Γκιούρδας: «Προσωπική επιλογή ο Εθνικός»

Την φετινή χρονιά ως τελευταία του στην ενεργό δράση παρουσίασε σε συνέντευξή του στο www.sport-fm.gr ο Μάριος Γκιούρδας. Ο καταξιωμένος ακραίος μας μίλησε για την άκρως επιτυχημένη καριέρα του σε Ολυμπιακό και εθνική Ελλάδος, την περιπέτειά του στην Ιταλία και την Πάρμα, ενώ παράλληλα παρουσίασε ως προσωπική επιλογή του, να κλείσει την μακρά πορεία του στον χώρο του βόλεϊ στον σύλλογο από τον οποίο ξεκίνησε, τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, προσφέροντας τις υπηρεσίες του αμισθί.


Συνέντευξη στον Ανδρέα Κριαρά


Επιστροφή στην Αλεξανδρούπολή και στην ομάδα στην οποία ανδρώθηκες, τον Εθνικό. Πως βιώνεις μέχρι στιγμής την παρουσία σου στον τόπο αλλά και στην ομάδα στην οποία ξεκίνησες την καριέρα σου;

«Η διαμονή μου είναι ουσιαστικά κάποιες μέρες της εβδομάδας στην Αλεξανδρούπολη, εκτός από το στάδιο της προετοιμασίας με την ομάδα, όταν και αναγκάστηκα να παραμείνω δύο με τρεις εβδομάδες. Με ευχαριστεί το γεγονός πως βρίσκομαι στην πόλη που μεγάλωσα. Ήταν κάτι που το είχα στο μυαλό μου. Κάπως έτσι ήθελα να τελειώσω την καριέρα μου…»

Να υποθέσουμε πως αυτή είναι η τελευταία σου σεζόν στην ενεργό δράση;

«Ήταν πάντα μεγάλη μου επιθυμία να τελειώσω την καριέρα μου εκεί από όπου ξεκίνησα, στην ομάδα του Εθνικού. Η χρονιά που διανύουμε είναι η τελευταία μου σαν αθλητής του βόλεϊ».

Η νέα σου ομάδα αγωνίζεται στην Α2 βόλεϊ των ανδρών, με στόχο του χρόνου να ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Είναι εφικτός ο στόχος της ανόδου; Πως βλέπεις το πρωτάθλημα της Α2;

«Δεν έχω ακόμα πλήρη εικόνα της κατηγορίας, σίγουρα ωστόσο δεν βρίσκεται στο επίπεδο της Α1. Παρόλα αυτά έχει καλά οργανωμένες ομάδες, με παίκτες οι οποίοι έχουν αγωνιστεί για πολλά χρόνια στην Α1 και μάλιστα σε κορυφαίους συλλόγους. Ο στόχος της ανόδου, δεν είναι καθόλου εύκολος, καθώς είναι ένα πολύ σκληρό πρωτάθλημα, ενώ και το ξεκίνημα μας δεν ήταν αυτό που περιμέναμε (1 νίκη – 3 ήττες στις πρώτες 4 αγωνιστικές). Ο βασικός μας στόχος πάντως είναι όντως η άνοδος».

Δεδομένης της καταξίωσής σου μέσα από μία λαμπρή καριέρα, κατά πόσον πιστεύεις πως έκανες εκπτώσεις στο «πρεστίζ» σου, προκειμένου να δεχτείς να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης;

«Το θέμα εξ αρχής δεν ήταν να δεχτώ εγώ να αγωνιστώ με την φανέλα του Εθνικού, το θέμα ήταν η ομάδα να με δεχτεί στις τάξεις της, μιας και όπως προείπα, αποτελούσε επιλογή μου να κλείσω την καριέρα μου στον αγαπημένο μου σύλλογο. Ως εκ τούτου αισθάνομαι υπέροχα».

Οι κορυφαίες στιγμές της πορείας του Μάριου Γκιούρδα με την εθνική ομάδα, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο;

«Σε επίπεδο Εθνικής, μπορώ να ξεχωρίσω δύο στιγμές: η μία είναι η συνολική παρουσία αλλά και η ατμόσφαιρα που επικρατούσε και την βιώναμε εμείς ως παίκτες, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 και η δεύτερη, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας το 1994 και πιο συγκεκριμένα, η αναμέτρηση απέναντι στην Ρωσία στο ΣΕΦ όπου νικήσαμε 3-2, υπό την παρουσία 18,000 φιλάθλων οι οποίοι δεν σταμάτησαν δευτερόλεπτο να μας επευφημούν. Σε συλλογικό επίπεδο ξεχωρίζω την στιγμή που κατέκτησα το πρώτο μου πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό, την σεζόν 1997-98, παιχνίδι το οποίο μέχρι και σήμερα βάζω πολλές φορές στο βίντεο για να το δω».


