Δεν αποκλείστηκε χθες, αλλά πριν από δύο μήνες!

To προφανές είναι να πούμε πως ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε χθες. Η πραγματική αποτίμηση του τραγικού απολογισμού είναι πως η ζημιά έγινε στο εντός έδρας 0-2 με την Κοπεγχάγη πριν από δύο μήνες και κυρίως στην ατολμία που έδειξε στα δύο ματς με την πιο μέτρια αντίπαλό του, τη Ρούμπιν Καζάν. Γιατί το να περιμένεις να πάρεις αποτέλεσμα απ' αυτή την Μπαρτσελόνα εκτός από ουτοπικό είναι κι άδικο για τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟ.

Χωρίς μάλιστα τις αποκρούσεις του Τζόρβα, του παίκτη που αποδοκίμαζε ο κόσμος το Σάββατο, το σκορ θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Η Μπαρτσελόνα χωρίς να ζοριστεί έφτασε εύκολα στο 0-3 με αυτόν τον εκνευριστικό τρόπο με τον οποίο κυκλοφορεί την μπάλα και μπορεί να σε υπνωτίσει πριν κάνει το τελικό χτύπημα. Και μείναμε με την απορία τι θα μπορούσε να έχει συμβεί αν ο Τζιμπρίλ Σισέ πλάσαρε σωστά στην πρώτη φάση του παιχνιδιού (που έμελλε να είναι και η μοναδική του ΠΑΟ) στο 20'. Το σουτ του Γάλλου σταρ ήταν κακό και πήγε κατευθείαν πάνω στον Βαλδές και μαζί χάθηκε και η όποια πιθανότητα είχε η ελληνική ομάδα να προηγηθεί. Φυσικά κάποιος θα αντιτάξει πως και στη Βαρκελώνη ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με το πλασέ του Γκοβού, πριν έρθει η καταιγίδα του 5-1. Ομως κάθε ματς είναι διαφορετικό και τουλάχιστον αν προηγηθείς, ελπίζεις σε τέτοια ματς να κάνεις τη ζημιά.

Για να είμαστε ρεαλιστές, αυτά τα παιχνίδια η Μπαρτσελόνα μπορεί να τα χάσει μόνο αν θέλει η ίδια. Εκτός έδρας εδώ και τρία χρόνια έχει μόνο μία ήττα, αυτή στο Μιλάνο από την Ιντερ, όταν ο Μουρίνιο είχε διαβάσει τις ελάχιστες αδυναμίες της και τη χτύπησε εκεί. Οπότε το να απαιτήσει ο οποιοσδήποτε από τον ΠΑΟ να το κάνει, έμοιαζε με αποστολή αυτοκτονίας. Η ποιότητα των παικτών του Γκουαρντιόλα ήταν τόσο μεγάλη, που καταλάβαινες εύκολα πως ακόμα και με δεύτερη ταχύτητα πως θα έβαζαν όποια στιγμή ήθελαν κάποιο γκολ. Και τα τρία ήταν βγαλμένα από κινήσεις δουλεμένες στην προπόνηση, αλλά το δεύτερο ειδικά, που η μπάλα κυκλοφόρησε αστραπιαία πριν καταλήξει στο πόδι του Λιονέλ Μέσι και από εκεί στα δίχτυα, ήταν ονειρώδες.

Ο Ζεσουάλντο Φερέιρα από το χθεσινό ματς δεν έγινε πιο σοφός, ούτε είχε να χάσει κάτι. Η αληθινή δουλειά του αρχίζει από σήμερα, με τον ΠΑΟ πια να είναι εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων και να μπορεί να επικεντρωθεί στα εγχώρια. Αυτή ήταν και η επιταγή των φίλων του, οι οποίοι ρυθμικά ζητούσαν την κατάκτηση πάλι του νταμπλ. Το μαύρο κουτί της αποτυχημένης πορείας στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, πάντως, θα πρέπει να καταδείξει τι έφταιξε και σε έναν πέρα για πέρα βατό όμιλο οι «πράσινοι» απέτυχαν ακόμα και να διεκδικήσουν την τρίτη θέση που οδηγεί στο Γιουρόπα Λιγκ. Γιατί για πρώτη φορά από το 2005 ο ΠΑΟ δεν συνεχίζει μετά τα Χριστούγεννα στην Ευρώπη και σε αυτό ευθύνη, εκτός από τον Νίκο Νιόπλια και τους παίκτες, έχει και η φαρσοκωμωδία που παίχτηκε στις αρχές του καλοκαιριού με τις διοικητικές παλινωδίες, οι οποίες οδήγησαν σε όλη την καλοκαιρινή ασάφεια. Από σήμερα και με δεδομένο πως η επίσκεψη στην Κοπεγχάγη είναι απλώς για τουρισμό, ο Φερέιρα σηκώνει τα μανίκια. Και ξέρει πως οτιδήποτε άλλο εκτός από το να συμμετέχει και του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ θα θεωρηθεί αποτυχία.

Tο άρθρο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου δημοσιεύτηκε στο φυλλο της Sportday στις 25/11/2010