Επιτυχημένος ή αποτυχημένος ο Μπαρτζώκας στον Ολυμπιακό; Κανονικά δεν θέλει καν ρώτημα: υπερ - επιτυχημένος ο Έλληνας κόουτς, κατάφερε να γίνει ο πρώτος Έλληνας που κατακτά Ευρωλίγκα και παράλληλα πέτυχε κάτι που ούτε ο Παναθηναϊκός, η πιο επιτυχημένη ομάδα της Ευρωλίγκας τα τελευταία χρόνια, δεν έχει πετύχει: να κατακτήσει η ομάδα του δυο συνεχόμενες χρονιές την κορυφή της Ευρώπης.

Τότε γιατί το συζητάμε καν; Διότι στην Ελλάδα βασιλεύει η αχαριστία και συνήθως μένει η τελευταία εντύπωση πιο έντονη. Ναι, η τελευταία εντύπωση δεν ήταν αυτή που ήθελαν οι οπαδοί, η ομάδα δεν έπαιξε καλά στους τελικούς της Α1, έχασε δίκαια το πρωτάθλημα, φάνηκε «άδεια», δεν είχε συγκέντρωση, δεν είχε δυνάμεις, δεν είχε την δίψα που είχαν οι αντίπαλοι. Όλα αυτά δεκτά. Αλλά ποιος ακριβώς «κατηγορεί» τον Μπαρτζώκα; Μήπως κάποιος απ’ αυτούς που έβαλαν το χεράκι τους (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στην οριστική διακοπή του τελευταίου τελικού; Μήπως κάποιοι άλλοι, που έγιναν μπασκετικοί πριν λίγες μέρες λόγω Ευρωπαϊκού; Ή κάποιοι άλλοι, που λένε με στόμφο «το μπάσκετ είναι το μόνο τμήμα του Ολυμπιακού που δεν πήρε πρωτάθλημα;» Ναι, δεν πήρε, σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο, το βόλεϊ, το πόλο. Αλλά μήπως το ποδόσφαιρο, το βόλεϊ, το πόλο πήραν ευρωπαϊκό και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Αχάριστοι είμαστε ως Έλληνες και ως οπαδοί, βιαστικοί στις κρίσεις μας χωρίς να αφήσουμε τον άλλον να δείξει τη δουλειά του και ισοπεδωτικοί αν τα πράγματα δεν έρθουν όπως τα είχαμε σχεδιάσει στο κεφάλι μας. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα που λέγανε και οι «Queen», η υπομονή δεν είναι σχεδόν ποτέ μια από τις αρετές μας και «έχουμε παίξει μπάσκετ εμείς και ξέρουμε», ακόμα κι αν ψάχνουμε το κοτσάνι όταν είναι να πιάσουμε μπάλα μπάσκετ. Ο Μπαρτζώκας, ο Πεδουλάκης, ο Γιαννάκης, ο Κατσικάρης, όλοι είναι θεοί τη μια μέρα, μυρωδιάδες την επόμενη, «ένας από μας» όταν πανηγυρίζουμε μια επιτυχία, «άσχετοι» όταν χάνουμε και δεν τα ρίχνουν στη διαιτησία αλλά προσπαθούν να εξηγήσουν μπασκετικά τι έφταιξε.

Προλαβαίνει ο Μπαρτζώκας και ο Πεδουλάκης να πάνε στο Ληξιαρχείο και να κοτσάρουν ένα «-ιτς» στο επώνυμό τους; Ως Μπαρτζώκιτς και Πεδουλάκιτς είναι δεδομένο ότι θα εξασφαλίσουν καλύτερη μεταχείριση από τους οπαδούς, χάιδεμα από τα media, ασυλία τουλάχιστον για κάποιον καιρό, ίσως και κατά τι μεγαλύτερο μπάτζετ από τους εργοδότες τους. Κι αυτό φυσικά δεν το λέω ως μομφή για τους σπουδαίους «-ιτς» που πέρασαν από τη χώρα μας και μεγαλούργησαν, αλλά ως παράπονο για όλους αυτούς ή εμάς που δεν σεβαστήκαμε τον Έλληνα προπονητή ακόμα και μετά από επιτυχίες, που δεν του επιτρέψαμε να κυνηγήσει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του και δεν του δώσαμε καμία πίστωση χρόνου. Δεν αντιληφθήκαμε το εξής απλό: ότι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες τους, περνάνε μέσα από τις επιτυχίες των ομάδων μας και από την δική μας ευτυχία και χαρά.

Κώστας Βαϊμάκης

www.fightclub.gr

Κοπιάστε στο... fightclub@sday.gr