Ο Λεμονής στο Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ

Πίστωση χρόνου δίνει στον προπονητή του Ολυμπιακού, Ερνέστο Βαλβέρδε, ο πρώην τεχνικός της ομάδας του Πειραιά, Τάκης Λεμονής, όπως υποστήριξε σε συζήτηση που είχε το απόγευμα της Πέμπτης (12/2) με φοιτητές της δημοσιογραφικής σχολής «Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ». Ο έμπειρος τεχνικός μίλησε για περισσότερο από μία ώρα με τους σπουδαστές γύρω από το χώρο του ποδοσφαίρου αλλά και για τις ομάδες που βρέθηκε στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας τους. Ο κ. Λεμονής άκουσε με προσοχή τα ερωτήματα που έθεσαν οι φοιτητές και απάντησε με απόλυτη ειλικρίνεια.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε για:

Την αποθέωση και την αποκαθήλωση των προπονητών σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα:

«Θεωρώ ότι εμείς οι προπονητές είμαστε πολύ τυχερά άτομα γιατί μπορέσαμε να κάνουμε το χόμπι μας επάγγελμα. Είναι δώρο Θεού. Λίγα άτομα μπορούν να το κάνουν αυτό και αναμφισβήτητα είναι πολύ σημαντικό. Τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πιεστικά, αλλά δεν υπάρχει τεράστια διαφορά από το εξωτερικό. Στην πρώτη μου περίοδο στον Ολυμπιακό, ήμουν 39 ετών και ανέλαβα την ομάδα ξαφνικά και δεν ήμουν τόσο έτοιμος ώστε να αντιμετωπίσω όλα αυτά που έχει το επάγγελμα. Υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση, αλλά είναι ένα μάθημα ζωής. Με βοήθησαν αρκετά και στη δεύτερη περίοδό μου στους “ερυθρόλευκους” και ήμουν πιο έτοιμος σε πιο πολλά πράγματα. Σίγουρα στον Ολυμπιακό υπάρχει περισσότερη πίεση, όμως για μένα υπερισχύει η ευχαρίστηση που νιώθω που κάνω αυτό το πράγμα».

Την πίστωση χρόνου που έχουν οι ξένοι προπονητές και όχι οι Έλληνες:

«Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν καλοί και κακοί Έλληνες προπονητές, όπως υπάρχουν καλοί και κακοί ξένοι. Υπάρχει περισσότερη ανοχή σε προπονητές αλλά και παίκτες από το εξωτερικό. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να το αλλάξουμε. Πρέπει να υπάρχουν κάποια κριτήρια όπως στην Αγγλία π.χ. που όταν φέρνει παίκτες πρέπει να έχουν συμμετοχές στην εθνική τους ομάδα για να πάρουν την άδεια εργασίας».

Την υπόθεση Μπερμούδες

«Ο Μπερμούδες είναι ένα εξαιρετικό παιδί. Η επιλογή του είχε να κάνει με το ότι ψάχναμε έναν ηγετικό παίκτη που δεν με ενδιέφερε αν ήταν γρήγορος. Ο Μπερμπούδες ήταν μεγάλη προσωπικότητα και νομίζω ότι κάτι τέτοιο έλειπε από την ομάδα. Έχοντας στο μυαλό μου ότι υπάρχει πρόβλημα στον “αέρα” δεν με ενδιέφερε τόσο πολύ η ταχύτητά του διότι στα αμυντικά χαφ είχαμε τον Ζε Ελίας και τον Καρεμπέ με τους οποίους μπορούσαμε να αναχαιτίσουμε γρήγορες αντεπιθέσεις των αντιπάλων. Ωστόσο, νομίζω ότι το επεισόδιο που είχε με τον Ελευθερόπουλο ήταν καθοριστικό. Στις προπονήσεις δεν έπαιρνα αυτό που ήθελα και αν δεν προσφέρει κάποιος όσα μπορεί είναι καλύτερο να αντικατασταθεί από κάποιον άλλο».

