Το πάρτι του Ρομάριο και του Κάμπος

Με τον καλύτερο δυνατό τρόπο γιόρτασαν ο Ρομάριο και ο Χόρχε Κάμπος την αποχώρησή τους από της εθνικές ομάδες της Βραζιλίας και του Μεξικού αντίστοιχα. Ο 38χρονος επιθετικός και ο συνομήλικός του τερματοφύλακας, που έγινε περισσότερο γνωστός για τις πολύχρωμές εμφανίσεις που φορούσε και τις οποίες σχεδίαζε μόνος του, αγωνίστηκαν σε φιλικό αγώνα ανάμεσα στη «σελεσάο», που το 1994 κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο και την ομάδα του Μεξικού που συμμετείχε στην ίδια διοργάνωση. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο Λος Αντζελες ενώπιον 53.000 περίπου θεατών και νικητές αναδείχθηκαν οι «καριόκας» με 2-1, με τον μεγάλο Ρομάριο να πετυχαίνει και τα δύο γκολ της ομάδας του. Το σκορ άνοιξαν οι Κεντροαμερικανοί στο 13’ με τον Ζάγκε να εκμεταλλεύεται την πάσα του Ντελ Όρνο. Στο 61’ ο πρώην άσος μεταξύ άλλων της Μπαρτσελόνα και της Αϊντχόφεν ισοφάρισε μετά από σέντρα του Αλνταΐρ, ενώ στο 86’ πέτυχε με ατομική προσπάθεια το τελικό 2-1.

Αμέσως μετά την επίτευξη του τέρματός του ο Ρομάριο αντικαταστάθηκε γνωρίζοντας την αποθέωση, ενώ στη συνέχεια έκανε το γύρο του σταδίου εν μέσω αποθέωσης, την ώρα που τον ουρανό του Λος Αντζελες φώτιζαν δεκάδες βεγγαλικά. Ανάλογη αντιμετώπιση είχε και ο Κάμπος, που στο ένα ημίχρονο αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας και στο άλλο ως επιθετικός (κάτι που συνήθιζε στην καριέρα του), ενώ πρέπει να σημειωθεί πως οι συμπαίκτες του στο Μεξικό φόρεσαν για να τον τιμήσουν φανέλες ανάλογες με τη δική του (πολύχρωμες).

Ο Ρομάριο που παραμένει δίχως ομάδα μετά την αποπομπή του από τη Φλουμινένσε μετά από ομηρικές διαμάχες με προπονητές και συμπαίκτες έχει δηλώσει κατ’επανάληψη πως επιθυμεί να συνεχίσει να αγωνίζεται για 1-2 χρόνια ακόμη. Στην καριέρα του με την εθνική Βραζιλίας μετρά 79 συμμετοχές και 64 γκολ, ενώ μεγαλύτερο κατόρθωμά του είναι η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994, σε μια διοργάνωση που πέτυχε 5 γκολ.

Ο Κάμπος από την πλευρά του που εργάζεται πλέον ως βοηθός προπονητή στην εθνική ομάδα της χώρας του υπήρξε μέλος του Μεξικού στα Μουντιάλ του 1994, του 1998 και του 2002.