Χτύπα με! Μου αξίζει…

Την πρώτη φορά δίνεις τόπο στην οργή. Τη δεύτερη λες «ασ’ το να πάει στο διάολο». Την τρίτη έχεις βάλει ήδη… δευτέρα στο «νευροκιβώτιο», αλλά συγκρατείσαι. Ε, πόσο ν’ αντέξεις κι εσύ… Στην επόμενη φορά όλα σκοτεινιάζουν. Τα μέσα σου αφρίζουνε, τα αυτιά σου αρχίζουν να καπνίζουν, τα μάτια σου κατεβάζουν δολάρια σαν τους κουλοχέρηδες και… «σλαααααπ»:

Ο ήχος της τέλειας εφαρμογής της παλάμης σου στον στρωμένο -και ενίοτε ανυποψίαστο- σβέρκο του «μπαγλαμά» που δοκίμασε το νευρικό σου σύστημα ακούγεται σαν μουσική στ’ αυτιά σου…

Γράφει ο Γιώργος Μαραθιανός

Διότι, εντάξει, κύριος, είμεθα πολιτισμένοι, δεν επικροτούμε τη βία, αλλά πρέπει να το παραδεχθούμε: Υπάρχουν κάτι σβέρκοι που -μέσω της απόλυτης αφοσίωσης των κατόχων τους στο θεό Αυνάν- είναι σαν να σε εκλιπαρούν να προσγειώσεις τη χερούκλα σου πάνω τους.

Άσε, δε, που στη συντριπτική πλειοψηφία των σχετικών περιπτώσεων, δεν προλαβαίνεις, θέλεις δε θέλεις, να το σκεφτείς. Η κίνηση γίνεται αυτόματα -λες και η «τσιφτεκιά» του εκάστοτε δράστη ενεργοποιεί αμέσως το τμήμα του εγκεφάλου, που δίνει την εντολή για το «τάλιρο».

Το «Αβάπτιστο» αναπολεί τις εποχές του «φατούρου» και του «συ-συ-σύννεφου», ανακαλύπτει συνανθρώπους που τους έκαναν τα νεύρα κορδονέτα-στρινγκ και τους χτυπάει επιδοκιμαστικά στην πλάτη: «Ααααα! Ν’ αγιάσει το χέρι σου…»

Δασκάλα, για την οποία υπήρξαν καταγγελίες ότι χτυπούσε άσχημα τους μαθητές της, χαστουκίζει τον αστυνομικό που επιχειρεί να τη συλλάβει. Οι πληροφορίες ότι στη συνέχεια δε χρειάστηκε σειρήνα στο περιπολικό που τη μετέφερε στο τμήμα δεν επιβεβαιώθηκαν…



Η τελευταία μεγάλη μπούκλα, κ. Αθήνη-Τσούνη μπουκάρει σε παρουσίαση βιβλίου της Δήμητρας Λιάνη και τη φιλοδωρεί με χαστούκια ισάριθμα των… επιθέτων της. «Φυλακισμένο» στις καρδιές όλων παραμένει -12,5 χρόνια μετά- το βλέμμα οργασμικής ικανοποίησης, αμέσως μετά το «επίτευγμα».




Ο μικρός Βασιλάκης Καΐλας παίζει ακορντεόν με το νευρικό σύστημα του σερβιτόρου Βέγγου. Καλή του όρεξη…



Δηλαδή, μόνο εσύ που έχεις χέρια, θα έχεις και… νεύρα;;;



Και… οφσάιντ και δαρμένος. Για να μάθει να φέρεται…



Μιά-δυό-τρεις. Μας πούντιασες, μωρ’ αδερφάκι μου…