Όποιος περίμενε ο Ολυμπιακός να κάνει… περίπατο στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Εφές παίζοντας μπάσκετ ανάλογο με της Τετάρτης κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, μάλλον δεν έχει καταλάβει το επίπεδο δυσκολίας της Ευρωλίγκας και τα ανθρώπινα όρια των αθλητών στην αντοχή.

Μέσα σε 48 ώρες μετά από τόση υπερπροσπάθεια, rotation δέκα παικτών με έξτρα καταπόνηση λόγω των απουσιών, δύσκολα μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτό το ρυθμό. Για να γινόταν, θα χρειαζόταν μεγάλη υπέρβαση και ήδη οι «ερυθρόλευκοι» έχουν κάνει πολλές.

Γράφει ο Νίκος Ζέρβας

Ακόμα και η εν εξελίξει με ρεκόρ 11-3, παραμονή στην κορυφή της κατάταξης με 20 (!) τραυματισμούς εννέα διαφορετικών παικτών, τέτοια είναι, ανεξάρτητα που θα τον οδηγήσει στο μέλλον. Βάλτε και την «δίψα» της Εφές να αποδείξει πράγματα στον καινούργιο της προπονητή και το πάθος της (μέχρι και άμυνες με λυγισμένα πόδια και όρθια χέρια έπαιζε ο αθεόφοβος ο Αταμάν όταν η μπάλα παίζονταν μπροστά στον πάγκο του) και θα καταλάβετε πόσο δύσκολη ήταν η αποστολή, παρά το 3-10 της τουρκικής ομάδας. Εξετελέσθη όμως και αυτό μετράει. Με ένα πολύ γλυκό τρόπο μάλιστα, τρίποντο του παίκτη που για κάποιους έχει… ξοφλήσει, κακώς παίζει και πολύ περισσότερο παίρνει την τελευταία προσπάθεια στο τέλος. Σιγά μην τους ρωτήσει κιόλας…

Σε ένα παιχνίδι χωρίς ποιότητα όπου ο Ολυμπιακός αναγκαστικά έριξε τον ρυθμό και πήγε σε λιγότερες κατοχές, περιόρισε την Εφές 18 πόντους κάτω από τον μέσο όρο της και κυρίως έκανε εξαιρετική δουλειά πάνω στο ατού που είχε πριν το τζάμπολ εναντίον του. Την φροντ λάιν. Στίματς και Ντάνστον πέτυχαν μόλις δέκα πόντους, ο Ντράγκιτς δεν απείλησε ποτέ και έμειναν μόνοι οι Σιμόν, ΜακΚόλουμ και με εξάρσεις ο Μπράουν να παλεύουν. Άλλο ένα «κλειδί», ήταν ο περιορισμός των επιθετικών ριμπάουντ στα 9, που είναι λιγότερα του μέσου όρου της (σ.σ. 14) την ώρα που έλλειπαν Μιλουτίνοφ, Πρίντεζης και Αγραβάνης.

Σε ομαδικό επίπεδο (εκ των ων ουκ άνευ να αναφέρω πως και πάλι όλοι έβγαλαν ψυχούλα και συγκέντρωση στο κρίσιμο σημείο), το 11-3 έγινε κυρίως λόγω των καλύτερων ποσοστών ευστοχίας σε δίποντα και τρίποντα και πλουραλισμού στην επίθεση, παρότι τα λάθη ήταν πολλά και περισσότερα από τις ασίστ. Σε ατομικό, πλην του Σπανούλη ο οποίος βρήκε ρυθμό και είναι ξανά, αναμενόμενα, κανονικός, τεράστια ήταν η συμβολή των ΜακΛίν-Τόμπσον, αλλά και του Μπόγρη.

Για πρώτη φορά ο διεθνής σέντερ ξεπέρασε την πίεση που του έχει δημιουργήσει η θέληση να αποδείξει πως αξίζει να είναι στο υψηλό επίπεδο ως τρίτος σέντερ και εκτός από δύο κρίσιμα καλάθια, έπαιξε τρομερή άμυνα, πάνω σε έναν εκ των πιο φορμαρισμένων σέντερ της Ευρωλίγκας (Στίματς). Ρόλο κλειδί είχε και πάλι ο Παπαπέτρου, ενώ ο Γουίλτζερ έκανε και πάλι πραγματάκια στην αρχή και κυρίως δείχνει πως αρχίζει να καταλαβαίνει πως παίζεται η άμυνα.

Δύο νίκες με τόσες απουσίες και κόπωση και μάλιστα με ισάριθμους εντελώς διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού, είναι ένας πολύ καλός απολογισμός. Αν κάποιος έλεγε στην αρχή της σεζόν με τα τόσα προβλήματα ότι ο Ολυμπιακός θα είχε ήδη καλύτερο ρεκόρ απ’ ότι πέρυσι στον πρώτο γύρο μία αγωνιστική πριν το φινάλε του, θα του περνούσαν… ζουρλομανδύα. Και όμως, η σκληρή δουλειά, η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες όλων και το ορθολογικό πλάνο, ανταμείβεται. Ο δρόμος, είναι ακόμα μακρύς και δύσβατος. Μόλις σε έξι μέρες, στο παγωμένο Κάουνας περιμένει η εξαιρετική Ζαλγκίρις του ακόμα πιο εξαιρετικού «Σάρας» για μία πολύ κρίσιμη παρτίδα.

Αν ο Ολυμπιακός ξεκουραστεί, έχει τις επιστροφές των Πρίντεζη-Μιλουτίνοφ και περάσει και από εκεί αλώβητος, η συζήτηση για τον δεύτερο γύρο θα γίνει από εντελώς διαφορετική βάση. Το καλό, είναι πως με τη νίκη στην Πόλη, πάει σχετικά πιο άνετος, καθώς ενδεχόμενη αποτυχία δεν θα είναι καταστροφική. Έχοντας θυμηθεί όλοι πως όταν οι άλλοι… σταματούν (και λόγω κόπωσης) ο μεγάλος αρχηγός συνεχίζει, η «ερυθρόλευκη» αύρα, δεν αποκλείεται να είναι «καυτή» και στην Λιθουανία.

Καλά Χριστούγεννα με υγεία (το λέω με όλη μου την καρδιά και με επίγνωση για την αξία της ευχής) σε όλους. Να περάστε όμορφα με όσους σας αγαπούν και να έχετε πάντα στο μυαλό πως παρά τα όποιας φύσεως προβλήματα, αυτό που μετράει είναι η αγάπη, η ανθρωπιά και οι δικοί σας άνθρωποι. Όλα τα άλλα διορθώνονται αν υπάρχουν τα παραπάνω.

Y.Γ
.: Αυτό που έχουν κάνει και οι δύο ελληνικές ομάδες στην Ευρωλίγκα είναι τρομερή μαγκιά. Χαρείτε το και μην τις υποτιμάτε-μην γκρινιάζετε υπερβολικά με μία-δύο φυσιολογικές «στραβές». Σε λίγα χρόνια δεν αποκλείεται να αναπολούμε μελαγχολικά όλα όσα βιώνουμε σε επίπεδο παικτών και ομάδων.


Αποδοχή Cookies
Το site sport-fm.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