Παρακολουθώντας το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Ρεάλ στην Μαδρίτη έχεις δύο επιλογές, να πεις πολλά ή τίποτα… Είναι αστείο να ψάξει κανείς τα αίτια της ήττας, διότι η χθεσινή εικόνα μιλάει από μόνη της. Θα λέγαμε με ευκολία ότι οι πράσινοι βγήκαν χαμένοι, σε ένα ματς που θεωρητικά είχαν μόνο να κερδίσουν πράγματα. Για τον απλούστατο λόγο, ότι κανείς δεν θα τους ασκούσε κριτική για την ήττα σε ένα γήπεδο που χάνουν όλοι.

Μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που στα σημαντικότερα σημεία του αγώνα ήταν τραγική. Μπήκε στο ματς για να χάσει στο πρώτο δεκάλεπτο και διασύρθηκε στο τέταρτο δεκάλεπτο. Κακή νοοτροπία, ανύπαρκτο πλάνο και σχέδιο, χωρίς καμία συγκέντρωση στην άμυνα της και κανένα σημείο αναφοράς στο παιχνίδι της.

Η Ρεάλ έκανε πλάκα στους πράσινους και πέρασε ένα ευχάριστο βράδυ, την ώρα που το τριφύλλι έψαχνε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μια άμυνα που έμπαζε από παντού, με τους ψηλούς των Μαδριλένων να παίζουν βόλεϊ κάτω από το πράσινο καλάθι, αλλά εδώ θα πει κανείς ότι ο Μορέιρα του ΠΑΟΚ έκανε πλάκα στους ψηλούς του Παναθηναϊκού, δεν θα έκαναν ο Αγιόν με τον Ταβάρες; Για τις περιβόητες αλλαγές στην άμυνα που κάνουν πάρτι όλοι αντίπαλοι του τριφυλλιού στην άμυνα ας μην μιλήσουμε καλύτερα…

Στο επιθετικό κομμάτι τα ίδια και χειρότερα… Κάποιες εμπνεύσεις του Καλάθη και ένας Λάγκφορντ βγαλμένος από τον ρόλο του στην Ούνιξ Καζάν. Η μπάλα στα χέρια του Κιθ για 15 δευτερόλεπτα και στη συνέχεια σουτ, έβαλε τα μισά πέτυχε 20 πόντους και αυτό ήταν όλο. Αυτό όμως μίστερ Τσάβι δεν είναι μπάσκετ, δεν είναι Παναθηναϊκός.

Μια ομάδα που δεν αλλάζει δύο πάσες στην επίθεση δεν έχει καμία τύχη και καμία προσδοκία. Έτσι δεν βρίσκεις την καλύτερη λύση, δεν φθείρεις τον αντίπαλο, δεν πας στις βολές και δίνεις μια εύκολη νίκη στον αντίπαλο, που στη προκειμένη περίπτωση έκανε και συντήρηση ενόψει Μπάγερν.

Ήταν τόσο κακή η βραδιά του Καταλανού τεχνικού, που δεν σκέφτηκε καν ότι ο Καλάθης δεν χρειάζεται να περιφέρει το κουφάρι του ως το τέλος του αγώνα με τη διαφορά στους 25 πόντους, τη στιγμή που σε 48ωρες υπάρχει το ματς με την Αρμάνι που δεν είναι απλά σημαντικό, αλλά τελικός για τη συνέχεια της ομάδας στη διοργάνωση.

Να συμφωνήσουμε ότι έχουν γίνει λάθος επιλογές στο χτίσιμο της ομάδας, όμως το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν εκμεταλλεύεται καθόλου το υπάρχον ρόστερ και ΟΛΟΙ οι παίκτες παίζουν λιγότερο από αυτό που μπορούν. Ξεκάθαρο παράδειγμα σε αυτό, η χθεσινή εμφάνιση του Παπαγιάννη, που μπορεί να μην είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος σέντερ στην Ευρώπη, αλλά δεν γίνεται να μην έχει ενεργό ή έστω έναν συμπληρωματικό ρόλο στο ροτέισον. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων αυτών είναι ότι ο Τσάβι δεν βλέπει πράγματα που βλέπουν όλοι…

Αυτός ο Παναθηναϊκός με αυτή τη ψυχολογία και αυτή τη νοοτροπία όσες μεταγραφές και να κάνει δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Το αυριανό παιχνίδι με την παρέα του Τζέιμς είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία για το συγκεκριμένο γκρουπ και η ιταλική ομάδα έρχεται στη χειρότερη της φάση. Και ξέρετε στο ΟΑΚΑ δεν υπάρχει και η δικαιολογία του εκτός έδρας…