Το στοίχημα κερδίζεται ή χάνεται απόψε (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Αυτή η μέτρια χρονιά έως τώρα μπορεί απόψε να εξελιχθεί σε μία που να έχει εξασφαλισμένη οπωσδήποτε την ευρωπαϊκή παρουσία και το 2006

Ο Μπέρναρ Σο έλεγε πως όταν θέλεις να δανειστείς λεφτά, να το κάνεις από απαισιόδοξους ανθρώπους. Επειδή δεν περιμένουν ποτέ να πάρουν τα χρήματά τους πίσω! Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά φέτος που πλησιάζει ματς του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη θυμάμαι αυτήν την ατάκα. Ίσως επειδή ο κόσμος του «τριφυλλιού» είναι απαισιόδοξος σε αυτό το εγχείρημα που γίνεται και ο καλύτερος χρόνος για να του ζητήσεις πίστωση στην εμπιστοσύνη είναι αυτά τα βράδια.

Δεν περιμένει κάτι. Αλλά όλο και κάτι συμβαίνει. Όλο και κάτι ανατρέπει τη λογική και αυτά τα δανεικά δεν τα ζητεί ποτέ πίσω! Τη μία ήταν η (καλύτερη φετινή) εμφάνιση με τη Βίσλα. Εκείνο το βράδυ, με τους «πράσινους» να τρέχουν σαν δαιμονισμένοι, έμοιαζε αδιανόητο το τι θα συνέβαινε στη συνέχεια. Την άλλη ήταν η νίκη με τη Βέρντερ, που ερχόταν αμέσως μετά τα στραπάτσα στην Ελλάδα, αλλά και στο Ούντινε με το βαρύ 3-0. Και την τρίτη φορά ήρθε εκείνο το 0-0 με την (καλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα εδώ και ένα μήνα) Μπαρτσελόνα για να απορρυθμίσει τα πάντα!
Αυτή η μέτρια χρονιά έως τώρα μπορεί απόψε να εξελιχτεί σε μία που να έχει εξασφαλισμένη οπωσδήποτε την ευρωπαϊκή παρουσία και το 2006. Νίκη επί της Ουντινέζε απόψε, σε συνδυασμό με ήττα της Βέρντερ από τους... κολασμένους Ροναλντίνιο και Ετό στη Βαρκελώνη, στέλνει και μαθηματικά τον ΠΑΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ τρίτο. Και αφήνει για τη Βρέμη τα σπουδαία στις 7 Δεκεμβρίου, όταν οι «πράσινοι» θα πρέπει να μη χάσουν για να συνεχίσουν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν είναι και κακή προοπτική!

Στα αλήθεια όμως, ποιους μπορούν να εμπιστευτούν οι οπαδοί του ΠΑΟ; Αυτούς που κερδίζουν τη Βέρντερ ή αυτούς που χάνουν από τον Εργοτέλη; Αυτούς που δεν χάνουν από την Μπάρτσα ή εκείνους που δέχονται τρία γκολ σε πέντε λεπτά από την ΑΕΚ στο τέλος; Η απάντηση είναι σύνθετη! Και φυσικά ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι, γάτα κανονική, έχει υπόψη του πως αποτυχία απόψε θα σημαίνει πολύ σύντομα την υλοποίηση του... πανό: Ενα εισιτήριο one way για τη Βερόνα!

Το να αφορίσει κανείς τους παίκτες και να πει πως δεν ξέρουν μπάλα είναι εύκολο. Το να βγάλει άχρηστο τον προπονητή, επίσης. Εκείνο που οφείλει κάποιος να δει είναι πως ο Ιταλός απλώς δεν έχει καταλήξει στο ποιοι έντεκα από αυτούς που έχει αποτελούν την πρώτη επιλογή του. Με αυτόν τον τρόπο έχασε τους πάντες! Διότι κανείς σχεδόν δεν αισθάνεται βασικός. Και σε ολόκληρο τον κόσμο οι ποδοσφαιριστές που στηρίζουν έναν τεχνικό είναι οι βασικοί! Αυτοί που νιώθουν ελαφρώς... ανώτεροι από τους υπόλοιπους! Αυτοί που έχουν αισθανθεί μια μονιμότητα και μια σιγουριά, οπότε θέλουν να παίξουν και για τον άνθρωπο που τους επιλέγει! Στον ΠΑΟ αυτό δεν ισχύει! Μόνος μόνιμος νιώθει ο Γκαλίνοβιτς και κατά δεύτερο λόγο οι Εκι Γκονζάλες και Κονσεϊσάο. Οι άλλοι; Επειδή η ίδια ενδεκάδα δεν έπαιξε ποτέ, η ανησυχία τους είναι έκδηλη. Ακόμη και ο (πιο αξιόπιστος φορ που διαθέτει η ομάδα) Βαγγέλης Μάντζιος μπορεί να μοιάζει αναντικατάστατος, αλλά ο Ιταλός δεν έχει εκδηλωθεί ποτέ γι' αυτό!

Ο τρόπος παιχνιδιού είναι άλλο ένα ζήτημα κόντρας. Ο κόσμος θέλει ένα επιθετικό κρεσέντο. Ο Ιταλός, όπως απαιτεί η... Βίβλος του ποδοσφαίρου στη χώρα του, επιθυμεί κάτι που σε κάνει να βασανίζεσαι! Το soffrire σε όλη τη μεγαλοπρέπεια! Νίκη χωρίς αγωνία είναι φαγητό χωρίς αλάτι για έναν Ιταλό τεχνικό! Ούτε το ένα είναι καλό πάντως, ούτε και το άλλο. Επίσης, δεν είναι ούτε απορριπτέα. Το επιθυμητό απόψε είναι ένα γρήγορο γκολ. Αν έρθει, πρέπει να προφυλαχθείς. Αν όχι, οφείλεις να ρισκάρεις όλο και πιο πολύ!

Τα μεσάνυχτα ο Παναθηναϊκός θα ξέρει αν είναι ακόμα ζωντανός στην Ευρώπη. Απόψε κερδίζεται ή χάνεται το στοίχημα. Για όλους! Πάντα ο κόσμος του δίνει εδώ και δεκαετίες ιδιαίτερη αξία στην όποια ευρωπαϊκή επιτυχία. Αν όμως έχει στραβώσει το πράγμα, οι φωνές στο ΟΑΚΑ θα είναι πολλές. Και κανένα πενταετές πλάνο δεν πρόκειται να αλλάξει τη γνώμη αυτών που πιστεύουν πως με τον Μαλεζάνι ο σύλλογος δεν θα δει προκοπή!