Η τωρινή εθνική ομάδα, έχει καμία σχέση με την εθνική ομάδα στην οποία αγωνιζόσουν εσύ, μαζί με παίκτες της αξίας του Τσακιρόπουλου, του Χατζηαντωνίου, του Σαμαρά, του Τριανταφυλλίδη και των άλλων παιδιών;

«Δεν μπορούμε να μπούμε σε συγκρίσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες, καθώς οι συνθήκες αλλάζουν. Άλλο ήταν το βόλεϊ τότε και άλλο είναι τώρα. Η σημερινή εθνική Ελλάδος έχει αρκετούς πολύ ποιοτικούς παίκτες, οι οποίοι απέδειξαν την αξία τους στο πρόσφατο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Η ομάδα μπορεί σιγά – σιγά να βρει και πάλι τον δρόμο της, αφού πρώτα καθένας από τους αρμόδιους φορείς συνειδητοποιήσει την δουλειά που απαιτείται. Είναι γεγονός πως τίποτα δεν χαρίζεται…»

Το 2003 υπογράφεις συμβόλαιο συνεργασίας με την ιταλική Πάρμα, στην οποία θα παραμείνεις μόλις ένα χρόνο. Τί σε ώθησε να εγκαταλείψεις τόσο σύντομα την διεθνή σου καριέρα;

«Οι λόγοι που με ανάγκασαν να επιστρέψω τόσο σύντομα στην Ελλάδα ήταν καθαρά οικογενειακοί. Όταν πήγα στην Πάρμα ήμουν σε ηλικία 30 χρονών και πατέρας δύο παιδιών. Η απόφαση για επαναπατρισμό λήφθηκε από κοινού με την υπόλοιπη οικογένεια. Η χρονιά μου ωστόσο σε ένα πρωτάθλημα σαν το ιταλικό, μόνο οφέλη είχε να μου δώσει. Εκεί αισθάνεσαι πραγματικά πως είσαι αθλητής του βόλεϊ. Δεν μετανιώνω που πήγα εκεί. Για το μόνο ίσως που μετανιώνω, είναι πως δεν πήγα σε πιο νεαρή ηλικία».

Κάτι που ενδεχομένως δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι πως προσφέρεις αμισθί τις υπηρεσίες σου στη νέα σου ομάδα. Δεν θεωρείς λίγο άδοξο να τερματίζεις μία τόσο σημαντική καριέρα σε μία ομάδα που δεν σε πληρώνει για τις υπηρεσίες που τις προσφέρεις;

«Για το θέμα της αμοιβής μου δεν υπήρξαν καν διαπραγματεύσεις. Ήταν προσωπική μου επιλογή να πάω στον Εθνικό χωρίς να πληρώνομαι. Πρέπει κάπου εδώ να αναφέρω κάτι που με έχει στενοχωρήσει πάρα πολύ… από την στιγμή που πήγα στον σύλλογο της Αλεξανδρούπολης, όλοι και μέσα σε αυτούς και οι δημοσιογράφοι, προσπαθούν να ανακαλύψουν τί θα κερδίσω εγώ μέσα από αυτήν την υπόθεση. Κάποιοι έχουν πει πως θα διοριστώ στον Δήμο Αλεξανδρούπολης, κάποιοι άλλοι λένε πως θα αναλάβω χρέη προπονητή κατόπιν συμφωνίας (γέλια). Κανένα από αυτά τα σενάρια δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα».

Για την επεισοδιακή δεύτερη θητεία σου στον Ολυμπιακό το 2006-2007 και για την ρήξη στις σχέσεις σου με τον προπονητή της ομάδας, Σωτήρη Δρίκο, τι έχεις να πεις;

«Ήταν με διαφορά η χειρότερη περίοδο της καριέρας μου τόσο αγωνιστικά όσο και εξωαγωνιστικά. Η ρήξη στις σχέσεις μου με τον κ. Δρίκο, ήρθε για κάτι που ουσιαστικά ποτέ δεν είχε γίνει. Δεν περίμενα ποτέ η διοίκηση του συλλόγου να κρατήσει την στάση που κράτησε απέναντι στο θέμα. Νιώθω μεγάλη πικρία για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα, αυτό όμως δεν με εμποδίζει να αγαπάω τον Ολυμπιακό».

Τι είναι αυτό που θα άλλαζες σε αυτήν την πορεία των 22 χρόνων;

«Πιστεύω πως δεν θα άλλαζα κάτι. Οποιαδήποτε απόφαση και αν πήρα, ξέρω πως αποτέλεσε καθαρά προσωπική μου επιλογή. Ακόμα και στις άσχημες «στροφές» της πορείας μου, έπαιρνα το κάθε εμπόδιο για καλό».