Το γεγονός ότι οι σκέψεις του διαφέρουν αρκετά από πολλούς συναδέλφους του το είχαμε διαπιστώσει από το πρόσφατο παρελθόν. Ίσως εκεί να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και η διαφορά στη δουλειά του, η οποία έως τώρα είναι αξιοζήλευτη. Ο Νίκος Νιόπλιας αφήνει πίσω του το παρελθόν και το τι έκανε το καλοκαίρι με την Εθνική Νέων. «Το έχω ξεχάσει. Είναι κάτι που πέρασε. Δεν στέκομαι στο παρελθόν. Πρέπει να κοιτάμε το μέλλον και στο ποδόσφαιρο δεν μετρά τι έκανες αλλά τι κάνεις. Εντάξει μπορεί να έγραψες ιστορία, αλλά πρέπει να σκεφτείς τι θα κάνεις αύριο, μεθαύριο», δήλωσε χαρακτηριστικά στο Sport-fm.gr . «Στόχος μας οι έξι βαθμοί», είπε ο Αντώνης Πετρόπουλος.
Η δεύτερη θέση θα μείνει για πάντα χαραγμένη μέσα του. Όμως τώρα έχει ακόμα μία πολύ σημαντική πρόκληση μπροστά του. Να οδηγήσει σε επιτυχίες και την Εθνική Ελπίδων και να ανταποδώσει την εμπιστοσύνη που του έδωσε η ΕΠΟ και τον αναβάθμισε. Ο ομοσπονδιακός προπονητής των Ελπίδων μίλησε για το ενδεχόμενο να φτάσει κάποια στιγμή στην Ανδρών, για τον Ότο Ρεχάγκελ, για τον στόχο του τα παιδιά των Ελπίδων να στελεχώσουν τα επόμενα χρόνια την Ανδρών και να μην είναι «looser» και εύχεται να καλυτερέψουν οι σχέσεις με το Υφυπουργείο Αθλητισμού προκειμένου να γίνεται πιο εύκολη η δουλειά όλων.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Νίκος Νιόπλιας:
Τον τελευταίο καιρό έχουν κυκλοφορήσει φήμες ότι το όνομά σας ακούγεται για πιθανός αντικαταστάτης του Ότο Ρεχάγκελ σε περίπτωση που ο Γερμανός τεχνικός δεν δεχτεί να ανανεώσει τη συνεργασία του. Ένα σχόλιο.
«Αυτά δεν γίνονται. Είναι πολύ νωρίς να συζητάμε για κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να μη βρίσκεται στο πόστο του ο κ. Ρεχάγκελ. Μονό εάν το θελήσει ο ίδιος, αλλιώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει με βάση τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα αλλά και το γενικό πλάνο . Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Άλλο είναι να είσαι προπονητής στην Ανδρών και αλλιώς στην Νέων. Πρέπει ο καθένας μας να κάνει βήματα αργά και σταθερά και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι έχει έρθει για μένα».
Πάντως εσείς δεν θα λέγατε όχι μελλοντικά σε μια τέτοια πρόταση…
«Μελλοντικά δεν ξέρεις ποτέ που θα βρεθείς. Στο ποδόσφαιρο δεν γνωρίζεις ποτέ που θα σε βρει η επόμενη μέρα. Αλλά κάτι τέτοιο δεν θα γίνει τώρα, όχι στο άμεσο μέλλον. Νομίζω όταν αποφασίσει να πάρει τη σύνταξη του «πολέμου» και να σταματήσει την προπονητική του καριέρα θα πρέπει να το κάνει από το πόστο της Εθνικής Ελλάδος. Έχουμε και μια καλή συνεργασία μαζί του. Ενδιαφέρεται πάρα πολύ για την ομάδα των Ελπίδων».
Ενδιαφέρεται για κάποιους συγκεκριμένους παίκτες όπως τον Παπασταθόπουλο και το Νίνη;
«Συζητά για πολλούς παίκτες. Ενδιαφέρεται μέσω του κ. Τοπαλίδη. Δείχνει ενδιαφέρον για την πρόοδο τους και κατά συνέπεια ίσως δείξει ενδιαφέρον και για την πρόταση της Ομοσπονδίας. Εάν ανανεώσει τη συνεργασία του πρέπει με βάση τη λογική να ανανεωθεί και το υλικό της πρώτης ομάδας. Δεν μπορείς να τους διώξεις όλους με τη μία, αλλά σταδιακά να φέρνεις νέα άτομα. Κάτι ανάλογο έκανε και μετά το 2004. Έχουμε καινούργιους παίκτες στον ήδη υπάρχοντα κορμό της Εθνικής, και αυτός είναι ο λόγος που η ομάδα παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει. Το ίδιο πρέπει να γίνει και μετά το 2008 ώστε να είμαστε έτοιμοι για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010».
