Σμαΐλοβιτς: «Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός επέμενε τόσο πολύ τον Ιούνιο μου έδειξε ότι με ήθελε πραγματικά»

Ο Ζινεντίν Σμαΐλοβιτς μίλησε για την παρουσία του στον Ολυμπιακό, την επιλογή του να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Βοσνίας, αλλά και τη σημασία που έχουν για εκείνον οι οικογενειακές του ρίζες.

Ο νεαρός αμυντικός αναφέρθηκε στην πορεία του μέχρι την καθιέρωση στους «ερυθρόλευκους», εξήγησε γιατί δεν είχε ποτέ πραγματικό δίλημμα για την εθνική που θα εκπροσωπούσε, ενώ ξεχωριστή θέση στη συνέντευξή του είχε και η σχέση του με την πατρίδα των γονιών του.

Παράλληλα, μίλησε για τον Εντίν Τζέκο, τη ζωή στην Αθήνα και την αγάπη του για την παραδοσιακή μουσική.

Αναλυτικά όσα είπε:

Για την παρουσία του στον Ολυμπιακό:

«Τα πράγματα ήταν διαφορετικά όταν πρωτοήρθα. Υπήρχε άλλος προπονητής, ο οποίος από την αρχή μου έδειξε ότι ήταν ικανοποιημένος μαζί μου. Έπαιρνα ευκαιρίες σχεδόν κάθε δεύτερο παιχνίδι. Στη συνέχεια δεν αγωνίστηκα για μερικά ματς με τον νέο προπονητή, αλλά μου είπε και εκείνος ότι είναι ευχαριστημένος, ότι πρέπει να κάνω υπομονή και να συνεχίσω να δουλεύω σκληρά. Μου είπε ότι η ευκαιρία μου θα έρθει και πράγματι ήρθε. Οι αντιδράσεις είναι πολύ θετικές. Δουλεύω σκληρά καθημερινά.

Μετά το παιχνίδι είχε μια σύντομη ομιλία. Φυσικά, πρώτα αναφέρθηκε στον παίκτη που είχε πετύχει χατ-τρικ, αλλά μίλησε και για μένα, επειδή το προηγούμενο διάστημα δεν είχα παίξει πολύ και τελικά έκανα καλή δουλειά. Μάλλον ήμουν τόσο καλός που θεώρησε σημαντικό να το αναφέρει και μπροστά στους υπόλοιπους παίκτες. Πάντα προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος. Η εμπειρία έρχεται με τα χρόνια. Είναι φυσιολογικό όσο περισσότερο παίζεις να παίρνεις πιο σωστές αποφάσεις, αλλά εξακολουθείς να κάνεις λάθη και υπάρχει πάντα περιθώριο βελτίωσης. Είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό».

Για την επιλογή του Ολυμπιακού:

«Στη Νορβηγία έπαιξα πραγματικά καλά και βελτιώθηκα πολύ ως ποδοσφαιριστής. Στη συνέχεια, όπως είναι φυσιολογικό, υπήρξε αρκετό ενδιαφέρον. Πολλοί σύλλογοι περίμεναν να ολοκληρωθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ ο Ολυμπιακός από τις αρχές Ιουνίου έδειξε ξεκάθαρα ότι ήθελε να με αποκτήσει. Οι ομάδες διαπραγματεύονταν, υπήρχαν συζητήσεις, οι Νορβηγοί πήγαν μέχρι την Αθήνα, αλλά αρχικά επέστρεψαν χωρίς συμφωνία. Όλη αυτή η διαδικασία κράτησε αρκετά. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός επέμενε τόσο πολύ από τον Ιούνιο μου έδειξε ότι με ήθελε πραγματικά. Για έναν σύλλογο όπως ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι μεγαλύτερος απ' όσο μπορούσα και εγώ να φανταστώ».

Για τη ζωή στην Ελλάδα:

«Η ζωή είναι καλή, το κλίμα εξαιρετικό και το φαγητό... Δεν ξέρω αν υπάρχει καλύτερο κάπου αλλού! Το ίδιο λένε και συμπαίκτες μου που έχουν αγωνιστεί σε πολλές χώρες. Τι κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου; Αυτό είναι πραγματικά σπάνιο! Σχεδόν κάθε δύο ή τρεις ημέρες είχαμε αγώνα. Είσαι συνεχώς κάπου, ταξιδεύεις, προπονείσαι, παίζεις. Θα έρθει και η στιγμή που θα εξερευνήσω λίγο περισσότερο την Αθήνα».

Για την επιλογή της εθνικής ομάδας της Βοσνίας:

«Αυτός ο νεαρός δεν είχε κάμερα, με κατέγραφε με κάτι γυαλιά, αλλά σκέφτηκα ότι ακόμη κι αν ήξερα πως με βιντεοσκοπούσε, θα έλεγα ακριβώς το ίδιο. Είτε ήμουν κοντά στην εθνική ομάδα είτε όχι, δεν είχα ποτέ αμφιβολία για το ποια χώρα θα εκπροσωπούσα. Ζινεντίν Σμαΐλοβιτς είμαι... Πού αλλού θα πήγαινα; Κάθε ημέρα που περνάω στη Βοσνία είναι ένα υπέροχο συναίσθημα. Μπορεί κάποιες φορές να βαριέσαι στο ξενοδοχείο, αλλά όταν βρίσκεσαι κάτω από τη σημαία της Βοσνίας, μαζί με τους δικούς μας ανθρώπους, όλα είναι διαφορετικά. Είναι όλοι δικοί μου».

Για τον Εντίν Τζέκο:

«Δεν βρήκα το θάρρος να πάω στον Τζέκο και να του τα πω όλα αυτά (γέλια). Είχε αρκετές υποχρεώσεις εκείνες τις ημέρες και δεν ήθελα να τον ενοχλήσω. Είναι ο μπαμπάκας μας, το διαμάντι! Του είπα ότι ήταν το πρότυπό μου και ότι σημαίνει πολλά για μένα που έχω την ευκαιρία να παίζω μαζί του. Αυτό κατάφερα να του πω, για τα υπόλοιπα δεν είχα το θάρρος».

Για την αντίδραση των γονιών του στην κλήση του στην εθνική:

«Ίσως εκείνοι να ήταν πιο περήφανοι. Οι γονείς μου έχασαν πολλά πράγματα... Σήμερα τους τηλεφωνούν συγγενείς και φίλοι, δεν υπάρχει κανείς που να μην τους συγχαίρει. Δεν θέλουν να με ενοχλούν, υποθέτω. Όλοι τους λένε πόσο περήφανοι και χαρούμενοι είναι για όσα συμβαίνουν σε εκείνους και σε μένα. Εγώ ζω περισσότερο τη στιγμή και απολαμβάνω όσα συμβαίνουν».

Για τη διατήρηση της βοσνιακής γλώσσας και κουλτούρας:

«Είναι θέμα ανατροφής. Οι γονείς μου ήταν πολύ αυστηροί σε αυτό το ζήτημα και σήμερα πρέπει να τους συγχαρώ γι' αυτό. Με έμαθαν στα πιο σημαντικά πράγματα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο τους ευγνωμονώ. Ίσως για κάποιους να μην είναι τόσο σημαντικό, αλλά για μένα είναι σχεδόν σαν θρησκευτικό καθήκον. Η γλώσσα μας, η κουλτούρα μας, η ιστορία μας... Αν τα χάσεις, χάνεις την ταυτότητά σου, χάνεις αυτό που είσαι.

Γι' αυτό κι εγώ προσπαθώ να δίνω το σωστό παράδειγμα στους νεότερους. Πρέπει να το γνωρίζουν αυτό. Είμαστε από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Μπορεί πολλοί από εμάς να έχουμε γεννηθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, αλλά υποχρέωση των γονιών και όλων των ανθρώπων γύρω από αυτά τα παιδιά είναι να τους διδάξουν τις αξίες μας. Αυτό είναι το σημαντικότερο».

