O κόσμος όπως και το 1987! (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Ηταν Δεκέμβριος του 1987 και, στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να ανατρέψει το βαρύ 5-2 της Βουδαπέστης από τη Χόνβεντ. Προηγήθηκε νωρίς, έφτασε στο 3-0, αλλά οι Μαγυάροι μπόρεσαν και μείωσαν. Η νύχτα ήταν από μόνη της κρύα, αλλά εκείνο το γκολ, αντί να μεταβάλει την ατμόσφαιρα σε… παγετώνα, έμοιαζε με καμπανάκι για την εξέδρα. Οι φωνές του κόσμου οδήγησαν τον ΠΑΟ σε ένα εμφατικό 5-1 και την τελευταία -μέχρι χτες- ανατροπή ενός σκορ με δύο και πλέον γκολ διαφορά.

Ετσι, 18 χρόνια αργότερα, οι παλαιότεροι οπαδοί των «πρασίνων» θυμήθηκαν τις μέρες του Σαραβάκου και του Ρότσα, ενώ οι νεότεροι έχουν από χτες «τη δική τους» νύχτα. Αυτή που θα διηγούνται κάποτε. Και που τους τη χρωστούσε η ομάδα. Γιατί η εμφάνιση της Κρακοβίας ήταν μαγική εικόνα. Γιατί η Βίσλα ήταν εξαιρετική ομάδα, αλλά μόλις στο δεύτερο ημίχρονο χτες ο ΠΑΟ «πάτησε γκάζι», οι Πολωνοί έμειναν από... καύσιμα. Γιατί, σε τελική ανάλυση, θα ήταν κρίμα -με τέτοια εμφάνιση και με συνολικά 33 τελικές προσπάθειες για γκολ- να αποκλειόταν ο ελληνικό σύλλογος.

Η κίνηση του Μαλεζάνι να αγκαλιάσει τον Μάριο Γκαλίνοβιτς ήταν απόλυτα δικαιολογημένη. Πριν από δύο εβδομάδες στην Κρακοβία, ο Κροάτης ήταν σε κάκιστη βραδιά και τα σκληρά λόγια του προπονητή του λογικά τον πείραξαν. Την απάντηση την έδωσε στο γήπεδο. Με τον καλύτερο τρόπο. Στο 0-0, με το δεύτερο ημίχρονο να έχει μόλις αρχίσει, κράτησε ανέπαφη την εστία του στο τετ α τετ του Φρανκόφσκι και στο 2-1 διατήρησε το σκορ σε βολίδα των Πολωνών. Αν υπάρχει ποδοσφαιρική… εξομολόγηση για τους τερματοφύλακες, ο Γκαλίνοβιτς πήρε και με το παραπάνω άφεση αμαρτιών!
Τη σφραγίδα, πάντως, σε αυτή την πρόκριση έβαλε μεγαλοπρεπέστατα ο Κώστας Χαραλαμπίδης. Ο Κύπριος δικαίωσε απόλυτα όποιον εισηγήθηκε την απόκτησή του με μία εμφάνιση βγαλμένη από μυθιστόρημα! Και μάλιστα ήταν αυτός που προσπαθούσε ακόμη και όταν οι υπόλοιποι έμοιαζαν στο πρώτο μέρος να συνεχίζουν το ματς της… Κρακοβίας!

Η διαφορά των δύο ομάδων έγινε πια φανερή με την αποβολή του σκόρερ Σομπολόφσκι και το ότι οι παίκτες του ΠΑΟ έτρεχαν σαν… δαιμονισμένοι στην παράταση αποτελεί «ωδή» στη δουλειά του Ρότζερ Σπράι. Στα απόλυτα θετικά η παρουσία του Λεοντίου, που έπεσε στα βαθιά και πρόσφερε ό,τι δεν κατάφερε ο «πολύς» Ιγκόρ Μπίσκαν, που ήταν η απόλυτη απογοήτευση!

Μία τέτοια μέρα, το να γκρινιάζουμε δεν είναι σύνηθες, αλλά η εικόνα της άμυνας πρέπει να προβληματίσει τον Μαλεζάνι. Τόσες ευκαιρίες δεν μπορεί να δίνει στους αντιπάλους του στους ομίλους, περιμένοντας τον Γκαλίνοβιτς να τον σώζει.