Το δράμα του να είσαι… πλαϊνός!

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Έλληνας φίλαθλος που υποστηρίζει πως δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την διαιτησία, ακούγεται κάτι τόσο πιστευτό, όσο το ότι η σύζυγος -με την… καούκα του κομμωτηρίου πάνω στο κεφάλι της- δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την γειτόνισσα και «τις πομπές της». Πάει αυτό…

Γράφει ο Γιώργος Μαραθιανός

Παρά το γεγονός, λοιπόν, πως όλοι έχουμε συζητήσει για τις συμπαθείς… «μαυροφόρες», όλοι έχουμε αναφερθεί κατά καιρούς με… κολακευτικά λόγια στα έργα τους και όλοι έχουμε να θυμηθούμε κάποια περίπτωση που αδίκησαν την ομάδα μας, αξιοσημείωτο είναι ένα γεγονός: στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων που ασχολούμαστε μαζί τους, το κάνουμε, κατά κύριο λόγο, με τον έναν, το διαιτητή -αφήνοντας «στην απέξω» τα υπόλοιπα δυο μέλη της… Αγίας Τριάδας, τους επόπτες.

Αδικία, κύριοι!!! Διότι, αν οι διαιτητές, ως… «κλινικές περιπτώσεις» της ψυχολογίας, παρουσιάζουν ένα «άλφα» ενδιαφέρον, τι να πει κανείς και για τους «βοηθούς», που πάντα στην καρδιά -και στα συνθήματα μας- θα παραμένουν «επόπτες»;;; Διότι, αν για τον διαιτητή απορείς μια φορά -γιατί επέλεξε να υφίσταται τις… κακουχίες που επιβάλλει αυτός ο… ιδιαίτερος επαγγελματικός χώρος- για τον επόπτη απορείς δέκα.

Ο ρέφερι, όσο να πεις, συμμετέχει ενεργά στον αγώνα, γεύεται το, πάντα «γλυκό», προνόμιο της εξουσίας, παίρνει αποφάσεις που πολλές φορές καθορίζουν την εξέλιξη του παιχνιδιού -γενικά, ρε παιδί μου, έχει «επιχειρήματα» για να πείσει τον εαυτό του, ότι «χαλάλι το γαμωσταυρίδι». Ο άλλος, όμως;;; Ο πλαϊνός;;; Αυτό το «συμπληρωματικό στοιχείο» -στην ηπιότερη- και «τσιράκι του… μαυροκόρακα» στη πλέον οργισμένη προσέγγιση, γιατί μπαίνει σε όλη αυτή τη διαδικασία;;;

Γιατί να ψάχνει κουράγιο να αντιμετωπίσει τους, πάντα… ορεξάτους, «γείτονες» του από την πίσω εξέδρα, γιατί να ακούει live όλες τις συζητήσεις περί της… ιδιωτικής ζωής (sic) της συζύγου του, γιατί να υπομένει ατάραχος τη γνωστή προτροπή… αξιοποίησης του σημαιακίου του, σε κάθε ανεξαιρέτως -ορθή ή λάθος- υπόδειξή του;;;

Αφού προσθέσεις, δε, στα… αγωνιώδη αυτά ερωτήματα, τις παρακάτω περιπτώσεις «πλαϊνών», μάλλον θα ξέρεις καλά την επόμενη φορά που θα βρίσκεις τη ζωή σου δύσκολη, με ποιανών θα τη… συγκρίνεις για να νιώσεις καλύτερα…

Περίπτωση πρώτη:

Όταν στην εξέδρα οι υπόλοιποι φωνάζουν πως «ο λάινσμαν είναι… πιασμάν» και τον προειδοποιούν πως… θα τον «ξεβρακώσουν», μάλλον έχουν κάτι λιγότερο… κυριολεκτικό στο μυαλό τους από αυτό…




Περίπτωση δεύτερη:

Όταν, δε, το ματς είναι βαρετό και τα αλάνια πίσω σου «διψασμένα» για χαβαλέ , προβλέπονται και πιο… χορευτικές καταστάσεις…



Περίπτωση τρίτη:

Όταν το θερμόμετρο -κυριολεκτικά και μεταφορικά- ανεβαίνει, μια… «νότα δροσιάς» είναι πάντα ευπρόσδεκτη…



Περίπτωση τέταρτη:

Δεν σου φτάνουν τα υπόλοιπα, έρχεσαι αντιμέτωπος και με ελλείψεις στον… εξοπλισμό. Ευτυχώς που για μια ακόμη φορά… την βρήκες την άκρη…



Περίπτωση πέμπτη:

Τι άλλο θα μπορούσε να μείνει για το τέλος, εκτός από μια ξεκάθαρη, τίμια και… συγκινητική αναγνώριση των κοπιαστικών προσπαθειών ενός «πλαϊνού»…