«Me, myself and I»

Εχει το πιο εκλεπτυσμένο συνοδευτικό. Το «σοφός» σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με το «Γκαστόνε» (βλ. Ομπράντοβιτς) ή το «Στρατηγός» (βλ. Ιβάνοβιτς). Είναι και ο πιο έμπειρος (...η σικ εκδοχή του γηραιότερου). Και ο μόνος που δεν είναι προληπτικός. Χαρά του να «τσαλακώνει» τις βεντέτες της εκάστοτε ομάδας του. Σε προηγούμενη ζωή του πρέπει να ήταν Μανιάτης. Δεν ξεχνά ποτέ όποιον του κάνει κακό -και το υποκειμενικό ουδεμία σχέση έχει με το αντικειμενικό. Είναι ο εκφραστής της επικής ατάκας «ο Αρης δεν θα σταυρώσει ποτέ πρωτάθλημα αν δεν φύγει ο Γκάλης».

Τι να γίνει; Ολοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στις ατυχείς εμπνεύσεις. Ενα από τα δεδομένα της ζωής του είναι η αγάπη του για τα περιστέρια. Σε καμία περίπτωση δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία και οι φίλοι. Υπάρχουν όμως, τα στατιστικά. Αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρει -και με το παραπάνω. Εχει και ακόμα μια μανία: να στοιχηματίζει με τον «αδελφό» του Ομπράντοβιτς, κάθε φορά που πέφτει ο ένας πάνω στον άλλον. Τελευταία... έχει στοιχίσει αρκετά ευρώ στον κουμπάρο.

Είναι άνθρωπος του λόγου του. Πιστεύει στο ταλέντο («είναι οι χειροπέδες σου, αλλά και ο αέρας που αναπνέεις») και στην σκληρή δουλειά. Εχει δηλώσει πως χρωστά αυτό που είναι στον εαυτό του. Εχει ξεκαθαρίσει πως γεννήθηκε με το χάρισμα της απόφασης. Εχει δεχθεί και ότι η προσωπικότητά του δεν του επέτρεψε να γίνει μεγάλος παίκτης. Ναι, είναι και μετριόφρων. Θέλει να ελέγχει τα πάντα που αφορούν τη δουλειά του. Για αυτό και δεν έκανε καριέρα στην Αμερική. Πήγε, είδε τους τζένεραλ μάνατζερ να κάνουν κουμάντο και απήλθε. Εχει ακούσει ουκ ολίγα. Για την ακρίβεια... έχει βρεθεί σε χώρους που τον έβριζαν. Δεν έδωσε ποτέ σημασία. Αρνείται να δώσει στους υβριστές του χώρο στο μυαλό του και τη ψυχή του. Ξέρει να αναλαμβάνει και ευθύνες. Και αυτή τη φορά ίσως να 'ναι περισσότερες από κάθε άλλη περίπτωση...