Καϊμακόγλου: «H τελευταία μου παράσταση»

Ο Κώστας Καϊμακόγλου έδωσε την Τρίτη κόντρα στον Πανελλήνιο το τελευταίο του παιχνίδι με τη φανέλα του Αμαρουσίου. Έπειτα από έξι χρόνια, ο αρχηγός της «ομάδας των βορείων προαστίων» θα αλλάξει γειτονιά και όπως παραδέχθηκε στη «Sportday» αυτή «ήταν η τελευταία μου παράσταση. «Αισθάνομαι γεμάτος. Είμαι υπερήφανος για την ομάδα μου και διπλά ευτυχισμένος γι' αυτό που καταφέραμε».

Το μετάλλιο στο στήθος είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση;

«Ναι, πράγματι. Τεράστια επιβράβευση. Φέτος κάναμε πολλές υπερβάσεις και ειδικά τώρα ήταν δύσκολο οι ξένοι να παίξουν Ιούνιο μήνα και, επιπλέον, απλήρωτοι. Ωστόσο αυτό το άφησαν έξω από το παρκέ, αλλά ήταν κάτι που το αφήσαμε έξω γενικότερα όταν παίξαμε με τον Πανελλήνιο».

Τι θα θυμάσαι πάντα από αυτή την αγωνιστική περίοδο;

«Είχα πει στην αρχή ότι όποιος έχει μεγαλύτερη διάθεση και κίνητρο θα κατακτήσει την τρίτη θέση. Ξεκινήσαμε δυνατά τα δύο ματς. Στο πρώτο ήμασταν τυχεροί, στο δεύτερο ήμασταν καλύτεροι. Στη συνέχεια ο Πανελλήνιος ξύπνησε και έδειξε ότι άξιζε αρκετά. Δίκαια μας ισοφάρισε. Ωστόσο δεν θέλαμε να χάσουμε με τίποτα αυτό που κατακτήσαμε με τόσο κόπο στην κανονική διάρκεια. Δηλαδή το πλεονέκτημα έδρας. Ετσι, παθιασμένοι, χωρίς να σκεφτόμαστε τα οικονομικά προβλήματα πήραμε αυτό που θέλαμε. Το κάναμε για τους εαυτούς μας».

Ωστόσο υπήρχε πίεση απ' τη στιγμή που το τελευταίο ματς ήταν στην έδρα σας;

«Οποιος δεν έχει πίεση δεν μπορεί να παίζει σε υψηλό επίπεδο. Ημασταν εκνευρισμένοι επειδή χάσαμε εύκολα τα δύο ματς και αυτό βγήκε υπέρ μας».

Οταν συνειδητοποίησες ότι η ομάδα δεν χάνει ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις που έκανες;

«Μια μεγάλη ευχαρίστηση. Ενα καλό άδειασμα ύστερα από μια δύσκολη χρονιά. Για μερικά σουτ θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει περισσότερα θαύματα στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο κάναμε πολλές υπερβάσεις».

Πώς καταφέρατε να καλύψετε τη σωματική και πνευματική κούραση κατά τη διάρκεια της χρονιάς;

«Πολλές φορές μάς έβγαινε η ψυχολογική κούραση ύστερα από τα δύο ματς. Πίστεψέ με, ύστερα από 6 ποιοτικά χρόνια στο Μαρούσι ήταν η πιο επίπονη χρονιά. Περάσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, αλλά βρήκαμε μέσα από αυτές τη δύναμη και το κουράγιο».

Και πώς καταφέρατε να «καλύψετε» τις άδειες τσέπες;

«Δεν είμαι ο πρώτος καταξιωμένος παίκτης ούτε ο τελευταίος. Ημουν αρχηγός σε αυτή την ομάδα και τα πάντα περνούσαν από μένα όσον αφορά αυτά τα προβλήματα, διότι τα συζητούσαμε. Ηταν ψυχοφθόρος διαδικασία και η προετοιμασία για κάθε ματς δύσκολη. Ωστόσο η χρονιά μάς κάνει πιο σοφούς και εμένα με έκανε πιο δυνατό ως άνθρωπο και ως παίκτη».

Πέραν της κατάκτησης του στόχου, ήταν μεγάλο δώρο η ηθική αναγνώριση;

«Ναι, έτσι είναι. Να βγεις τρίτος δύο συνεχή χρόνια τηρουμένων των αναλογιών θεωρείται τεράστιο επίτευγμα. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους. Η αναγνώριση που είχαμε ειδικά στην Ευρώπη ήταν κάτι το ιδιαίτερο».

Πιστεύεις ότι υπάρχει η παρακαταθήκη για τον επόμενο χρόνο;

«Τα πράγματα είναι δύσκολα λόγω της κρίσης, αλλά υπάρχουν οι βάσεις και η θέληση είτε μείνει είτε δεν μείνει τελικά ο κύριος Βωβός, τον οποίο ευχαριστώ για όσα έχει προσφέρει. Μακάρι να βρεθούν άτομα να βοηθήσουν την ομάδα, γιατί την αγαπάω και την πονάω».


Την αγάπη τους στην έδειξαν και οι φίλοι του Αμαρουσίου, φωνάζοντας μετά το τέλος του ματς τ' όνομά σου. Ηταν η τελευταία φορά;

«Θέλω πρώτα να κάνω μια συζήτηση για τα δεδουλευμένα μου, αλλά, ναι. Το πέμπτο ματς απέναντι στον Πανελλήνιο ήταν η τελευταία μου παράσταση με τη φανέλα της ομάδας που έχω αγαπήσει και θα συνεχίσω ν' αγαπώ. Πόσω μάλλον και τους φίλους της. Αλλά έφτασε η στιγμή να κάνω το βήμα παραπάνω ύστερα από 6 αξέχαστα χρόνια».