Η επόμενη ημέρα βρίσκει την ΑΕΚ και τον κόσμο της σε μια θέση, ψυχολογικά δύσκολη. Κανείς δεν μπορεί να παρακάμψει και να ξεχάσει όσα έγιναν μέσα στη χρονιά, που ήταν πάρα πολλά. Η Ένωση και ο κόσμος της, είχε πάρα πολλά χρόνια να βιώσει τέτοια συναισθήματα και βέβαια τη χαρά του τίτλου και μιας ευρωπαϊκής πορείας που είχε την αξία της, ύστερα από τα χρόνια της παρακμής. Ωστόσο αυτό που πείραξε περισσότερο από την βραδιά του Σαββάτου, δεν είναι πως η ΑΕΚ έχασε, αλλά το γεγονός πως ηττήθηκε κατά κράτος, με κάτω τα χέρια από τον αντίπαλο που την αμφισβητεί εδώ και δύο μήνες. Κι εδώ ξεκινάει το μίξερ στο μυαλό του Μανόλο Χιμένεθ.

Ενός προπονητή που όταν είναι καλά ψυχολογικά μπορεί να κάνει θαύματα, αλλά όταν βγει η αρνητική πλευρά του ψυχισμού του, τότε είναι ικανός ακόμα και για τα χειρότερα. Ο Χιμένεθ πιέστηκε πάρα πολύ αυτές τις ημέρες από την αμφισβήτηση του ΠΑΟΚ και των ΜΜΕ του, με αποτέλεσμα να μπει σε λάθος μονοπάτια αρνητικής ψυχολογίας όλη την εβδομάδα προ τελικού.

Το άδειασμα και τα πανηγύρια δεν αποτελούν δικαιολογία, γιατί εκείνος είναι ο προπονητής, ο ίδιος όφειλε να διατηρήσει την πνευματική ετοιμότητα στους ποδοσφαιριστές του. Ο Μανόλο μπέρδεψε πολύ τους παίκτες του όλη την εβδομάδα και το χειρότερο είναι πως μιλώντας με τον καθέναν από αυτούς ξεχωριστά, με όσους το έπραξε, πέρασε ένα λάθος μήνυμα. Ένα μήνυμα όχι νικηφόρο, αλλά μια ψυχολογία του πώς θ’ αμυνθούμε και πώς θα περιορίσουν εκείνοι τον ΠΑΟΚ και όχι πώς θα επιτεθούν.

Συγκεκριμένα ο Μανόλο το βράδυ της Πέμπτης στους ποδοσφαιριστές του, έλεγε πως δεν έχει κατασταλάξει ακόμα στην τακτική προσέγγιση και στις επιλογές του. Αυτό είναι το πρώτο μέγα σφάλμα. Το δεύτερο είναι πως κάλεσε ορισμένους προσωπικά και πως αυτό που τους έλεγε δεν ήταν πώς θα παίξει η ομάδα, αλλά αν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν προσωπικά τους παίκτες του ΠΑΟΚ. Π.χ ρωτούσε κάποιον «αν είσαι καλά και αν μπορείς να πιάσεις τον Βιεϊρίνια ή τον Μάτος ή τον Τζάλμα τον Μακ και τον Μπίσεσβαρ». Άρα έβαλε τους ποδοσφαιριστές με τους οποίους μίλησε σε μια διαδικασία ηττοπάθειας.

Δεν υπήρξε καμία σπουδή και σχεδιασμός για το πώς θα επιτεθεί η ομάδα στον τελικό. Όλη η συζήτηση γύριζε, γύρω από το πώς θα πιάσουμε τον τάδε, πώς θα περιορίσουμε τον άλλο, κτλ. Άρα ο Χιμένεθ είχε χάσει το ματς πριν μπει μέσα. Όλο του το ενδιαφέρον ήταν το πώς δεν θα χάσουμε και πώς θα χαλάσουμε το δικό τους παιχνίδι.

Μέσα στο μυαλό του Χιμένεθ, υπήρχε και η επιμονή για μια έκπληξη. Ο Ανδαλουσιανός ήθελε οπωσδήποτε να κάνει κάτι εξεζητημένο. Με αποτέλεσμα να κάνει κάτι τελείως παράταιρο με αυτό που σκεφτόταν όλη την εβδομάδα. Από τη στιγμή που στο μυαλό του είχε μια αμυντική προσέγγιση και πώς θα περιορίσει τα ατού του ΠΑΟΚ, στο φινάλε αποφασίζει κάτι εντελώς παράτολμο. Την τοποθέτηση του Μάνταλου στην αρχική ενδεκάδα. Κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τον σχεδιασμό που έκανε. Αν φοβάσαι τον Μάτος, δεν μπορείς να βάζεις να τον περιορίσει ή να τον απασχολήσει ένας παίκτης που προέρχεται από τέτοιον τραυματισμό και δεν είναι 100% έτοιμος. Ο Μανόλο Χιμένεθ φάνηκε ανακόλουθος ακόμα και με τον εαυτό του και τι σκεφτόταν όλη την εβδομάδα.

Όλα τα παραπάνω θεωρώ πως εξηγούν επαρκώς το τι συνέβη από πλευράς ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ το βράδυ του Σαββάτου. Ένας αντίπαλος που ήταν πεινασμένος, βρήκε μπροστά του μια ΑΕΚ που έμοιαζε να βρίσκεται σε βέρτιγκο, όχι από τα πανηγύρια, αλλά από την ψυχολογία που πέρασε ο ίδιος όλη την εβδομάδα στην ομάδα και τελικά κατέληξε να κάνει και κάτι άλλο.

Δική μου αίσθηση για την παραμονή του. Αν είναι να πάει και φέτος σφικτά οικονομικά η ΑΕΚ, μάλλον θα μείνει. Αν θέλουμε να πάμε σε κάπως καλύτερους παίκτες με υψηλότερα συμβόλαια από φέτος, τότε η επιλογή ίσως να είναι διαφορετική.

Αποδοχή Cookies
Το site sport-fm.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