Οι συμβουλές ενός πορνόγερου!

Σαν Πέντρο, η νοτιότερη περιοχή του Λος Άντζελες. Ήταν νύχτα, ηρεμία παντού. Καθόμουν σε ένα παγκάκι μόνος. Για την ακρίβεια, η μόνη συντρόφια μου ήταν οι μπύρες και ένα μπουκάλι ουίσκι. Σημασία δεν έχει το πώς βρέθηκα σε αυτή την κατάσταση αλλά το ότι είμαι σε αυτή την κατάσταση.

Γράφει ο Φίλιππος Παναγιώτου

Αφού είχα πιει 4-5 μπύρες και το κρύο γινόταν όλο και πιο τσουχτερό, είπα να ξεκινήσω να πίνω ουίσκι. Ξαφνικά άκουσα έναν θόρυβό. Ήταν βήματα… κάποιος πάταγε το γρασίδι πίσω μου.

Γεια σου φίλε μου, είπε μια φωνή, γύρισα απότομα ήταν αυτός ο μπεκρής από το Μπράιτον. Τραγικό! Τι δουλεία έχει αυτός εδώ; (σκέφτηκα). Μπορεί να με βλέπεις έτσι μπεκρή, αλλά και εσύ απ’ ότι βλέπω δεν πας πίσω. Είχε πολύ δίκιο σε αυτό που μόλις είπε. Ρε φίλε άσε με, δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί είμαι σε αυτή την κατάσταση, απάντησα. Μην νομίζεις ότι είμαι μπεκρής και χαζός, πες μου ένα πράγμα, είσαι συγγραφέας;

Όχι ρε μπεκρή δεν είμαι συγγραφέας, αλλά θέλω να γίνω, απάντησα. Αυτός ο γέρος με ένα μπουκάλι βότκα στο χέρι, κάθισε δίπλα μου και είπε:

Για να γίνεις μεγάλος συγγραφές θα πρέπει να σε έχει πηδήξει ένας σεβαστός αριθμός γυναικών, ωραίων γυναικών. Να γράφεις κάμποσα, υποφερτά, ερωτικά ποιήματα. Μην σε νοιάζει για τα νέα ταλέντα που υπάρχουν, απλώς, πίνε πολύ μπύρα, περισσότερη μπύρα και πήγαινε στον ιππόδρομο τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα και παίρνε τα αν μπορείς. Είναι δύσκολο να μάθεις να τα παίρνεις, όλοι οι άσχετοι είναι υποψήφιοι χασούρες.

Κάτι μου θύμιζε όλο αυτό, δεν μπορούσα να θυμηθώ που το είχα ακούσει! Ο μπεκρής συνέχισε…Να αποφεύγεις τις πιστωτικές κάρτες και να πληρώνεις με μετρητά. Αν έχεις την δυνατότητα να αγαπήσεις, αγάπα πρώτα τον εαυτό σου, αλλά να έχεις πάντα υπ’ όψη σου μια ολοκληρωτική αποτυχία – είτε δίκαιη είναι, είτε άδικη η αιτία της- Μια πρόωρη εμπειρία θανάτου δεν είναι απαραίτητα κακή. Μένε μακριά από εκκλησίες, μπαρ και μουσεία και να καιροφυλακτείς σαν αράχνη.

Να θυμάσαι ο χρόνος είναι ο σταυρός του καθενός, συμπεριλαμβανομένων: της αποπομπής, της αποτυχίας, της προδοσίας, όλης της σχετικής σαβούρας. Κρατήσου με μπύρα. Η μπύρα τρέφει αδιάκοπα το αίμα, η μπύρα είναι σύντροφος πιστός

Να μην ξεχνάς επίσης τους συγγραφείς που το πάλεψαν γερά, όπως ο Ντοστογιέφσκι. Πάρε μια γραφομηχανή και βάρα στο ψαχνό, δώσε της να καταλάβει! Αν νομίζεις πως οι μεγάλοι συγγραφείς δεν τρελάθηκαν σε μικρά δωματιάκια, όπως θα κάνεις εσύ. Δίχως γυναίκα, δίχως φαί, δίχως ελπίδα, δεν είσαι ώριμος ακόμη. Πιες περισσότερη μπύρα, υπάρχει καιρός και αν δεν υπάρχει καλά είναι και έτσι.

Ναι θυμήθηκα! Αυτά τα είχε γράψει ο Τσαρλς Μπουκοφσκί. Αμέσως του είπα, προσπαθείς να το παίξεις μάγκας αντιγράφοντας τον Μπουκοφσκί; Είσαι αποτυχημένος φίλε μου, νομίζεις δηλαδή ότι είσαι συγγραφέας;

Ο μπεκρής πήρε ένα περίεργο ύφος. Μα διάολε, είμαι ο Μπουκοφσκί! Όσο για το συγγραφές που λες, στην ζωή μου φιλαράκο είχα δύο επιλογές, να παραμείνω στο ταχυδρομείο και να τρελαθώ... ή να μείνω εκεί έξω, να το παίξω συγγραφέας και να πεθάνω της πείνας. Αποφάσισα να πεθάνω της πείνας! Μικρέ θα σου πω και κάτι ακόμα. Μην προσπαθείς. Εάν σπαταλάς όλη σου την ώρα προσπαθώντας, τότε το μόνο που κάνεις είναι να προσπαθείς. Γι' αυτό μην προσπαθείς. Πράξε!

Στην συνέχεια ο μπεκρής είπε: Θα σου κάνω μία ερώτηση και σε αποχαιρετώ για σήμερα Ένας σκύλος που περπατά μόνος σε κάποιο ζεστό, καλοκαιρινό πεζοδρόμιο μοιάζει να έχει την δύναμη 10.000 θεών. Γιατί; Πες μου την ερμηνεία σου…

Γιατί έχει μάθει να επιβιώνει μόνος του, απάντησα. Εκείνη την ώρα ο μπεκρής εξαφανίστηκε, αφήνοντάς την βότκα στο παγκάκι. Έμεινα πάλι μόνος, με ένα μπουκάλι ουίσκι που είχε φτάσει σχεδόν στον πάτο…

Απορίες, σχόλια, παρατηρήσεις και ό,τι άλλο θέλετε στο: Redux14@hotmail.com