάθος που δεν επέμεινε το περασμένο καλοκαίρι στην παραμονή του στην Παιανία.

Διαβάζει κανείς τα tweets του Σισέ προς οπαδούς του Παναθηναϊκού, προς τον Λέτο και τον Νίνη και φτάνει στο συμπέρασμα ότι ο Γάλλος δεν κρατά απλώς την επαφή αλλά προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει παράλληλη ζωή, να κρατά τον εαυτό του ενήμερο για όσα συμβαίνουν στη ζωή του Παναθηναϊκού αυτή την εποχή.

Κι εγώ αναρωτιέμαι: Ο Τσάκας, που έχει πάρει προσύμφωνο του Σικαμπάλα, γιατί δεν μπαίνει στον κόπο να μιλήσει και με τον Σισέ; Το πιθανότερο είναι ότι ο Γάλλος, ειδικά αυτή την εποχή, θα ενθουσιαστεί στην ιδέα της επιστροφής. Αφού θέλει τόσο πολύ να κερδίσει τον κόσμο του Παναθηναϊκού ο εκπρόσωπος του πρίγκιπα, γιατί δεν τάζει και έναν Σισέ, κοντά στους παίκτες από τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα; Μήπως επειδή τον ανησυχεί η πιθανότητα να ανταποκριθεί θετικά ο Γάλλος;

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