Για το rotation

«Το rotation είναι μια ιστορία που μέσα σε ένα μήνα μπορεί να κριθεί διαφορετικά. Το αποτέλεσμα κρίνει τα πάντα και το τι όραμα και στόχους έχεις. Εγώ όταν πήγα στον Ολυμπιακό για δεύτερη φορά, στην ανάλυσή μου προς τον πρόεδρο τόνισα πως πρέπει να αλλάξουμε τα πάντα. Το πρώτο ερώτημα ήταν το τι ομάδα θέλαμε να κάνουμε. Έπρεπε, αν θέλαμε να κάνουμε κάτι καλό στην Ευρώπη, να αλλάζαμε σκεπτικό και τρόπο παιχνιδιού. Να μην χτίσουμε δηλαδή την ομάδα γύρω από τον Ριβάλντο ή τον Ζιοβάνι. Το σκεπτικό όταν φεύγουν 15 άτομα, είναι να έρθουν γύρω στους 10-12 για να μπορεί να γίνει σωστή προπόνηση. Πρέπει πάνω απ’ όλα να ταιριάζουν οι παίκτες και να δέσουν μεταξύ τους. Γι’ αυτό όταν χτίζεις μια ομάδα δεν μπορείς να το κάνεις μόνο το καλοκαίρι με τις μεταγραφές και την προετοιμασία. Γι’ αυτό δεν μπορείς να κρίνεις τη δυναμικότητα μιας ομάδας από ένα παιχνίδι. Μπορείς να κρίνεις την απόδοσή της σε έναν συγκεκριμένο αγώνα αλλά όχι τη δυναμικότητά της».

Για την αναγνώρισή του από τον κόσμο του Ολυμπιακού στην περσινή φιέστα κατάκτησης του πρωταθλήματος και την ήττα από την ΑΕΚ:

«Η αναγνώριση είναι κάτι που μου αρέσει λόγω της δουλειάς που έχεις παρουσιάσει. Σίγουρα θα ήθελα να με είχαν καλέσει στην περσινή φιέστα, αλλά δεν το θεωρώ αχαριστία εκ μέρους του συλλόγου σε καμία περίπτωση. Στενοχωρήθηκα με την ήττα από την ΑΕΚ και ήθελα να πάρει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός ακόμα και αν δεν ήμουν στον πάγκο».

Για την κριτική που ασκείται:

«Το μειονέκτημα για τους δημοσιογράφους και τους φιλάθλους είναι ότι κρίνουν βάσει του τι θέλουν και όχι από τη θέση του προπονητή. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να γνωρίζουν τι θέλει ο προπονητής και τι οδηγίες έχει δώσει στους ποδοσφαιριστές του πριν τον αγώνα και αν όλα αυτά έγιναν πραγματικότητα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Όταν ήμουν στον Ολυμπιακό είχα καθιερώσει μια μέρα, όταν κάναμε τακτική συγκεκριμένα, να είναι ανοικτή η προπόνηση για τους δημοσιογράφους για να μπορέσουν να κατανοήσουν τι ζητάει ο προπονητής».

Τη γνώμη του για τον Βύντρα:

«Ο Βύντρα είναι εξαιρετικός στα αμυντικά του καθήκοντα. Στο επιθετικό κομμάτι θέλει περισσότερη δουλειά, αλλά σαν αμυντικός μου αρέσει πολύ».

Για τη σχέση προπονητή-παίκτη:

«Την τελευταία χρονιά μου ως ποδοσφαιριστής δεν σκεφτόμουν ότι θα γινόμουν προπονητής. Αυτό προέκυψε μετά επειδή μου έλειπε η δράση και το ποδόσφαιρο. Όσο έπαιζα, πάντα προσπαθούσα να κρατάω πράγματα σωστά από τους προπονητές που είχα αλλά και τα λάθος πράγματα για να τα αποφύγω. Όλα αυτά με βοήθησαν να διαμορφώσω τον χαρακτήρα μου ως προπονητή. Σίγουρα η σχέση προπονητή-παίκτη επηρεάζει την ομάδα. Πρέπει να αποβάλεις σαν άνθρωπος όποιους εγωισμούς και ταμπού έχεις. Να προσπαθήσεις να τους πείσεις με έργα ότι είσαι κοντά τους αλλά και απέναντί τους. Υπάρχει πάντα αυτή η λεπτή γραμμή. Πρέπει να βρίσκεις πάντα τον τρόπο για να μπορέσεις να πλησιάσεις τον κάθε παίκτη. Είναι σημαντικό να καταλάβεις τι έχεις απέναντί σου. Πρέπει να επιμείνεις με τον κάθε ποδοσφαιριστή για να βγάλει τον καλύτερό του εαυτό και να πάρεις από αυτόν το maximum. Θέλω να αισθάνονται καλά. Άλλωστε, αυτό που θέλω είναι να ευχαριστιόμαστε αυτό που κάνουμε».

Για το αν είναι τροχοπέδη για την καριέρα του η αγάπη του για τον Ολυμπιακό και αν θα πήγαινε σε άλλη ομάδα:

«Είναι τροχοπέδη αλλά και θέμα δικής μου επιλογής. Ήξερα ότι αυτό δεν θα ήταν καλό επαγγελματικά, όμως δεν έκρυψα αυτό που ήθελα. Είμαι καλά με τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι δεν θα πήγαινα στον Παναθηναϊκό λόγω σεβασμού. Βρίσκομαι σε μια φάση που μπορώ να επιλέγω τι θέλω να κάνω».

Για το ενδεχόμενο πρότασης για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Εθνικής Ελλάδας αλλά και το αν σκέφτεται να πάει σε ομάδα του εξωτερικού:

«Η Εθνική είναι κάτι πολύ τιμητικό και στόχος πολλών προπονητών. Ίσως χρειαστεί χρόνος όμως για να συμβεί κάτι τέτοιο. Όσο για το εξωτερικό είναι κάτι το οποίο επιδιώκω πάρα πολύ. Θεωρώ ότι έχω πλέον εμπειρίες και το όνειρό μου είναι να πάω σε ένα καλό πρωτάθλημα».

Για την τωρινή εικόνα της Εθνικής και την πορεία της:

«Σε σχέση με το 2004 έχουν αλλάξει κάποια πράγματα αλλά στο βαθμό του τι μου αρέσει, αυτό που είχα ζήσει τότε με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού ήταν κάτι το ανεπανάληπτο και θεωρώ πως είμαι ευγνώμων απέναντι σ’ αυτή την ομάδα».

Για τους λόγους που οι ομάδες του εξωτερικού δεν προτιμούν Έλληνες προπονητές:

«Αυτό είναι ένα από τα προβλήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν είναι ανταγωνιστικό το πρωτάθλημά μας και γι’ αυτό όταν ήμουν στον Ολυμπιακό μερικοί παίκτες δεν ήθελαν να έρθουν αν και θα έπαιρναν πιο πολλά χρήματα, σε σύγκριση με τις προτάσεις που είχαν από άλλες ομάδες του εξωτερικού. Η εικόνα μας έξω δεν είναι πολύ δελεαστική, κι’ αυτό αντανακλάται και στους προπονητές.

Για την Ε.Π.Ο

«Πρέπει να δούμε τη δομή της Ε.Π.Ο. Είναι 52 Ενώσεις σε όλη την Ελλάδα και οι εκλογές που γίνονται πάνε το πράγμα σε πολιτικού είδους εκδηλώσεις. Αυτό είναι κάτι που θα ήθελα να αλλάξει. Ίσως με τον νέο πρόεδρο (σ.σ.: Σοφοκλή Πιλάβιο) να υπάρξουν κάποιες αλλαγές».

Για το ρόλο του τεχνικού διευθυντή σε μια ομάδα:

«Μια ομάδα πρέπει να έχει ξεκάθαρους ρόλους και αρμοδιότητες. Όταν χτίζεται μια ομάδα πρέπει να είναι ξεκάθαροι οι ρόλοι που έχουν τα άτομα μέσα σ’ αυτή. Όταν έχεις τεχνικό διευθυντή μπορεί να φέρει κάποιον προπονητή, αλλά από εκεί και μετά ο προπονητής πρέπει να κανονίσει για τις μεταγραφές που θα γίνουν. Με τον Ίλια Ίβιτς είχαμε κάποιες διαφωνίες για μεταγραφικά και άλλα θέματα».

