Χαριστέας:''Η ανανέωση θα ήταν λάθος''

Συνέντευξη στο ένθετο «ΒΗΜΑgazino» του «Βήματος» παραχώρησε ο Άγγελος Χαριστέας. Ο διεθνής άσσος εμφανίστηκε αισιόδοξος για την προσπάθεια της Εθνικής ομάδας να προκριθεί στο Μουντιάλ. Αντιθέτως, δηλώνει σκεπτικός για τις πιθανότητες να αλλάξει κάτι στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

''Οι πολιτικοί πήραν πολλή από τη δόξα μας''

Με τον κρίσιμο αγώνα κόντρα στη Δανία να απέχει λιγότερο από μία εβδομάδα, λογικό είναι το πρώτο θέμα συζήτησης να είναι η Εθνική. Ο Χαριστέας υπερασπίστηκε την απροθυμία του Ρεχάγκελ να ανανεώσει την ομάδα, ενώ δεν παρέλειψε να αφήσει αιχμές προς όσους «έκλεψαν» από τη δόξα των ηρώων της Πορτογαλίας:

«Από τη στιγμή που κατακτήσαμε το τρόπαιο, δε γινόταν από την επόμενη μέρα να αλλάξει όλη την ομάδα. Θα ήταν λάθος για αυτόν τον ίδιο πρώτα, γιατί αν το έκανε θα έδειχνε ότι δεν εκτιμά τους ποδοσφαιριστές του. Πρέπει και τα νέα παιδιά να αποδείξουν αγωνιστικά ότι μπορούν να σηκώσουν αυτή την ανανέωση. Ανεβάσαμε πάρα πολύ τον πήχη πέρυσι, μη λέμε ό,τι θέλουμε. Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης για άλλα τρία χρόνια ακόμη και όποιος καινούριος έρχεται στην Εθνική δεν κρίνεται μόνο από την απόδοσή του στο πρωτάθλημα, κρίνεται και από το αν μπορεί να σταθεί στην πρωταθλήτρια Ευρώπης».

«Τα αποτελέσματα έφεραν και την κριτική. Αν δεν περάσουμε στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, πράγμα που όλοι απεύχονται, τότε θα μπορούμε να πούμε ότι έγιναν κάποια λάθη από τους ποδοσφαιριστές και από τον προπονητή, αλλά ως τότε ας περιμένουμε και ας αφήσουμε την ομάδα. Εμείς ξέρουμε τις δυνατότητές μας και πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε».

«Το μόνο αρνητικό που εγώ είδα στα τελευταία παιχνίδια, ειδικά στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, είναι η δυστοκία. Στα δύο πρώτα παιχνίδια με Βραζιλία και Ιαπωνία ήμασταν επιεικώς κακοί. Ήρθε και το τρίτο παιχνίδι με το Μεξικό όπου και τους μεν και τους δε δεν τους ήθελε η μπάλα. Καταλυτικός παράγοντας για την απόδοσή μας στα παιχνίδια της Γερμανίας ήταν ο αγώνας με την Ουκρανία για τα προκριματικά του Μουντιάλ, όπου χάσαμε απίστευτες ευκαιρίες, αυτές που λέμε στην ποδοσφαιρική γλώσσα ότι «δεν χάνονται». Ήρθε και η σφαλιάρα στα τελευταία λεπτά με το γκολ που δεχτήκαμε».

«Όταν φτάνεις στην κορυφή και μένεις εκεί, υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Ή να κατεβαίνεις αργά-αργά προς τα κάτω περιμένοντας την ευκαιρία να ξανασηκωθείς ή να αρχίσεις να κατρακυλάς χωρίς επιστροφή. Κάναμε κάποια βήματα προς τα κάτω, αλλά το θεωρώ πολύ λογικό. Εμείς καταφέραμε να εκπληρώσουμε το μεγάλο και κρυφό όνειρο κάθε Έλληνα. Χωρίς να ψάχνω δικαιολογίες, θα πω ότι όλες οι ομάδες έχουν μια περίοδο αγωνιστικής αστάθειας. Έστω και στο τέλος με το Μεξικό δείξαμε τα χαρακτηριστικά της ομάδας, που δεν είναι άλλα από την αγωνιστικότητα και το πάθος για νίκη. Τα στοιχεία που μας έκαναν δηλαδή πρωταθλητές Ευρώπης».

«Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και ειδικά στις κορυφαίες διοργανώσεις όλες οι ομάδες είναι υπολογίσιμες. Τον πρώτο ρόλο παίζει η αγωνιστική λειτουργία της ομάδας τη συγκεκριμένη περίοδο, που πρέπει να είναι στο μάξιμουμ. Πάρε για παράδειγμα τη Γαλλία. Πρωταθλήτρια Κόσμου το 1998, πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2000 και από 'κει και έπειτα η κατηφόρα. Τι να κάνει και ο Ζιντάν με προσωπικές ενέργειες, όταν η ομάδα δεν τραβάει; Εμείς αν πάμε το καλό στα τελικά και βρεθούμε σε ανάλογη κατάσταση με αυτή του Euro τότε πιστεύω ότι θα προχωρήσουμε αρκετά».

«Το γεγονός ότι έρχονται φίλαθλοι στην προπόνηση και μιλάμε για 3.000-4.000, ήταν το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσαμε να έχουμε ως ποδοσφαιριστές από τον κόσμο. Επειδή καταλαβαίνω όμως, πώς θέτεις την ερώτηση θα σου πω ότι αυτοί που εννοείς, αν η Εθνική στη συνέχεια δεν πάει καλά, θα σταματήσουν να έρχονται γιατί δεν θα υπάρχει άλλη δόξα να πάρουν. Αρκετοί «πολιτικοί» πήραν πολλή από τη δόξα μας. Κάναμε και εμείς οι ποδοσφαιριστές τρομερά λάθη, αλλά ο χρόνος θα κρίνει και εμάς και αυτούς. Πάντως, από εμάς τους ποδοσφαιριστές που απαρτίζουμε την Εθνική ομάδα εξαρτάται αν θα τους κρατήσουμε όλους κοντά μας ή θα τους διώξουμε μια ώρα αρχύτερα».

''Κάτω του μετρίου όσοι διοικούν τον ελληνικό αθλητισμό''

Αν για την Εθνική ομάδα η αισιοδοξία του διεθνή άσσου περισσεύει, δεν συμβαίνει το ίδιο για το ελληνικό ποδόσφαιρο στο σύνολο του και τη διαχείριση του περσινού θριάμβου. Οι συγκρίσεις με την τωρινή του ομάδα, τον Άγιαξ, είναι μοιραίες σύμφωνα με τον Βορειοελλαδίτη φορ:

«Πάνω που σκέφτομαι το ενδεχόμενο να γυρίσω έπειτα από μερικά χρόνια, κάτι γίνεται και λέω στον εαυτό μου ότι δεν πρόκειται να ξαναγυρίσω. Η διοργάνωση του ελληνικού πρωταθλήματος σε πάει κάποιες φορές μπροστά, αλλά τις πιο πολλές σε γυρίζει πίσω».

«Να μη γελιόμαστε πλέον, πέρασε το Euro έτσι απλά. Πήραμε το Ευρωπαϊκό έτσι απλά. Οι Τούρκοι έφτασαν στην 3η θέση του Μουντιάλ και το εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο. Γήπεδα, ομάδες, διοργανώσεις, πίστες, τι λέμε τώρα. Μας λείπει η ταχύτητα στις αποφάσεις. Αναφέρομαι σε αυτούς που κρατούν την τύχη του αθλητισμού στα χέρια τους. Αν τους έκανα ποδοσφαιρική κριτική, θα τους χαρακτήριζα πολύ πιο κάτω από το μέτριο.

«Από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο σωματείο βλέπεις ότι δεν υπάρχει οργάνωση. Μοναδικές εξαιρέσεις ο Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός που προσπαθούν με το όνομα, με τον κόσμο που έχουν, με τα πρωταθλήματα που παίρνουν να προσεγγίσουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αλλά πιστεύω ότι παλεύουν μόνοι τους».

«Το μεγάλο κεφάλαιο για την ΑΕΚ είναι ο Ντέμης. Κατάφερε να ενώσει τον κόσμο της ΑΕΚ, να τον φέρει στο γήπεδο, με δυο λόγια να νοικοκυρέψει το μαγαζί, αλλά δεν φτάνει να το λέω εγώ και τα ΜΜΕ. Πρέπει να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά του. Αυτό που λείπει από τη χώρα μας είναι η οργάνωση και αυτό που φταίει είναι η νοοτροπία».

«Ο Άγιαξ είναι πολύ μεγάλη σχολή και αυτό το συνειδητοποίησα όταν πήγαμε στο Κέιπ Τάουν. Να έβλεπες με πόσο δέος κοιτούσε ο κόσμος. Στην ομάδα αυτή παιδιά 19 και 20 ετών θεοποιούνται τη στιγμή που στην Ελλάδα σε αντίστοιχη ηλικία δίνονται δανεικοί για να «ψηθούν». Τα πιστεύεις ότι τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω πόσο βαριά φανέλα έχει και πόσο μεγάλες πιέσεις δέχεται από τον κόσμο για να πρωταγωνιστεί σε πρωτάθλημα και Champions League».


Eπιμέλεια:Παναγιώτης Χαμαργιάς