Για μια ακόμη φορά, μετά την υπόθεση Μποσμάν, ένας Βέλγος μπορεί να σταθεί η αφορμή για την έναρξη μια επανάστασης στον χώρο του. Αυτή τη φορά στο «στόχαστρο» των δικαστηρίων βρέθηκε το όριο ηλικίας των διαιτητών, που επιβάλλει την αποχώρηση τους από την ενεργό δράση στην ηλικία των 45 ετών. Σύμφωνα λοιπόν με απόφαση του Εργατικού Δικαστηρίου των Βρυξελλών αυτή η διάταξη αποτελεί πηγή διακρίσεων και είναι αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Ο βελγικός Τύπος της Παρασκευής αναφέρει ότι το δικαστήριο δικαίωσε την Τετάρτη τον Πίτερ Βάντεβεν, ο οποίος αμφισβήτησε την υποχρέωση να «κρεμάσει τη σφυρίχτρα του» το 2002, καθώς είχε συμπληρώσει το 45ο έτος της ηλικίας του. Ο βετεράνος διαιτητής προσέφυγε στη δικαιοσύνη, καθώς εκτιμούσε ότι διέθετε ακόμη τις ικανότητες για να διευθύνει αναμετρήσεις της πρώτης κατηγορίας, Ως στοιχεία παρέθεσε τα αποτελέσματα των τεστ φυσικής κατάστασης, στα οποία είχε υποβληθεί, και αποδείκνυαν του λόγου το αληθές.
Στο Βέλγιο, όπως και σε διεθνές επίπεδο, ο κανονισμός της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της χώρας (URBSFA) υποχρεώνει σε «συνταξιοδότηση» τους διαιτητές, οι οποίοι κλείνουν τα 45 χρόνια. Ομως, το δικαστήριο εκτίμησε στην απόφασή του ότι αυτός ο κανονισμός είναι «παράνομος και μεροληπτικός» και γι΄ αυτό το λόγο υποχρεώνει την URBSFA να καταβάλει στον Βάντεβεν το ποσό των 12.500 ευρώ ως αποζημίωση. Η ομοσπονδία θα αποφασίσει δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θα καταθέσει έφεση.
«Σύμφωνα με το νόμο, καμία διάκριση μεταξύ των εργαζομένων δεν μπορεί να γίνει με βάση την ηλικία τους. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος, για τον οποίο ο κόσμος του ποδοσφαίρου πρέπει να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα» δήλωσε για το θέμα στην εφημερίδα «Le Soir» ο καθηγητής εργατικού δικαίου του πανεπιστημίου των Βρυξελλών, Αντρέ Ναγέρ.
Επιμέλεια:Παναγιώτης Χαμαργιάς