Θεός… ετών 91

Ήταν 25/3/1914, όταν μία παρέα νεαρών Θεσσαλονικέων έβαζε την υπογραφή της στο ιδρυτικό καταστατικό μίας ομάδας, που έμελλε να γίνει μία από τις κορυφαίες στην Ελλάδα. Το όνομα αυτής; Άρης. Ο θεός του πολέμου, που παραπέμπει στη μαχητικότητα, με τη μεγαλοπρέπεια του καθισμένος στο άρμα του.

Οι Καραγιαννίδης, Κοτρώτσης, Πλιάτσικας, Ρωσσιάδης, αφοί Βλαχόπουλοι, Ιωαννίδης, Κωστίδης, Λάμπρου, Σαλούστο, με πρόεδρο τον Μίνο Κυδωνάκη, προχώρησαν στην ίδρυση του Άρη, δύο χρόνια μόλις μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Πολλά είναι τα σενάρια για το πώς προήλθε το όνομα. Μάλιστα έχει ακουστεί ακόμη ότι βγήκε από έναν σκύλο της ιδρυτικής παρέας, που είχε το όνομα Άρης. Ωστόσο το πιο… ρεαλιστικό είναι ότι για το όνομα ευθύνεται ο Ηρακλής. Ο συμπολίτης που είχε ιδρυθεί έξι χρόνια νωρίτερα και είχε το όνομα ενός ημίθεου δεν άφηνε παρά την εκλογή ενός ονόματος θεού, στην καινούρια ομάδα της πόλης. Έτσι προέκυψε αυτό που παραπέμπει σε μαχητικότητα και μεγαλοπρέπεια ταυτόχρονα. Η επιλογή των χρωμάτων έγινε από αυτά που αποτελούσαν το έμβλημα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το κίτρινο και το μαύρο.

Η χρυσή εξαετία

Τη σεζόν 27-28 ο Άρης γίνεται η ομάδα που κατακτά το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδας που έγινε τότε, μετά από σειρά τοπικών. Τίτλος όμως [που αμφισβητήθηκε, αφού δε συμμετείχαν σε αυτό οι ομάδες της Αθήνας λόγω διαφωνιών με την ΕΠΟ. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Άρης δίνει την απάντησή του κατακτώντας για μία ακόμη φορά τον τίτλο με μία μόλις ήττα σε 14 παιχνίδια, ενώ λίγο έλειψε να κάνει και το νταμπλ, αφού ηττήθηκε στον τελικό του κυπέλλου από την ΑΕΚ με 5-3. Ένα χρόνο αργότερα οι «κίτρινοι» χάνουν στο τέλος της σεζόν και τους δύο τίτλους και κλείνουν τον κύκλο της «χρυσής εξαετίας» τους. Τα αστέρια εκείνης της ομάδας ήταν τα αδέρφια Βικελίδη, ο Αγγελάκης, ο Αργυριάδης, ο Καλτέκης, ο Κουμπλής και ο πρώτος σκόρερ Κίτσος, οι οποίοι ήταν όλοι τους διεθνείς.

Η επιστροφή στους τίτλους

Μετά από μία περίοδο κάμψης, ο Άρης επιστρέφει και πάλι στο προσκήνιο τη σεζόν 1939-40. «Υπεύθυνος» για αυτό δεν είναι άλλος από τον Κλεάνθη Βικελίδη, του οποίου το όνομα φέρει και το γήπεδο της ομάδας, που έφτασε την ομάδα του στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Αν και φαβορί, φαίνεται ότι η… κατάρα των τελικών τον συνόδευε, αφού έχασε από τον παναθηναϊκό με 3-1. Ωστόσο, μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, ο Άρης επιστρέφει στους τίτλους. Οι «κίτρινοι» στέφονται για Τρίτη φορά πρωταθλητές Ελλάδας τη σεζόν 1945-46 επικρατώντας ΑΕΚ και Ολυμπιακού. Πρωταγωνιστής φυσικά και πάλι ο Κλεάνθης Βικελίδης με πανάξιους συμπαραστάτες τους Σιώτη, Νικολαΐδη, Αμπραχαμιάν, Βελλιάδη, Κολωνιάρη, που τον οδήγησαν σε έναν ακόμη τελικό κυπέλλου και την κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων Θεσσαλονίκης. Η συνέχεια έχει μία ακόμη δεκαετία κάμψης, για να έρθει η σεζόν 1969-70, όπου ο Άρης θα «σπάσει» την κατάρα και θα κατακτήσει το πρώτο και μοναδικό του κύπελλο, επικρατώντας 1-0 του ΠΑΟΚ στον Καυταντζόγλειο, παρουσία 50.000 φιλάθλων. Μεταξύ άλλων, σε εκείνη την ομάδα υπάρχουν παίκτες όπως ο Χρηστίδης, ο Συρόπουλος, ο Σπυρίδων, ο Αλεξιάδης, ο Παπαϊωάννου και ο Ναλμπάντης.

Η χαμένη ευκαιρία

Ήταν η σεζόν 1979-80. Ο Άρης έχει τη μεγάλη ευκαιρία να κατακτήσει το τέταρτό του πρωτάθλημα Ελλάδας στο περιβόητο μπαράζ του Βόλου. Εκεί, οι «κίτρινοι» χάνουν με 2-0 από τον Ολυμπιακό απογοητεύοντας τους 10.000 εκδρομείς του. Ακολουθούν τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια με τον Άρη να φτάνει στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του το 1997, όπου και υποβιβάζεται στη Β’ Εθνική. Πολλά τα χρόνια, 35 τον αριθμό, χωρίς τίτλο για τον Άρη, ωστόσο κύριο μέλημα είναι να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος και να βρει την παλιά της αίγλη…

Το παλμαρέ του Άρη:

Ποδόσφαιρο:

3 Πρωταθλήματα Ελλάδας 28’, 32’ και 46’.
1 Κύπελλο Ελλάδας 70’.

Μπάσκετ:

1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης 93’
1 Κύπελλο Κόρατς 97’
1 ULEB Cup 03’.

10 πρωταθλήματα Ελλάδας 30’, 79’, 83’, 85’, 86’, 87’, 88’, 89’, 90’, 91’.

8 Κύπελλα Ελλάδας 86’, 87’, 88’, 89’, 90’, 92’, 98’, 03’.

Επιμέλεια: Μπάμπης Πουλούτσης