Είναι απόλαυση να βλέπεις τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να παίζει μπάσκετ. Στα 29 του χρόνια είναι ο κορυφαίος πλέι μέικερ του κόσμου εκτός ΝΒΑ, αν κι εδώ που τα λέμε εφόσον αποφασίσει να κάνει το άλμα προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δεν αποκλείεται καθόλου να κάνει θραύση και εκεί. Άλλωστε βγάζει... καντήλες όταν είναι δεύτερος.
Κι όμως ο κόσμος του μπάσκετ οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ στη μητέρα του Σάρας για το ότι αυτός υπάρχει κι εμείς τον απολαμβάνουμε. Διότι δεν τον γέννησε απλώς, αλλά χρειάστηκε να πάρει απόφαση πάνω στο πιο μεγάλο δίλημμα της ζωής της. Πριν 30 χρόνια η κυρία Γιασικεβίτσιους ήταν μια από τις καλύτερες παίκτριες χάντμπολ σε ολόκληρη την τότε Σοβιετική Ένωση. Μέλος της Εθνικής ομάδας, απολάμβανε όλων των προνομίων που παρείχε το καθεστώς στους αθλητές, με μία υποχρέωση όμως: να μην τεκνοποιήσει τουλάχιστον όσο διαρκούσε η καριέρα της.
Εκείνη, ωστόσο, έμεινε έγκυος. Κι ο ομοσπονδιακός προπονητής την έθεσε προ του αμείλικτου διλήμματος: «Ή το ρίχνεις και συνεχίζεις ή το κρατάς και τελειώνεις από την Εθνική». Η απόφαση δεν ήταν απλή. Ακολουθούσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μόντρεαλ και η πρόκληση ήταν μεγάλη, όμως το πιο σημαντικό ήταν πως η κυρία Γιασικεβίτσιους θα έπρεπε να ξεχάσει τα προνόμια και την καριέρα της σε περίπτωση που απαρνιόταν την Εθνική. Δεν το σκέφτηκε, όμως, καθόλου. Ο ρόλος της μάνας υπερίσχυσε κι έτσι ο Σαρούνας είδε το φως του κόσμου εν έτει 1976.
Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε η μοίρα, που τον έστειλε στις ΗΠΑ, πρώτα στο γυμνάσιο Σολάνκο της Πενσυλβάνια κι έπειτα στο κολέγιο του Μέριλαντ, για να μάθει μπάσκετ και μετά πίσω στην Ευρώπη για να την κατακτήσει. Με την Μπαρτσελόνα και τη Μακάμπι έχει ήδη κερδίσει τα πάντα, με την Εθνική Λιθουανίας είναι πρωταθλητής Ευρώπης και χάλκινος ολυμπιονίκης το 2000 και όλος ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένου και του ΝΒΑ, είναι πλέον στα πόδια του. Κι η αγαπημένη του μητέρα νιώθει ευτυχισμένη που πριν 30 χρόνια πήρε την πιο σωστή απόφαση της ζωής της...