Βλέπουμε ότι δουλεύετε με μια συγκεκριμένη φουρνιά παιχτών την οποία φέρατε μαζί σας από τη Νέων. Πιστεύεται ότι κάτι τέτοιο είναι αποτέλεσμα τύχης όπως συνέβη με τη γενιά του 1997 που έβγαλε παίκτες όπως ο Μπασινάς, ο Καραγκούνης, ο Νικοπολίδης ή είναι αποτέλεσμα δουλειάς;
«Όσον αφορά τη γενιά του 1988, είναι αποτέλεσμα δουλειάς γιατί είχαμε πάρα πολύ χρόνο και ψάξαμε όλη την επικράτεια. Το ίδιο είχαμε κάνει και με τη γενιά του 1986. Κάναμε πολλές προεπιλογές, είχαμε χρόνο και γι’ αυτό είχαμε και αυτά τα αποτελέσματα. Για εμάς εδώ στην ομοσπονδία είναι δύσκολο. Δεν είμαστε ούτε Γερμανία ούτε Γαλλία που κάθε ηλικία έχει και μία Εθνική ομάδα. Εμείς πρέπει να δουλεύουμε με μια συγκεκριμένη γενιά, για π.χ του 1988, αλλά ενδιάμεσα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε και τη γενιά του 1989. Αυτό το κάναμε. Βλέπαμε του 1988 τότε που πήγαμε στον τελικό της Ευρώπης. Μετά δουλέψαμε με τον κ. Ιορδανίδη κάναμε μια προεπιλογή 200-250 άτομα του 1989. Το αποτέλεσμα φάνηκε γιατί είχαμε χρόνο, δώσαμε στον κ. Αλεξίου αυτά τα ονόματα και περάσαμε στην πρώτη φάση του Πανευρωπαϊκού στην Ελβετία, άρα κάναμε μια καλή δουλειά. Η μοναδική γενιά στα τρία χρόνια που είμαι εγώ εδώ είναι του 1987 γιατί υπήρξαν άτυχοι. Τότε υπήρχαν προβλήματα οικονομικά και με το υφυπουργείο αθλητισμού, γι’ αυτό δεν έχουμε πολλούς παίκτες από αυτή τη χρονιά γιατί δεν μπορέσαμε να ψάξουμε. Αντίθετα οι χρονιές 1986, 1988, 1989,1990 είναι χρονιές που έχουν ψαχτεί καλά. Και εάν τώρα καλυτερέψουν οι σχέσεις με το υφυπουργείο και ενδιαφερθεί ο κ. Ιωαννίδης θα έχουμε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα. Δεν θα μας ξεφεύγει παίκτης».
Θεωρείτε ότι είναι κακό για παίκτες σε αυτή την ηλικία να κάνουν το μεγάλο βήμα στην καριέρα τους και να αγωνίζονται σε συλλόγους όπως ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός;
«Όχι, ίσα ίσα. Απλά δεν πρέπει να περιμένουμε από αυτούς άμεσα αποτελέσματα. Πρέπει να είναι σε μεγάλη ομάδα για να χτίζουν και χαρακτήρα από μικροί. Από αυτή την ηλικία που είναι τώρα σιγά σιγά ώστε όταν φτάσουν σε μια ηλικία 21-22 χρονών να φανεί ποιοι μπορούν να κάνουν πρωταθλητισμό. Τότε θα φανεί ποιοι έχουν χαρακτήρα πρωταθλητή και θα μπορούν και οι ομάδες να στηριχθούν πάνω τους Έχουμε καλούς παίκτες που αγωνίζονται βασικοί στις ομάδες τους. Εμάς το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι ενώ έχουμε υλικό καλό υστερούμε σε προπονητικά κέντρα. Εκεί πρέπει να αναβαθμιστούμε. Εμείς οι προπονητές πρέπει να πάμε σε σεμινάρια, να ξεφύγουμε από παλιές νοοτροπίες, να αρχίσουμε να εκπαιδευόμαστε σωστά. Υλικό υπάρχει απλά πρέπει να τους δείξουμε εμπιστοσύνη. Πρέπει να τους περνάμε τις σκέψεις και τις ιδέες μας για το ποδόσφαιρο».
Είχατε προτάσεις να συνεχίσετε την καριέρα σας σε κάποιο σύλλογο; Το όνομά σας είχε ακουστεί για τον ΟΦΗ.
«Δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να το συζητάμε. Έχω ένα συμβόλαιο και πάντα στη ζωή μου αλλά και τώρα που άρχισα την προπονητική μου καριέρα βάζω πάνω από όλα την ηθική. Οι άνθρωποι της ομοσπονδίας με εμπιστεύτηκαν και με αναβάθμισαν και σε επίπεδο και οικονομικά, δεν μπλέκονται στη δουλειά μου. Πώς λοιπόν εγώ θα γυρίσω να τους πω φεύγω και πάω σε άλλη ομάδα; Δεν γίνεται αυτό. Δεν το κάνω εγώ, δεν είναι στο χαρακτήρα μου. Δεν είναι μόνο οι συνθήκες εργασίας. Όταν υπογράφεις μία σύμβαση και δεν είσαι ικανοποιημένος από το συμβόλαιο τότε μπορείς να διαπραγματευτείς με οποιαδήποτε ομάδα».
Αισθάνεστε δικαιωμένος που το έργο σας την εθνική ομάδα των Νέων αναγνωρίστηκε και μετά και την κατάληψη της 2ης θέσης στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήρατε προαγωγή στην Ελπίδων;
«Εγώ δεν βλέπω διαφορά ανάμεσα στη Νέων και στην Ελπίδων. Έχω τη διάθεση και την όρεξη αφού είμαι στο τιμ της Εθνικής να πάω να βοηθάω και στη Νέων και στην Ανδρών εάν μου ζητηθεί. Να προσφέρω ότι μπορώ από οποιοδήποτε πόστο. Είμαι στη διάθεσή τους. Η μόνη διαφορά που εντοπίζω είναι ότι τώρα έχεις να κάνεις με παίκτες επαγγελματίες. Έχω λιγότερο χρόνο δουλειάς και δεν χρειάζεται να ψάχνω παίκτες για να κάνω προεπιλογές. Τώρα διαλέγεις ένα παιχνίδι το παρακολουθείς, βλέπεις πως θα πάει, πως παίζουνε και ανάλογα τους παίρνεις στην ομάδα. είμαστε ουσιαστικά εκλέκτορες. Ωραίο ήταν εκείνο το διάστημα, αλλά πέρασε. Τώρα είναι διαφορετικά, υπάρχουν συγκρούσεις γιατί εδώ οι παίκτες έχουν ήδη διαμορφώσει το χαρακτήρα τους στις ομάδες που είναι ήδη, ενώ στους Νέους εσύ έχεις αυτό το ρόλο».
Ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι αυτής της ομάδας; Μέχρι που μπορεί να φτάσει; Στην πρόκριση ίσως;
«Για μένα, φαβορί για την πρόκριση είναι η Ιταλία. Όσα χρόνια είμαι στις εθνικές ομάδες η Ιταλία ήταν μία από τις καλύτερες και επειδή ασχολούμαι και παρακολουθώ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, θεωρώ ότι αυτή είναι η καλύτερη φουρνιά παιχτών τους γιατί όλοι παίζουν βασικοί στους συλλόγους που αγωνίζονται, συλλόγους όπως η Πάρμα, η Γιουβέντους και η Βιγιαρεάλ. Εγώ δεν ήμουν από την αρχή προπονητής, έχω έρθει στα τελευταία τρία παιχνίδια. Έχουμε κερδίσει τα δύο, φέραμε μια ισοπαλία. Στόχος αυτής της ομάδας είναι να μπορέσουμε να κερδίζουμε όσα περισσότερα ματς μπορούμε γιατί πρέπει να μάθουν αυτοί οι παίκτες να κερδίζουνε μιας και η Ελπίδων είναι σκαλοπάτι για την Ανδρών. Πως θα πάνε εκεί αν έχουν τη νοοτροπία του looser; Πριν έρθω εγώ είχαμε συνέχεια ήττες και μείναμε λίγο πίσω. Είχε επιτυχίες φέτος η Νέων και η Ελπίδων που έχει φτάσει δύο φορές στα τελικά του EURO δεν είχε. Πρέπει όλη τα στελέχη της ομάδας να βάζουν στόχους και να δούμε που μπορούμε να φτάσουμε. Να κερδίσουμε τους Κροάτες, να κερδίσουμε τους Αλβανούς. Μπορεί να καταλάβουμε τη δεύτερη θέση. Μπορεί να βγούμε στις τέσσερις καλύτερες δεύτερες ομάδες από όλους τους ομίλους. Αλλά πάνω από όλα να δημιουργήσουμε ένα ανταγωνιστικό σύνολο. Δεν είμαστε μόνο μια ομάδα που πηγαίνουμε να παίζουμε για να παίζουμε και αυτό είναι καλό για τους ποδοσφαιριστές γιατί όταν τους ζητήσει μια μεγαλύτερη ομάδα θα πρέπει να έχουν μάθει να κερδίζουν. Στόχος είναι να πετύχουμε με την Ελπίδων ότι και με τη Νέων. Αυτοί οι παίκτες που βγήκαν δεύτερη στην Ευρώπη είναι τώρα στην Ελπίδων. Κανονικά έπρεπε να έρθουν σε δύο χρόνια, καθώς είναι στην πλειοψηφία τους γεννηθείς το 1988. Όλοι οι αντίπαλοί μας έχουν στη σύνθεσή τους παίκτες του 1986. Οι σημερινοί 19ρηδες θα έχουν περισσότερες εμπειρίες από προηγούμενες γενιές και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχει και συνέχεια».
Αυτή τη φορά έχετε πολλές απουσίες βασικών παικτών. Πώς πιστεύεται ότι θα λειτουργήσει η ομάδα χωρίς αυτούς;
«Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Εγώ κοιτάω με αυτούς που έχουμε πως θα γίνουμε πιο δυνατοί. Σίγουρα θα θέλαμε να έχουμε κάποιους από αυτούς αλλά αδυνατούμε. Πρέπει από αυτούς που είμαστε να διαλέξουμε τους καλύτερους 11 για να πάμε για τη νίκη. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τα προβλήματα γιατί από τους προπονητές αυτό μεταφέρεται στην ομάδα. Έντεκα θα παίξουμε εμείς έντεκα και αυτοί. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε. Καλό είναι να τους έχουμε όλους αλλά δεν πρέπει να έχουμε αυτό στο μυαλό μας. Κρίμα για αυτούς που δεν μπορούν να παίξουν και κυρίως για τον Παπάζογλου γιατί θα χάσει πέντε μήνες και το παιδί εκεί που ξεκίνησε να παίζει με τον Άρη θα μείνει πίσω. Τον υπολογίζαμε πάρα πολύ και κρίμα για τον Κασμερίδη γιατί τη στιγμή που θα κέρδιζε μια θέση στον ΟΦΗ, κάτι που περίμενε τέσσερα χρόνια, τραυματίστηκε και είχε τα φόντα να γίνει μέσα από τα συνεχή παιχνίδια ακόμα καλύτερος».
Έχετε στόχο με αυτή την ομάδα να πάρετε κάποιο τίτλο ή να βγάλετε την επόμενη γενιά της Εθνικής Ανδρών;
«Δεν είναι εύκολο να φτάσουμε στα τελικά του Ευρωπαϊκού του 2009. Τώρα ο στόχος μας είναι οι παίκτες μας να κάνουν μια καλή πορεία στην Ελπίδων όπως έκαναν και στη Νέων και να στελεχώσουν κάποια στιγμή και την Ανδρών. Σε σύντομο χρονικό διάστημα σε δύο χρόνια περίπου. Και έχουμε τέτοιους παίκτες. Για παράδειγμα, αυτοί που παίζουν τώρα στον Πανιώνιο έχουν ευρωπαϊκά παιχνίδια στα πόδια τους, μαζεύουν εμπειρίες. Και μάλιστα είναι και ανταγωνιστική ομάδα, κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Πάλευε για την κατηγορία, ενώ τώρα είναι ανταγωνιστικός στην Ευρώπη και στο πρωτάθλημα. Παλιότερα αυτό θα φαινόταν παράλογο. Τώρα η ΑΕΚ χρησιμοποιεί τον Παπασταθόπουλο στο Champions League. O ΠΑΟ τον Δημούτσο και τον Νίνη. Και μιλάμε για δύο ομάδες που έχουν τόσους παίκτες ώστε οι ποδοσφαιριστές μεταξύ τους θα πρέπει να ανταγωνίζονται για μια θέση στην ενδεκάδα».
Πώς έχει επηρεάσει τη ζωή σας η επιτυχία του περασμένου καλοκαιριού;
«Το έχω ξεχάσει. Είναι κάτι που πέρασε. Δεν στέκομαι στο παρελθόν. Πρέπει να κοιτάμε το μέλλον και στο ποδόσφαιρο δεν μετρά τι έκανες αλλά τι κάνεις. Εντάξει μπορεί να έγραψες ιστορία, αλλά πρέπει να σκεφτείς τι θα κάνεις αύριο, μεθαύριο. Ωραία περάσαμε, έχουμε καλές αναμνήσεις, μακάρι να παίρναμε το χρυσό, αλλά μέχρι εκεί. Χρειάζεται δουλειά από τότε. Νιώθουμε δικαιωμένοι για την επιλογή παικτών που είχαμε κάνει. Τότε είχαμε δεχτεί κριτική για αυτούς που πήραμε και για κάποιους άλλους που αφήσαμε. Με ευχαρίστηση θα δώσουμε παίκτες και θα πάρουμε άλλους με σωστή προεπιλογή. Αυτό είναι το καλό. Αν πετυχαίνεις νίκες όλοι σε προσέχουν. Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης μέχρι το 2008 και δεν νοείται να είμαστε ανταγωνιστικοί και στις μικρότερες Εθνικές ομάδες».
Αγγελική Παπαμιχαήλ