Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση...

Γράφει ο Νίκος Ράλλης

Για κάποιον περίεργο λόγο(...), το διαφημιστικό σποτ του ΚΚΕ μου θυμίζει ταινία του επαναστάτη της 7ης τέχνης, Θόδωρου Aγγελόπουλου. Ο διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνοθέτης (ο οποίος μου είναι σεβαστό πρόσωπο, καθώς αγαπάω το πνεύμα...) κατάφερε με το συνδυασμό «ακίνητη κάμερα - ακίνητος (λιγομίλητος, κλαμένος, με ξαφνικές, χωρίς λόγο εκρήξεις) ηθοποιός», να δώσει μία άλλη διάσταση στις δραματικές ταινίες και να καθηλώσει το κοινό με παραγωγές, τίγκα στο νόημα, όπως «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» και «Το λιβάδι που δακρύζει»...

Πραγματικά, αν κάποιος κριτικός κινηματογράφου παρακολουθήσει, με την ίδια ευλάβεια που το έκανα εγώ (τρεις φορές...), το συγκεκριμένο σποτάκι, που προβάλλεται στα αστικά κανάλια, («στη δημοκρατία των οποίων δε χωράει το ΚΚΕ», όπως έγραφε ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ πριν από δύο χρόνια), γιατί να μην το προτείνει και για το φεστιβάλ των Καννών; Άλλωστε, είναι τόση η διάρκειά του που δυο γαβάθες ποπ-κορν, δεν αρκούν... Άσε που αναγκάζεσαι να απαντάς συνέχεια στην, all time classic, ερώτηση της σινεφίλ γκόμενας που έχεις δίπλα σου, «Μωρόοοοο μουυυυυ, τι γίνεται τώρα;». Ο ρυθμός του «έργου», με τα κενά μεταξύ των σκηνών να ξεπερνούν ακόμα και τα κενά μεταξύ των προτάσεων (λέξεων;) του σκεπτόμενου σοσιαλιστή, George Papandreou, αλλά και ο ρυθμός του λόγου της αφηγήτριας, ξαδέρφης της Βάσω Παπανδρέου, αναιρεί τη γνωστή δικαιολογία: «Δε μπορώ τώρα! Βλέπω». Άσχετο... Ρε κερατά, αν σου έλεγε «Μωρόοοοο μουυυυυ, βαριέμαι να δω την ταινία, πάμε να ξαπλώσουμεεεεε;», (και όχι «Δες την μόνο σου... Πάω να ξαπλώσω»), τι θα έκανες;

Κανονική, σύγχρονη ταινία, λοιπόν, με αρχή, μέση και τέλος, που θα μπορούσε να γίνει και τριλογία... Βέβαια, το πιο περίεργο είναι ότι ΚΑΙ τις τρεις φορές που παρακολούθησα το σποτ των συντρόφων, το ρολόι έδειχνε 6 τα ξημερώματα... Αμέσως μετά τα τελεμάρκετινγκ, σε ζώνη… υψηλής τηλεθέασης. Λίγο πριν αρχίσει η «Ντόρα η εξερευνήτρια» στο Star, η νέα σειρά του ANT-1, «Οι μεν και οι δεν», (με τον Χάρη Ρώμα στην πρώτη του μεγάλη ερμηνεία) και το ατίθασο άτι με την άσπρη φούντα στη χαίτη στο ALTER (ο νοών νοείτο).

Πάμε στη Νέα Δημοκρατία. Πάμε να το γλεντήσουμε... Η φωτογραφία του Κώστα Καραμανλή στους δρόμους της Αθήνας τα λέει όλα και με αυτή αξίζει να ασχοληθώ και όχι με την τηλεοπτική διαφήμιση. Την τηλεοπτική δε μπορώ να τη δω… Φοβάμαι τον… Κωστάκη. Πάμε στην αφίσα που έχει κατακλύσει την Αθήνα, δίπλα από τη διαφήμιση της ξαπλωμένης, προκλητικά, Βίκυς Καγιά. Πρέπει να είναι η χειρότερη φωτογραφία του Κωστάκη από τότε που ο φακός «αγάπησε» το λυγερό κορμί του και το στρουμπουλούτσικο προσωπάκι του… Το μόνο που λείπει από τη φωτογραφία είναι… δύο συννεφάκια (ξέρετε… απ' αυτά που μπαίνουν μέσα οι ατάκες στα κόμικς) και άλλη μία φωτογραφία στο βάθος, πίσω από τον Καραμανλή… της Ντόρας.

Η κορούλα του «τυχερού», με το χαρακτηριστικό καπέλο του χαλίφη Ιζνογκούντ στο κεφάλι της, λέει στο ένα συννεφάκι: «Καλή επιτυχία Κώστα μου. Όμως να ξέρεις... Με 'σένα θα πορευτούμε, ότι κι αν γίνει». Με τις ευχές της οικογένειας Μητσοτάκη να πιάνουν τόπο, βλέπω τον Καραμανλή την επομένη των εκλογών με καλάμι και καπέλο ψαρέματος, σε ένα σκαμπουδάκι στο λιμάνι της Ραφήνας να ψαρεύει... Και σ' αυτή την περίπτωση, το μόνο σίγουρο είναι πως και πάλι θα περιτριγυρίζεται από σκουλήκια... Στο άλλο συννεφάκι, (για να επανέλθω), πάνω από τον γεμάτο σιγουριά και αισιοδοξία πρόεδρο, γράφει: «Μα καλά, δε βλέπετε πως είμαι; Αφήστε με να πάω σπίτι μου»…

Στο ΠΑΣΟΚ, η αλήθεια είναι πως γέλασα πολύ με το τηλεοπτικό σποτάκι. Έχει πολύ πλάκα να βλέπεις κάτι γράμματα (της λέξης «οικονομία») να γκρεμίζονται και να τρέχουν οι «πράσινοι» να τα χτίσουν. Σου δίνει την αίσθηση, βλέποντας και το σλόγκαν του κόμματος, «Πρώτα ο πολίτης», ότι όντως… πρώτα ο πολίτης θα τρέχει και αυτοί… θα κρύβονται… Σε προϊδεάζει για το μέλλον…

Για το ΛΑΟΣ δεν έχω να πω πολλά. Το σλόγκαν «Τώρα ξέρεις… Καρατζαφέρης» είναι τόσο επιτυχημένο όσο και το «Ψιψιψίνια... κοκοψόψαρα». Δε βγάζεις νόημα… Δηλαδή, τι ξέρεις; Όποιος μπορεί να απαντήσει θα κερδίσει δώρο έναν καινοτόμο χάρτη της Ελλάδας με τα σύνορά της να φτάνουν μέχρι τα Σκόπια… Στο «άπειρο και ακόμα παρά πέρα» που έλεγε και ο Γούντι στο Toy Story…

Άφησα τελευταίο τον ΣΥΡΙΖΑ... Πόλυ όμορφο το σποτ που προβάλλεται στα κανάλια, ειδικά το σημείο στο οποίο αναφέρεται η διπλή ανάπλαση ΧΩΡΙΣ το εμπορικό κέντρο. Επιμένει ο Τσίπρας, ο οποίος δε φαίνεται να πτοείται από την… «ελεύθερη πτώση».

Καλή ψήφο… Εγώ έχω ήδη καβατζοθεί… Πήγα στο Βασιλόπουλο και αγόρασα σαλαμάκι…