Γίνε κι εσύ ζώο. Μπορείς!

Γίνε κι εσύ ζώο. Μπορείς!

«Δημοκρατία είναι το να βάζεις δύο λύκους και ένα πρόβατο να ψηφίσουν για το τι θα φάνε το μεσημέρι».

Η Ιστορία δεν έχει αποφανθεί ακόμη για το ποιος ήταν ο γίγαντας που πρωτοείπε την παραπάνω φράση, με τον Μπέντζαμιν Φράνκλιν να διεκδικεί με περισσότερες πιθανότητες την πατρότητά της. Έχει κάποια σημασία;

Του Νικόλα Ακτύπη

Έχοντας αυτό κατά νου. Είπα να δω το περίφημο ντιμπέιτ , που για λόγους αισθητικής αποφάσισαν να το πουν «τηλεμαχία», λες και όταν θέλουν να φάνε κάτι γρήγορο πηγαίνουν σε «ταχυφαγείο», όχι σε φαστφουντάδικο. Υποκρισία και στην ονομασία, δεν βαριέσαι, σύντομα αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είναι μόνο αυτή.

Το ομολογώ. Ήμουν κι εγώ στο κότερο! Όπα λάθος, αυτό είναι από άλλο σίριαλ. Ήμουν κι εγώ ένας από τα τρία εκατομμύρια που, σύμφωνα με τις μετρήσεις, έκατσαν να δουν τη νέα φαρσοκωμωδία. Ό ένας συμπεριφερόταν σαν να μην υπήρξε ποτέ πρωθυπουργός και ο άλλος σαν μην επρόκειτο να γίνει. Για την «ταμπακιέρα», δηλαδή εμάς, άκουσα ελάχιστα.
Το πραγματικό αστείο της υπόθεσης άρχισε όταν οι δύο πολιτικοί σώπασαν και η σκυτάλη πέρασε στα χέρια των έγκριτων, άτεγκτων και –κυρίως- αντικειμενικών αναλυτών που βάλθηκαν να μας πείσουν για το ποιος κέρδισε. Μα καλά, γιατί δεν κατεβαίνουν υποψήφιοι με τα κόμματα που υποστηρίζουν να σωθούμε κι εμείς από δαύτους; Βαρύγδουπα συμπεράσματα και αναλύσεις, με στόχο να φανώ εγώ βλάκας. Ήταν τόσο «κάρφωμα» για τον καθένα από αυτούς τα όσα έλεγε, που είναι σίγουρο ότι ακόμη κι αν ο πολιτικός ηγέτης της αρεσκείας τους κατουριόταν πάνω του, μέσα σε μια επιληπτική κρίση μπροστά στο φακό, θα έβρισκαν κάτι να πουν για το πώς κέρδισε τις εντυπώσεις και κατατρόπωσε τον απέναντί του.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που οργανωμένα, χρόνια τώρα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι το να ασχολείσαι με τα αθλητικά, π.χ., είναι κάτι ρηχό, κενό, χαζό που κάποια στιγμή πρέπει να το ξεπεράσεις. Ε, καλύτερα λέω εγώ, να φοράς τα πράσινα και τα κόκκινα γυαλιά σου και να συζητάς για το οφσάιντ γκολ του Ολυμπιακού με την Καβάλα, που στο κάτω-κάτω, είναι όντως κάτι ρηχό, χαζό και κενό, παρά να βάζεις τα μπλε και πράσινα γυαλιά σου και να προσπαθείς να μου αποδείξεις ότι ο ένας από τους δύο ήταν καλύτερος του άλλου.

Την Τρίτη το βράδυ βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο δύο πολιτικοί άνδρες με παρελθόν. Δύο άνθρωποι που για πολλά χρόνια διαχειρίστηκαν εξουσία και έδωσαν δείγμα γραφής. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό ντιμπέιτ. Το ποιος «γράφει» στο φακό, τα λέει πιο καλά ή είναι πιο όμορφος απευθύνεται σε όσους πάσχουν από πολιτικό Αλτσχάιμερ και δεν θυμούνται τα έργα και τις ημέρες του καθενός. Ακούγοντας τις αναλύσεις των ειδικών, συνειδητοποίησα ότι λίγα πράγματα έχουν αλλάξει από την εποχή της γιαγιάς μου. Η συχωρεμένη η κυρα-Λένη ήταν φανατική «βασσιλικιά». Όταν κάποτε μεγαλώνοντας την ρώτησα γιατί, μου απάντησε αφοπλιστικά: «Γιατί ο Κωνσταντίνος ήταν πολύ ωραίος με τη στολή του καβάλα στο άλογο!»

Οι αναποφάσιστοι, για τους οποίους έγινε και η «τηλεμαχία», καλούνται να κρίνουν τους δύο αρχηγούς με τα πολιτικά κριτήρια της γιαγιάς. Και μάλλον θα το κάνουν. Έχουν άδικο να μας θεωρούν ζώα;

Για ραντεβού (μόνο σοβαρές προτάσεις): nikolas_aktipis@yahoo.gr