Πώς θα σας φαινόταν αν κάποιος σας έλεγε ότι πολλές από τις υποθέσεις δολοφονίας θα μπορούσαν να διαλευκανθούν και οι δράστες να οδηγηθούν πίσω από τα σίδερα; Όταν σου προσφέρεται μια τεχνική, μια καινοτομία που οδηγεί σε περιορισμό της εγκληματικότητας δύσκολα βρίσκει κανείς ανθρώπους που αντιστέκονται στην εφαρμογή της. Συνήθως. Γιατί όταν μιλάμε για ΗΠΑ και το πανίσχυρο λόμπι των κατασκευαστών όπλων τα δεδομένα αλλάζουν.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική, όταν αντιλαμβάνεται κανείς πως δεν μιλάμε για ένα σενάριο που πηγάζει από ταινία επιστημονικής φαντασίας ή κάποιο επεισόδιο του CSI. Αντίθετα, πρόκειται για τεχνολογία που θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σήμερα κιόλας, αν δεν υπήρχαν οι σφοδρές (και υπόγειες) αντιδράσεις στις οποίες αναφερθήκαμε.
Το «microstamping» δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια τεχνική χάρη στην οποία κάθε σφαίρα που θα βγαίνει από οποιοδήποτε όπλο, θα έχει ένα μοναδικό αριθμητικό κωδικό, ένα αποτύπωμα δηλαδή, το οποίο χωρίς να χρειάζεται καμία ταυτοποίηση, θα μπορεί να «μαρτυρά» το χέρι που τράβηξε τη σκανδάλη. Η τεχνολογία αυτή είναι ήδη διαθέσιμη και το μόνο που απαιτείται είναι ένας ομοσπονδιακός νόμος που θα υποχρεώνει τις κατασκευάστριες εταιρείας όπλων που δραστηριοποιούνται σε κάθε πολιτεία των ΗΠΑ, να παράγουν από εδώ και στο εξής «προϊόντα» που θα αφήνουν το στίγμα τους.
Η λογική λέει πως αυτός που κατέχει και χρησιμοποιεί νόμιμα (και για αντίστοιχες δραστηριότητες) ένα πιστόλι ή μια επαναληπτική καραμπίνα, δεν θα έχει πρόβλημα να καθυστερήσει λίγο παραπάνω ώστε να μαζέψει τους κάλυκες, σε αντίθεση -ας πούμε- με έναν ληστή ή κάποιον που ανταλλάσσει πυρά με αστυνομικούς για να ξεφύγει από το νόμο.
Σε μια χώρα, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου το νήμα της ζωής 100.000 ανθρώπων το χρόνο κόβεται από μια σφαίρα και το 40% αυτών των υποθέσεων μπαίνουν οριστικά στο συρτάρι λόγω έλλειψης στοιχείων, θα περίμενε κανείς περισσότερη ευαισθησία. Ενδεχομένως και μεγαλύτερη πυγμή στην επιβολή περιορισμών από την πολιτική ηγεσία. Υπάρχει, όμως, ένα άλλο νούμερο που εξηγεί γιατί και το «microstamping», όπως και οι φωνές κατά της οπλοκατοχής δεν κάνουν το αυτί κανενός να ιδρώσει.
Ανά 100 κατοίκους στις ΗΠΑ, αντιστοιχούν 88 όπλα (δεν μιλάμε για κυνηγετικά έτσι;), αριθμός που σημαίνει σε απλά ελληνικά «χρυσές δουλειές» για εκείνους που κρύβονται πίσω από τα συνταγματικά δικαιώματα και οπλίζουν τον χέρι κάθε ντίλερ στη Νέα Υόρκη, το Ντιτρόιτ ή την Βαλτιμόρη. Φυσικά, η πανίσχυρη NRA (National Rifle Association), μέλη της οποίας είναι κατά τα άλλα ευυπόληπτοι αμερικανοί πολίτες, συνεχίζει να επηρεάζει με την ίδια ευκολία Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς και να αντιδρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια.
Όταν πρόκειται για την περίφημη Δεύτερη Τροπολογία -από όπου πηγάζει και το δικαίωμα οπλοκατοχής- τα πράγματα ζορίζουν. Το θέμα είναι ότι δικαιώματα δεν έχουν μόνο εκείνοι που θέλουν να κρατούν ένα πιστόλι στο χέρι τους, αλλά και όσοι θα προτιμούσαν να μην βρεθούν με μια σφαίρα στο κορμί τους. Το «microstamping» θα μπορούσε σε τέτοιες περιπτώσεις τουλάχιστον να οδηγήσει τους δολοφόνους ενώπιον της δικαιοσύνης, για την ώρα όμως, παραμένει ένα αίτημα και όχι μια πραγματικότητα…
Νικόλας Ακτύπης
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