Για την επιλογή του να αγωνιστεί αρχικά με την Κ21 της Σουηδίας:

«Θα τα εξηγήσω όλα, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Τον Σεπτέμβριο του 2023 έλαβα πρώτα κλήσεις από τη Σουηδία και τη Βοσνία. Αρνήθηκα τη Σουηδία και πήγα στην προετοιμασία της δικής μας εθνικής ομάδας. Ωστόσο, δεν μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο με υποδέχθηκε ο προπονητής. Δεν είμαι άνθρωπος που περιμένει να παίξει αμέσως βασικός, ούτε είχα τότε κάποια σπουδαία καριέρα πίσω μου, αλλά περίμενα τουλάχιστον μια ευκαιρία. Στη συνέχεια δεν έλαβα νέα κλήση, ενώ οι Σουηδοί με προσέγγισαν ξανά. Τότε ο μάνατζέρ μου, που ήταν Σουηδός, μου είπε: "Αν αυτοί δεν σε θέλουν, αποδέξου την πρόταση της Σουηδίας. Είναι καλύτερο κι αυτό από το τίποτα". Έλεγξα τους κανονισμούς και τη δυνατότητα να επιστρέψω αργότερα. Όταν είδα ότι υπήρχε αυτή η επιλογή, έκρινα ότι δεν ήταν κακή απόφαση για την καριέρα μου και ότι μπορούσα να χτίσω το όνομά μου. Τώρα, δόξα τω Θεώ, επέστρεψα στην πραγματική μου θέση. Δεν χαίρομαι που εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα, αλλά έτσι συνέβη».

Για το μήνυμα που θα έστελνε στους νεαρούς ποδοσφαιριστές με καταγωγή από τη Βοσνία:

«Κοίταξε τους γονείς σου, πώς σε λένε, από ποιο χωριό ή πόλη κατάγεσαι, τι έχουν κάνει οι πρόγονοί σου... Οι δικοί μου δεν ήρθαν στη Σουηδία με εκατομμύρια. Ξεκίνησαν από το μηδέν, δημιούργησαν τη ζωή τους και τους είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Είμαι επίσης ευγνώμων στη Σουηδία για όλα όσα μου προσέφερε. Αλλά, φίλε μου, είσαι Βόσνιος και δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Αν δεν αισθάνεσαι Βόσνιος, τότε δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σου, αλλά κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να το νιώσεις».

Για τη μουσική που ακούει:

«Πρέπει να το συζητήσω με τον Ταρίκ. Δεν είναι ακριβώς το δικό μου μουσικό στιλ. Εγώ ακούω περισσότερο παλιά μουσική, σεβντάχ και παραδοσιακά τραγούδια. Οι περισσότεροι προτιμούν τη σύγχρονη μουσική, αλλά εμένα δεν μου αρέσει, έχω τους λόγους μου. Η δική μου playlist; Σάφετ Ισόβιτς, Μέχο Μούζιτς, Χίμζο Πολοβίνα, Ένες Μπέγκοβιτς, Ίπτσε και Γιασάρ Αχμέντοφσκι, Σάμπαν Σάουλιτς... Γενικά, όμορφες μελωδίες και στίχοι. Μου αρέσει όταν ένα τραγούδι έχει όμορφο νόημα».

Για τις σχέσεις του με τους συμπαίκτες του στην εθνική:

«Σχεδόν η μισή ομάδα είναι γεμάτη με ανθρώπους που κάνουν πλάκες, όταν έχουν διάθεση. Είμαι ιδιαίτερα κοντά με τον Γκίγκοβιτς, ενώ με τον Χάμζιτς είμαστε συγκάτοικοι. Μου ταίριαξε πολύ ως άνθρωπος. Περάσαμε όμορφα μαζί, σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Χαχα, τον πειράζουμε γι' αυτό, αλλά αυτό είναι το όνομά του. Υπάρχει εκείνο το viral βίντεο στα social media. Το συγκεκριμένο όνομα είναι χαρακτηριστικό για τα μέρη από τα οποία κατάγομαι, την ανατολική Βοσνία. Είναι πραγματικά πολύ συμπαθητικός».

Για το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το μπάσκετ:

«Είστε καλά προετοιμασμένοι, δεν υπάρχει αμφιβολία! (γέλια). Ναι, ήμουν παιδί και σκεφτόμουν να στραφώ στο μπάσκετ. Άρχισα να ψηλώνω πολύ γρήγορα, έβλεπα συνεχώς NBA και ήμουν σε αυτή τη φάση. Μου άρεσε ο τρόπος που έμοιαζαν αυτά τα παιδιά, έδειχναν δυνατοί. Ωστόσο, μόλις πήγα στην προπόνηση, μετά από μόλις επτά ημέρες τα παράτησα. Είναι ενδιαφέρον να παίζεις πέντε εναντίον πέντε, αλλά οι ασκήσεις που έκαναν μου φαίνονταν βαρετές. Απλώς δεν ήταν για μένα».