Απόλυτα ικανοποιημένος από τη θητεία του και τις συνθήκες εργασίας στον Παναθηναϊκό δηλώνει ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.
«Είχα μια καλή πρόταση για δύο χρόνια, οι προοπτικές ήταν πολύ καλές κι έτσι αποφάσισα να έρθω. Από εκεί και πέρα, όταν οι άνθρωποι με τους οποίους δουλεύεις είναι ικανοποιημένοι από τη δουλειά σου και εσύ είσαι ευχαριστημένος από τις συνθήκες δουλειάς, τότε όλα είναι εύκολα. Στη διάρκεια της σεζόν δεν μου αρέσει να μιλάω για συμβόλαια με τη νυν ή με κάποια άλλη ομάδα. Όλοι γνωρίζουν και καταλαβαίνουν ότι αισθάνομαι υπέροχα στην Ελλάδα. Μου αρέσει πάρα πολύ η Αθήνα και γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να φύγεις να φύγεις από κάπου και να πας κάπου αλλού, για να ξεκινήσεις κάτι καινούριο από την αρχή. Η απάντηση στο αν θα κλείσω την καριέρα μου στον Παναθηναϊκό είναι πως δεν είμαι σίγουρος. Αυτή τη στιγμή είμαι απόλυτα ικανοποιημένος εδώ και θα μπορούσα να μείνω για 10-20 χρόνια. Αισθάνομαι την Ελλάδα σαν δεύτερο σπίτι μου. Το Βελιγράδι βρίσκεται δίπλα και τώρα που η μητέρα μου είναι μόνη της (πρόσφατα πέθανε ο πατέρας του), το γεγονός αυτό μετρά πολύ», δήλωσε ο τεχνικός των «πρασίνων».
Για τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς η σχέση αλληλοσεβασμού μεταξύ παικτών, τεχνικής ηγεσίας και διοίκησης είναι πολλές φορές σημαντικότερη από τις νίκες και τα τρόπαια: «Η δουλειά μας είναι σαν την ζωή. Πρέπει να σέβεσαι, αν θες να σε σέβονται. Προσπαθώ να σέβομαι τους πάντες και πάνω από όλα τους παίκτες μου. Κανείς από εμάς δεν είναι τόσο καλός, ώστε να μπορεί να πει ότι γνωρίζει ή καταλαβαίνει τα πάντα. Πρέπει κάθε μέρα να αποδεικνύεις πράγματα, σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα. Αυτό που απαιτώ από τους παίκτες μου, είναι να προσαρμόζονται στη φιλοσοφία μου και να την ακολουθούν πιστά. Αν βάλεις τους 5 καλύτερους παίκτες στο γήπεδο χωρίς να τους πεις το παραμικρό, πώς θα κινηθούν, τότε θα καταστραφείς. Μιλάω στους παίκτες μου πάντα για το κίνητρο και τη συγκέντρωση. Χωρίς αυτά είναι πολύ δύσκολο να πετύχεις το στόχο σου. Είμαι στην Ελλάδα έξι χρόνια, δουλεύουμε πάντα για να κερδίζουμε και μέχρι σήμερα έχουμε αγωνιστεί σε 11 τελικούς. Όμως το πιο σημαντικό όλων είναι οι μεταξύ μας σχέσεις. Κάποια μέρα θα φύγω από τον Παναθηναϊκό. Όπου κι αν πάω όμως, εδώ θα αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου. Αυτό είναι σημαντικότερο από οποιονδήποτε τίτλο», τονίζει ο πολύπειρος κόουτς που στις 6 Μαΐου θα οδηγήσει την ομάδα του στο φάιναλ φορ της Μόσχας.
«Το σημαντικό δεν είναι ότι θα συμμετάσχω για ένατη φορά σε φάιναλ φορ, αλλά ότι ο Παναθηναϊκός θα βρίσκεται σε αυτή τη γιορτή. Πρόκειται για μια μεγάλη επιτυχία και γι’αυτό είμαι υπερήφανος για τους παίκτες μου. Στο ξεκίνημα της σεζόν γνωρίζαμε ότι είχαμε πιθανότητες να είμαστε εκεί, αλλά το να βρίσκεσαι στο φάιναλ φορ με ομάδες σαν τη Μακάμπι, την ΤΣΣΚΑ και την Ταού είναι ιδιαίτερα τιμητικό. Με τον κόσμο στο πλευρό μας μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα και απόδειξη είναι η νίκες με τη Φορτιτούντο και την Εφές Πίλσεν».
Όσο για τη Μακάμπι, που είναι το πρώτο εμπόδιο για τον Παναθηναϊκό στο δρόμο για την τέταρτη ευρωπαϊκή κούπα, ο «Ζοτς» επεσήμανε πως η άμυνα θα είναι το κλειδί για την επικράτηση: «Η Μακάμπι είναι μια ομάδα με υψηλή ποιότητα σε κάθε θέση, που διαθέτει παίκτες όπως ο Γιασικεβίτσιους, ο Πάρκερ, ο Βούιτσιτς. Παίζουν σαν ομάδα και αυτό είναι πιο σημαντικό από όλα. Διαθέτουν ταλέντο, σκοράρουν σχεδόν 100 πόντους σε κάθε αγώνα , οπότε όλοι καταλαβαίνουν τις δυσκολίες του αγώνα και το σημείο-κλειδί. Η άμυνα θα κρίνει το νικητή και πρέπει να δουλέψουμε στον τομέα αυτό για να διεκδικήσουμε την πρόκριση».
Το ξεκίνημα
Αναφερόμενος στην απόφασή του να ασχοληθεί με την προπονητική, αποκάλυψε πως έγινε εν μια νυκτί: «Τα πέντε τελευταία χρόνια της καριέρας μου ως παίκτης καθόμουν μετά την προπόνηση και με μολύβι και χαρτί έγραφα όσα είχαμε κάνει νωρίτερα στην προπόνηση. Πριν το Ευρωμπάσκετ της Ρώμης το 1991 με κάλεσαν στο τηλέφωνο οι άνθρωποι της Παρτιζάν και μου ζήτησαν να γίνω προπονητής μέσα σε μια νύχτα. Τους απάντησα ότι πρέπει να περιμένουν, διότι βρισκόμουν στο Ευρωμπάσκετ ως αρχηγός της εθνικής. Απάντησα θετικά και όλοι μου άσκησαν κριτική. ‘Είσαι τρελός’, μου έλεγαν φίλοι και γνωστοί, αλλά αυτό είναι κάτι που είχα μέσα μου. Πήρα ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά ήξερα πως είχα την ευκαιρία να κάνω αυτό που ήθελα».
Ερωτηθείς για το ποιος παίκτης των «πρασίνων» θα μπορούσε να βαδίσει στα χνάρια του ακολουθώντας μια προπονητική καριέρα, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έδωσε το χρίσμα στον Ντάριλ Μίντλετον: «Τον τελευταίο καιρό και επειδή βρίσκεται εκτός αγώνων λόγω του προβλήματος υγείας του, είχα την ευκαιρία να έρθω πιο κοντά με τον Ντάριλ Μίντλετον. Οι συνεργάτες μου κι εγώ έχουμε μιλήσει αρκετές φορές μαζί του, εξηγούμε πώς προετοιμάζουμε την ομάδα και νομίζω ότι ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με την προπονητική. Για να γίνει όμως κάποιος προπονητής, πρέπει να ξεχάσει αμέσως την ιδιότητα του παίκτη, διαφορετικά θα αποτύχει».