Τι θα φάμε, τι θα πιούμε, τι θα τραγουδήσουμε !

Του Ανδρέα Μορφόπουλου

Κόμπος έχει δεθεί το στομάχι μου και πως θα τονε λύσω.
Είμαι σίγουρος ότι απλά μου υπενθυμίζει ότι σήμερα είναι μία Πέμπτη αλλιώτικη από τις άλλες. Είναι η μέρα που αναζητούμε μετά μανίας τραπέζι σε κάποιο μαγαζί και τραπέζι δεν βρίσκουμε. Με κίνδυνο να χαρακτηριστούμε από την παρέα κοιλιόδουλοι, - ενώ εμείς απλώς είμαστε μεζεκλήδες, νευριάζουμε όταν αντί να παραγγείλουμε μάς παραγγέλνουν : "Λυπούμαστε. Είμαστε πλήρεις".

Ωστόσο επειδή ο επιμένων δεν μπορεί, στο τέλος θα νικήσει, συνεχίζουμε να χτυπάμε πόρτες. Άτιμη ζωή. Άλλοι να τρώνε σαν πασάδες, κι άλλοι να ξεροσταλιάζουν. Έξω στο αγιάζι. Στην παγωνιά.
Να μυρίζουμε την τσίκνα και κοψίδι να μην τρώμε. Μακάρι να ήμουνα κάργα συναχωμένος. Με βουλωμένη μύτη παρά αυτό το μαρτύριο.

Οικονομική κρίση και κουραφέξαλα. Ο Έλληνας, φίλε, δεν μασάει από δημόσια ελλείμματα και μέτρα λιτότητας.
Στο γλέντι αλλά και στα κινητά τηλέφωνα είναι υπεράνω χρημάτων. Θέλει μεγάλες μερίδες. Να είναι του σκασμού και ας περισσέψουν.

Το ίδιο και με τα κινητά. Ο Έλληνας θέλει το τελευταίο πανάκριβο μοντέλο κι άστο ρε παιδί μου να υπάρχει. Τί το έχουμε το σταθερό. Το έχουμε για να τηλεφωνάμε.
Το γαμάτο μοντέλο θέλω ρε μάγκα μου να το βλέπω. Να το καμαρώνω.
Μια και το ανέφερα. Κάτσε να στείλω τώρα ένα μήνυμα στο Μήτσο ότι πέρασε η ώρα και θα την βγάλω με σουβλάκι.
Δεν βαριέσαι. Βγαίνουμε αύριο ..Τσικνοπαρασκευή!


Υστερόγραφο :

Λουκάνικο, μήκους ενός χιλιομέτρου, ευγενική χορηγία των κρεοπωλών της πόλης, περιμένει σήμερα Τσικνοπέμπτη στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου!