Αναμφίβολα ο Ζιοβάνι είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες που πέρασαν τόσο από τον Ολυμπιακό, όσο και από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Παίκτης με κινήσεις μέσα στο γήπεδο που «μάγεψαν» ακόμη και οπαδούς άλλων ομάδων πέρα από τους «ερυθρόλευκους».
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο τα «μαγικά» του που δεν πέρασαν απαρατήρητα, αφού και στον τομέα της αποτελεσματικότητας ήταν πολύ καλός, ιδίως την περσινή σεζόν, όπου σε 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα σημείωσε 21 γκολ.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Ο Ζιοβάνι όπως και οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές γεννήθηκε σε μία φτωχογειτονιά της Βραζιλίας και συγκεκριμένα στην Μπελέμ του Παραναένσε, την 4η Φεβρουαρίου του 1972.
Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ξεκινούν από τη σεζόν 90’-91’. Ο 19χρονος Ζιοβάνι πηγαίνει στην Τάκα Ντε Λουζ, ωστόσο δεν έχει καμία επίσημη συμμετοχή. Αυτό γίνεται και την επόμενη σεζόν, σε άλλη ομάδα αυτή τη φορά. Ο λόγος για την Τούνο Λούζο. Εκεί θα παραμείνει και τη χρονιά 93’, κατά την οποία έπαιξε σε 30 αγώνες και σημείωσε 24 γκολ.
Αν και αυτό αν μη τι άλλο ήταν ένα καλό ρεκόρ, καμία ομάδα πλην της Ρέμο δεν ενδιαφέρεται και ο «μάγος» καταλήγει εκεί. Στη μισή χρονιά παραμονής του στο σύλλογο σε 15 συμμετοχές έχει πέντε γκολ. Τα πράγματα γίνονται ακόμη καλύτερα όταν στο υπόλοιπο μισό «μεταπηδά» στην Παϊσαντού και σε 12 αγώνες σημειώνει έξι τέρματα.
Ο «Ζιο» μεταγράφεται το 95’ στη Σάο Καρλένσε, όμως για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν αγωνίστηκε ούτε σε ένα παιχνίδι. Στα μισά της σεζόν ήρθε η μεταγραφή που έμελλε να αλλάξει την καριέρα του Βραζιλιάνου «άσου». Η Σάντος γίνεται ο επόμενός του «σταθμός» και παραμένει εκεί για ενάμισι χρόνο. Σε 18 αγώνες το 95’ πετυχαίνει οκτώ γκολ, ενώ το 96’ πραγματικά έδειξε ότι είναι έτοιμος για μία ευρωπαϊκή «περιπέτεια». Τα 25 γκολ που πετυχαίνει σε 19 παιχνίδια δεν περνάνε απαρατήρητα από τα… λαγωνικά της Μπαρτσελόνα και ο Ζιοβάνι ετοιμάζεται για το υπερατλαντικό ταξίδι.
Για τρία χρόνια θα φορέσει τη φανέλα των «μπλαουγκράνα», ωστόσο αυτά δεν ήταν και τα καλύτερα σε ότι αφορά την επιθετική του συγκομιδή. Βέβαια οι τίτλοι που του έλειψαν όλα αυτά τα χρόνια ήρθαν μαζεμένοι. Σε 30 παιχνίδια σημειώνει επτά γκολ, ωστόσο στο τέλος της σεζόν 96’-97’ κατακτά το Κόπα Αμέρικα με τη Βραζιλία και με την Μπαρτσελόνα το Κύπελλο Κυπελλούχων, το κύπελλο Ισπανίας, το ισπανικό Σούπερ Καπ και το ευρωπαϊκό Σούπερ καπ.
Το 98’ σε 27 αγώνες πετυχαίνει 11 γκολ αποτελώντας εξαιρετικό δίδυμο με το Ριβάλντο, ενώ στο τέλος της σεζόν συμπληρώνει το νταμπλ, με τους Καταλανούς να κατακτούν το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ισπανίας. Η επόμενη χρονιά είναι και η τελευταία του στην Μπαρτσελόνα, αλλά πρόλαβε να κατακτήσει ένα ακόμη πρωτάθλημα Βραζιλίας, ενώ σε 12 συμμετοχές δεν κατάφερε να σημειώσει τέρμα.
Ο Ολυμπιακός «ζυγίζει» την περίπτωση του Ζιοβάνι, με τα 28 του χρόνια να αποτελούν εξαιρετική περίπτωση μιας και θεωρείται η κατάλληλη ηλικία για έναν ποδοσφαιριστή. Ο «μάγος» δένει… άγκυρα στο λιμάνι και ξεχνάει να τη λύσει. Στα έξι χρόνια παραμονής του στον Ολυμπιακό προλαβαίνει να αγωνιστεί σε 14 ματς στα οποία σημείωσε οκτώ γκολ, καθώς μεσολάβησε το τάκλιν του Λάζαρου Σέμμου που τον άφησε εκτός δράσης για έξι μήνες. Το 2001 έχει την ευκαιρία να δείξει περισσότερα πράγματα και το κάνει με επτά γκολ σε 19 παιχνίδια. Παράλληλα, ξεκινάει τα γνωστά «μαγικά» του που τον κάνουν αρεστό στους «ερυθρόλευκους» οπαδούς, αλλά και σε όλους τους ποδοσφαιρόφιλους ανά την Ελλάδα.
Η σεζόν 01’-02’ δεν είναι και η ιδανική για τον Ζιοβάνι, ο οποίος το μόνο που κατάφερε ήταν να πετύχει τέσσερα γκολ σε 21 παιχνίδια. Οι πρώτες «γκρίνιες» άρχισαν με αποτέλεσμα την επόμενη σεζόν να κάνει το κάτι παραπάνω, σημειώνοντας 10 γκολ σε 22 συμμετοχές. Στις τέσσερις αυτές χρονιές στέφεται ισάριθμες φορές πρωταθλητής και το «Ζιοβάνι για πάντα στο λιμάνι» που ακούγεται από την «ερυθρόλευκη εξέδρα» είναι ένα επιπλέον κίνητρο για να μείνει και άλλα χρόνια στον Ολυμπιακό ο «μάγος».
Έτσι και έγινε. Ο Ζιοβάνι έμεινε στον Ολυμπιακό και φρόντισε να αποδείξει την ικανοποίησή του για την εξέλιξη αυτή. Σε 28 παιχνίδια πετυχαίνει 21 γκολ και εκτός από πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού, αναδεικνύεται και σε κορυφαίο του ελληνικού πρωταθλήματος.
Φέτος, μετά από πολλές τριβές με τον Μπάγεβιτς και παρά τη μουρμούρα του κόσμου, αν δει κανείς τα στατιστικά του θα ανακαλύψει ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, αφού σε 23 παιχνίδια έχει πετύχει 10 γκολ, ενώ έχει μοιράσει τέσσερις ασίστ.
Αυτά σε συλλογικό επίπεδο. Αλλά ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής έχει και προσωπικό… παλμαρέ. Δύο τίτλοι σε προσωπικό επίπεδο είναι αρκετά ικανοποιητικός με το Ζιοβάνι να βραβεύεται το 1995 ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στη Βραζιλία, ενώ το 2000 τιμάται με τον τίτλο του κορυφαίου ξένου ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα. Παράλληλα, σε διεθνές επίπεδο έχει 19 συμμετοχές έχοντας πετύχει έξι γκολ.
Επιμέλεια: Μπάμπης Πουλούτσης