Ασπιάθου: «Υποχρέωση το νταμπλ»

Υποχρέωση αποτελεί, τόσο για την ομάδα του Ολυμπιακού όσο και για το τεχνικό τιμ, η κατάκτηση του νταμπλ, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Γιον Ασπιάθου στην ισπανική ιστοσελίδα elcorreodigital. «Από τη μέρα που πήρε το '95 τον τίτλο ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός τον έχασε μόνο μία φορά. Αυτό τα λέει όλα», τόνισε χαρακτηριστικά ο βοηθός του Ερνέστο Βαλβέρδε. Ο στενός συνεργάτης του 44χρονου προπονητή των Πειραιωτών παραδέχθηκε πως αν οι «ερυθρόλευκοι» είχαν νωρίτερα τον Ντιόγο, θα είχαν προκριθεί στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Αναλυτικά

Γιατί διαλέξατε την Ελλάδα;

«Για να ξεφύγουμε από το ισπανικό πρωτάθλημα. Το τέλος της περσινής χρονιάς δεν ήταν αυτό που θέλαμε στην Εσπανιόλ. Τώρα έχουμε την ευκαιρία να παίξουμε στο Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι το άκρως ελκυστικό. Ο Ολυμπιακός είναι η πιο δυνατή ομάδα στην Ελλάδα, πρωταθλητής τα έντεκα από τα δώδεκα τελευταία χρόνια. Εχει μεγάλο πρεστίζ και φοβερό κόσμο».

Η ευθύνη λοιπόν είναι μεγάλη...

«Πάντα όταν προπονείς μια ομάδα έχεις ευθύνη. Αν είσαι σε ομάδα που παλεύει για τη σωτηρία, πρέπει να τη σώσεις. Αν είσαι ψηλά, πρέπει να τη βγάλεις πρωταθλήτρια. Εδώ υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη, γνωρίζοντας μάλιστα την παράδοση των ελληνικών ομάδων να αλλάζουν συχνά τους προπονητές τους. Για την ώρα, από όσα έχουν συμβεί νομίζω ότι κινούμαστε σωστά».

Τι σου έκανε εντύπωση με το που πήγατε στην Ελλάδα;

«Το μεγαλείο της ομάδας. Την πρώτη μέρα φαινόταν ότι ο Βαλβέρδε ήταν μια ζωή στην Ελλάδα. Τον ήξερε όλος ο κόσμος. Υπάρχουν δεκατέσσερις αθλητικές εφημερίδες. Είναι δύσκολο να βγεις ακόμη και να περπατήσεις μαζί με τον Ερνέστο, γιατί τον σταματάνε κάθε λεπτό στον δρόμο. Οι φίλαθλοι σου μιλάνε, σε χαιρετάνε, ρωτάνε τον Ερνέστο πώς πάει η ομάδα και στο τέλος του δίνουν και συμβουλές για το τι πρέπει να κάνει. Ζουν με μεγάλη ένταση το ποδόσφαιρο. Είναι απίστευτο».

Στην ομάδα;

«Με το που μπαίνεις στον Ολυμπιακό νιώθεις ότι θα κάνεις κάτι σπουδαίο, μια δουλειά σημαντική. Εδώ πρέπει να νικάς όπως και να 'χει και παράλληλα να παίζει η ομάδα καλή μπάλα. Η ιστορία της ομάδας σε υποχρεώνει να παλεύεις διαρκώς γι' αυτό».

Χρειάστηκε να αλλάξατε πολύ το ρόστερ;

«Πριν έρθουμε, μελετήσαμε πολύ την ομάδα μέσω των βίντεο. Αποκτήθηκαν κάποιοι παίκτες, αλλά το βασικό μέλημα ήταν να αποκτηθεί επιθετικός, ο οποίος άργησε να έρθει. Αν ο Ντιόγο ερχόταν νωρίτερα, θα συνεχίζαμε περισσότερο στο Τσάμπιονς Λιγκ».

Νέος τεχνικός και μάλιστα ξένος. Πώς σας υποδέχτηκαν οι παίκτες;

«Στην αρχή υπήρχε αγωνία για το σύστημα που θέλαμε να παίξουμε. Ηταν λογικό γιατί πηγαίναμε σε μια ομάδα που είχε κάνει το νταμπλ και είχε πετύχει την καλύτερη πορεία της στο Τσάμπιονς Λιγκ. Φυσιολογικό ήταν οι παίκτες να σκέφτονταν ότι από τη στιγμή που είχαν πετύχει τόσα πράγματα την προηγούμενη χρονιά, λίγα έπρεπε να αλλάξουν την τωρινή».

