Ο πατέρας του ήταν αρνητικός με τη σκέψη να ακολουθήσει την μπάλα και να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Θεωρούσε ότι το διάβασμα και το σχολείο είναι πιο σημαντικά και του είχε απαγορεύσει να παίζει.

Ο 10χρονος τότε όμως Σαντιό Μανέ, φυσικά και έκανε αυτό που αγαπούσε περισσότερο από όλα και ήταν με μια μπάλα συνεχώς στα πόδια του… Οι μεγάλες καψούρες δεν σταματάνε τόσο εύκολα και η μπάλα είναι μια από αυτές.

Παίζοντας στην τοπική ομάδα του Μπαμπαλί, αμέσως έγινε αντιληπτός και τον «άρπαξαν» για να τον δοκιμάσουν στην Generation Foot. Ο Μανέ μάζεψε κρυφά χρήματα και πήγε κατευθείαν να τον δουν, στην πρωτεύουσα Ντακάρ, μόλις στα 15 του χρόνια. Αργότερα, όταν τελικά τον πήραν στις ακαδημίες, έπεισε την οικογένεια του και ξεκίνησε το παραμύθι του…

Η Μετς ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα που αγωνίστηκε ο Σενεγαλέζος. Ξαφνικά, χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν, βρέθηκε στην Γαλλία, στην Ευρώπη και σε ένα… ξένο περιβάλλον για τα δεδομένα του. Η φλόγα που είχε όμως στην καρδιά του για το μεγάλο του όνειρο, τον έκανε να προσαρμοστεί και να τα καταφέρει. Να καταφέρει να γίνει ένας πολυτάλαντος ποδοσφαιριστής, που ξεχωρίζει σε κάθε αγώνα.
Με το χαμόγελο, την επιμονή και φυσικά το ταλέντο, ο Μανέ πραγματοποίησε αυτό το όνειρο που είχε στην καρδιά του από μικρό παιδί.

Πριν φορέσει την φανέλα της Σάλτσμπουργκ το 2012, ο Γιούργκεν Κλοπ είχε τσεκάρει τον πιτσιρικά, ωστόσο δεν πρόλαβε να τον αποκτήσει. Από το 2014 και για δυο χρόνια, αγωνιζόταν στην Σαουθάμπτον, μέχρι να πάει εκεί που ανήκει… Στην Λίβερπουλ και τον Κλοπ.

«Γιατί να θέλω 10 Ferraris, 20 διαμαντένια ρολόγια ή δύο αεροπλάνα; Τι θα προσφέρουν σε εμένα και στον κόσμο αυτά τα αντικείμενα; Ήμουν πεινασμένος και έπρεπε να δουλέψω στους αγρούς. Επιβίωσα από δύσκολες στιγμές, έπαιξα ποδόσφαιρο με γυμνά πόδια, μου έλειπε η εκπαίδευση και αρκετά ακόμα πράγματα, όμως σήμερα με αυτά που κερδίζω χάρη στο ποδόσφαιρο, μπορώ να βοηθήσω τους ανθρώπους μου.

Έχτισα σχολεία, ένα στάδιο, ενώ παρέχουμε ρούχα, παπούτσια, φαγητό σε ανθρώπους που ζουν κάτω από εξαιρετική φτώχεια. Επιπλέον, δίνω 70 ευρώ το μήνα σε όλους τους ανθρώπους σε μία φτωχή επαρχία της Σενεγάλης ώστε να συμβάλλω στη βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης. Δεν έχω ανάγκη να επιδεικνύω υπερπολυτελή αμάξια και σπίτια, ταξίδια, ακόμα και αεροπλάνα. Προτιμώ οι δικοί μου άνθρωποι να κερδίσουν λίγα από αυτά που μου έχει δώσει η ζωή».


Μπορεί να είναι ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ποδοσφαιριστές, να έχει ό,τι θέλει, όμως έχει κάτι που δεν έχουν αρκετοί παίκτες και τον κάνει να ξεχωρίζει… Την ανθρωπιά και την ταπεινότητα. Δεν του αρέσει να προκαλεί, αλλά να βοηθάει, γιατί η δική του ευτυχία είναι εντός των γηπέδων και όχι εκτός.

Πριν λίγες ημέρες αναδείχθηκε κορυφαίος Αφρικανός ποδοσφαιριστής του 2019. Έχει πανηγυρίσει Τσάμπιονς Λιγκ με τους «κόκκινους» κι όμως παραμένει ένα παιδί που παίζει με το αγαπημένο του παιχνίδι, το τόπι, όπως έκανε μικρός.

Το ταβάνι του δεν είναι ο ουρανός! Ξέρει να ονειρεύεται, να δουλεύει και να μαγεύει στο χορτάρι. Ο Σαντιό Μανέ είναι το μέλλον!

Επιμέλεια: Αναστασία Βοσνάκη