«Μια ζωή μέσα στους δρόμους»

Τη νύχτα που η Μακάμπι ασέλγησε στο πτώμα της Σκίπερ (118-74) για να γίνει πρωταθλήτρια Ευρώπης -για τέταρτη φορά- είχε πει πως «έχω γεννηθεί στους δρόμους. Δεν μασάω από τα κόλπα του Γιουγκοσλάβων». Σημείωση: ο Γιασμίν Ρέπεσα -κόουτς των... πεθαμένων- τυγχάνει Κροάτης. Μάλλον όμως, ο Πίνχας Γκέρσον περίμενε πολύ καιρό για αυτή τη στιγμή. Μόλις λοιπόν, παρουσιάστηκε η κατάλληλη ευκαιρία -να είναι σε θέση ισχύος- έσταξε τη χολή εναντίον του σέρβικο λόμπι. Καλύτερα να μάσαγε...

Η μοίρα, που αυτά τα πράγματα δεν τα αφήνει έτσι, φρόντισε να τους βρει φέτος όλους τους... εκφραστές του «ποταπού» -κατ' αυτόν- κινήματος μπροστά του. Και τη μία πλευρά (Ιβκοβιτς, Ομπράντοβιτς) και την άλλη (Ιβάνοβιτς). Το επίθετό του παραπέμπει στη βίβλο (σύμφωνα με τη Βίβλο ο Γκέρσον είναι ο πρώτος γιος του ηγέτη της φυλής Λεβί). Η προσωπικότητά του... στον έξω από εδώ. Οι λέξεις «γραφικός», «ιδιόρρυθμος», «δύστροπος» είναι ενδεικτικές του χαρακτήρα του. Λέει ό,τι σκέφτεται. Χωρίς να τα φιλτράρει. Οταν του πρότειναν να γίνουν... εθνικός κόουτς δεν αρκέστηκε στο «όχι». Τα ακριβή του λόγια ήταν τα εξής:

«Τι να πάω να κάνω; Τι έχει το Ισραήλ από παίκτες; Ας κοιτάξουν πρώτα την υποδομή και μετά βλέπουμε»! Αυτά είναι τα θετικά. Και όμως! Μπροστά στις κακές γλώσσες που επιμένουν πως τόσα χρόνια ότι... μόνο αυτός δεν ήταν ο προπονητής της Μακάμπι (πως κρυβόταν πίσω από τον Ντέιβιντ Μπλατ και τον Τσαρλς Μπάρτον) όλα τα άλλα ηχούν θεσπέσια στα αυτιά του! Ηλθε η ώρα να αποδείξει πόσα απίδια βάζει ο σάκος ...ή να κρυφτεί από προσώπου Γης. Θα είμαστε σε θέση να σας απαντήσουμε στις 8 Μαϊου. Προς το παρόν οι προσωπικές περγαμηνές εξαντλούνται σε μια υποψηφιότητα... στα μπασκετικά Οσκαρ του 2004: μετείχε στην κατηγορία «καλύτερος προπονητής της Ευρώπης», αλλά έμεινε με τη χαρά της συμμετοχής.