Σας αφήνουν να δουλέψετε ήρεμα;

«Δουλεύουμε σε ιδανικές συνθήκες. Ούτε ο κόσμος ούτε ο Τύπος έχει πρόσβαση στις προπονήσεις. Είναι σαν να είναι σε απομόνωση, με πλήρη ηρεμία. Οι εγκαταστάσεις είναι καλές. Επίσης έχει και ξενοδοχείο όπου συγκεντρωνόμαστε, έχει και εστιατόριο. Οι υπάλληλοι της ομάδας μάς φέρονται λες και είμαστε βασιλιάδες».

Η χειρότερη στιγμή ήταν ο αποκλεισμός από το Τσάμπιονς Λιγκ;

«Η χειρότερη φάση ήταν οι δεκαπέντε μέρες που ακολούθησαν την ήττα στην Κύπρο έως τη ρεβάνς. Ισως γιατί δεν είχε εκτιμηθεί σωστά ο αντίπαλος και όλοι πίστεψαν ότι η πρόκριση ήταν δεδομένη. Ο Βαλβέρδε είχε την εμπειρία ως παίκτης να παίξει αντίπαλος της Ανόρθωσης και ήξερε τη δυσκολία. Ολα πήγαν στραβά από την αρχή. Αυτογκόλ, χάσαμε πέναλτι, είχαμε τον ρυθμό και στο τέλος χάσαμε 3-0. Πώς το εξηγείς αυτό;».

Μετά τον αποκλεισμό, νιώσατε τον κίνδυνο της απόλυσης κάποια στιγμή;

«Υπήρχε μεγάλη ένταση. Ηταν πολύ σκληρός αποκλεισμός για την ομάδα, επειδή δεν είχε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο και είχε μεγάλη δίψα να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αμέσως όμως ξεκινήσαμε με νίκη στο ελληνικό πρωτάθλημα και ηρέμησαν κάπως τα πράγματα. Μετά αρχίσαμε με νίκη και στο ΟΥΕΦΑ και ξεχάστηκε λίγο η ιστορία».

Είστε υποχρεωμένοι να πάρετε πρωτάθλημα και Κύπελλο;

«Υποχρεωμένοι, υποχρεωμένοι. Από τη μέρα που πήρε το '95 τον τίτλο ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός τον έχασε μόνο μία φορά. Αυτό τα λέει όλα».

Ο κόσμος πήρε άσχημα τον αποκλεισμό;

«Ηταν σκληρό χτύπημα. Στη ρεβάνς, αν και η ομάδα ήταν πολύ συγκεντρωμένη, ένιωσε την πίεση για την ανατροπή. Βάλαμε ένα γκολ, είχαμε την ευκαιρία για δεύτερο, αλλά αυτοί έμειναν κλειστοί στην άμυνά τους και δεν μπορέσαμε να περάσουμε. Καταλάβαινες αμέσως την πίεση γι' αυτή τη χαμένη ευκαιρία διάκρισης. Δυο-τρεις μέρες μετά, όμως, παίξαμε για το πρωτάθλημα εντός έδρας, ο κόσμος γέμισε το γήπεδο και επί ενενήντα λεπτά ήταν στο πλευρό μας».

Εχετε κόσμο απαράμιλλο στις αντιδράσεις του;

«Υπάρχουν γήπεδα όπου οι φιλοξενούμενοι δεν μπορούν να πάνε για λόγους ασφαλείας. Οταν παίξαμε το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, οι φίλαθλοί μας δεν μπορούσαν να πάνε στο γήπεδο και ζήτησαν ειδική άδεια να έρθουν στην προπόνηση πριν από τον αγώνα. Ηρθε 5.000 κόσμος με βεγγαλικά και τραγούδια. Στο τελευταίο μέρος της προπόνησης μπήκαν στο γήπεδο και σχεδόν έκαναν προπόνηση μαζί μας. Είναι κόσμος που αν του δώσεις ένα, θα στο γυρίσει επί δέκα σε αγάπη».

Είναι ό,τι καλύτερο έχετε ζήσει;

«Για μένα το εντυπωσιακό είναι όταν παίζουμε εντός έδρας. Σου δίνουν τέτοια ώθηση! Ειδικά κόντρα στις καλές ομάδες σε ανεβάζουν ψυχολογικά».

Κόντρα στις μέτριες ομάδες;

«Ο κόσμος εδώ είναι συνηθισμένος να μη δίνει σημασία στις μικρές ομάδες. Φαίνεται σαν να πρέπει να τις νικήσεις από συνήθεια και με μεγάλο σκορ. Aν φέρεις ισοπαλία, είναι... εκατόμβη. Να χάσεις κόντρα σε έναν "μικρό" είναι αδιανόητο».

Στο ΟΥΕΦΑ;

«Δύσκολη η φετινή διοργάνωση, γιατί έπεσαν ομάδες που ήταν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το επίπεδο είναι υψηλό. Το πιο δύσκολο των τελευταίων ετών. Τώρα θα παίξουμε με τη Σεντ Ετιέν και μετά, αν περάσουμε, μας περιμένει η Μίλαν ή η Βέρντερ».