Για τον πρόεδρο των «ερυθρολεύκων» , Σωκράτη Κόκκαλη:

«Με έχει βοηθήσει πολύ στη ζωή μου. Δεν νομίζω ότι χρησιμοποιεί την ομάδα αφού νιώθει σαν οπαδός. Θυμάμαι ότι στις νίκες ήταν πολύ χαρούμενος. Δεν έχω ξαναδεί τόσο χαρούμενο άνθρωπο. Είναι πολύ έντονο αυτό που νιώθει μέσα του για τον Ολυμπιακό».

Για το φετινό Ολυμπιακό και τον Ερνέστο Βαλβέρδε:

«Για το παιχνίδι με την Ανόρθωση αυτό που έχω να πω είναι ότι ίσως αργήσανε να συμπληρώσουν το ρόστερ για να παίξει η ομάδα σε έναν τόσο κρίσιμο αγώνα. Δεν είχαν μπει όλοι στο πνεύμα του τι είναι ο Ολυμπιακός. Μου αρέσει το στυλ παιχνιδιού του Βαλβέρδε, που πιέζει ψηλά η ομάδα. Δεν θα τον κρίνω από τώρα. Δεν είναι δίκαιο. Πρέπει να τον δούμε με γνώμονα τη συνολική εικόνα της ομάδας στο τέλος της χρονιάς. Δεν είναι δίκαιο να κρίνουμε τον Βαλβέρδε, όπως και οποιονδήποτε άλλο προπονητή από τώρα. Πρέπει να δούμε το έργο του».

Για τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς:

«Πρόκειται για έναν από τους πιο ντόμπρους και επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που έχω γνωρίσει. Δεν δεχόταν να καθίσει ούτε έξω από την προπόνηση. Δεν έχω δει άλλο παίκτη με το πάθος που είχε ο Ντάρκο».

Για πιθανή πρόταση του Ολυμπιακού να αναλάβει για τρίτη φορά την ομάδα:

«Δεν μπορώ να πω κάτι γι’ αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι ποτέ μη λες ποτέ».

Για τον πέρασμά του από τον Πανιώνιο:

«Είχα συζητήσεις με 2-3 ομάδες, αλλά μέσα στο μυαλό μου αυτό μου άρεσε περισσότερο, λόγω του ότι έπαιξα και στον Πανιώνιο. Υπήρξαν κάποια πράγματα, όμως, που με ενόχλησαν και ή έπρεπε να φύγουν τρία ατομα από την ομαδα ή εγώ.

Για τον Λάμπρο Χούτο:

«Είχε κάποια προβλήματα τραυματισμών και ήθελε να τον επιβλέπει ένας άνθρωπος από την Ιταλία. Στο θέμα του Λάμπρου υπήρξαν λάθος χειρισμοί γιατί αυτό το πρόβλημα είναι μεν πολύ σοβαρό, αλλά και πολύ απλό για να λυθεί κατά τη γνώμη μου. Θεωρώ ότι είναι ένας πολύ καλός παίκτης με μεγάλες δυνατότητες. Με τον Λάμπρο τα πήγαινα μια χαρά και στον Πανιώνιο και στον Ολυμπιακό που είχαμε ξανασυνεργαστεί».

Για τον ποιο εύκολο και ποιο δύσκολο χαρακτήρα ποδοσφαιριστή που έχει συναντήσει:

«Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ο χαρακτήρας του Καρεμπέ. Έχει πάρει Παγκόσμιο Κύπελλο και Ευρωπαϊκό με τη Γαλλία, έχει πάρει τα πάντα στην καριέρα του και είναι πολύ απλός. Όσο για τον πιο δύσκολο δεν θα το έλεγα έτσι, αλλά ο Ζιοβάνι. Ήταν με τις μέρες του, μπορούσε να κάνει μαγικά ορισμένες φορές, αλλά υπήρχαν και στιγμές που δεν ήταν ο εαυτός του».

Επιμέλεια: Κώστας Ιωάννου