«Παίζει» το παιχνίδι και δεν θέλει να το κλέψει

Στο Περιστέρι έχουν έναν σπάνιο πρόεδρο για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Γιώργος Σπανός όταν λέει πως στηρίζει τον προπονητή το εννοεί. Και ο Γιώργος Δώνης ανταποδίδει αυτή την εμπιστοσύνη δημιουργώντας. Οπως έκανε στον Ηλυσιακό, όπως έκανε και στη Λάρισα. Με φιλοσοφία παιχνιδιού, με συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, με απόλυτα και ξεκάθαρα πράγματα, που οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται. Μόνο στην ΑΕΚ δεν κατάφερε να περάσει τη φιλοσοφία του, γιατί στάθηκε ξεκάθαρα άτυχος. Ολες οι ανακατατάξεις του καλοκαιριού του 2008 έφεραν τα πάνω κάτω και επειδή ο ίδιος είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ντέμη Νικολαΐδη, έπεσε στα βαθιά και έμεινε χωρίς χείρα βοηθείας μόλις άλλαξε η διοίκηση.

Ο Ατρόμητος, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο το ότι άλωσε την Τούμπα με εύκολο τρόπο. Ταυτόχρονα, οι φίλοι του ΠΑΟΚ πρέπει να αντιλήφθηκαν πόσο σημαντικό είναι να έχεις κανονικό προπονητή στον πάγκο και όχι κάποιον υπηρεσιακό, που επειδή «βγήκαν» και τα αποτελέσματα έδωσε άλλοθι στη διοίκηση να μη φέρει κάποιον από το εξωτερικό για να κάνει τη δουλειά της. Ετσι, ο ΠΑΟΚ έμοιαζε με ακυβέρνητο καράβι, για ακόμα μία φορά φέτος. Το θέμα μας, όμως, είναι ο Ατρόμητος και η δουλειά που κάνει ο Δώνης. Ο οποίος είχε σε εξαιρετική κατάσταση τον Ανδρέα Τάτο. Για ακόμα ένα εκτός έδρας ματς ο Τάτος ήταν η αιχμή του δόρατος και αυτός που έκανε άνω-κάτω -όπως και στη Νέα Σμύρνη κόντρα στον Πανιώνιο- τους αμυντικούς του ΠΑΟΚ.

Ο Δώνης δεν μιλάει ατελείωτες ώρες για τακτική στους παίκτες, ούτε επιχειρεί να παρατάξει πολύπλοκα σχήματα. Προέρχεται από τη βρετανική αντίληψη προπονητικά, αφού πέρασε κάποια χρόνια στο νησί, εκεί που κάποτε ο Μπιλ Σάνκλι έλεγε πως το ποδόσφαιρο είναι ένα πολύ απλό παιχνίδι για να το κάνουμε περίπλοκο! «Παίζει» το παιχνίδι και δεν επιχειρεί να το κλέψει. Δουλεύει πολύ στις προπονήσεις και οι ποδοσφαιριστές του έχουν αποκτήσει μία «συνήθεια» και αυτοματισμούς στην ανάπτυξή τους, που σε τελική ανάλυση είναι και αυτά που ξεχωρίζουν τις οργανωμένες ομάδες στο γήπεδο. Και όταν ο αντίπαλος του κάνει... δώρο και αλλάζει το 4-2-3-1 με ένα πιο κλασικό 4-4-2, όπως ο ΠΑΟΚ προχθές, ο Ατρόμητος του Δώνη βλέπει το ματς να γίνεται βούτυρο στο ψωμί του, αφού αναπτύσσεται από τα άκρα όσο μετρημένες ομάδες στα δάχτυλα του ενός χεριού στο πρωτάθλημά μας.

Πέραν του Τάτου, υπάρχουν ο ταχύτατος Καμαρά και ο Καραγκούνης, που με την μπάλα κάτω είναι επικίνδυνοι, όπως και ο Σφακιανάκης, ο Φαβάλι και ο Περόνε. Η εγγύηση του Μιχαηλίδη κάτω από τα δοκάρια δίνει στην ομάδα αυτό που χρειάζεται κάθε ισορροπημένη ενδεκάδα, δηλαδή τον τερματοφύλακα που επειδή ξέρει και ποδόσφαιρο πολλές φορές αρχίζει την ανάπτυξη από πίσω.

Και όλα καταλήγουν και πάλι στον Γιώργο Σπανό. Ο οποίος αποδεικνύει με την όλη παρουσία του στον χώρο πως μπορείς να είσαι αληθινό αφεντικό στον χώρο του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα χωρίς γραφικότητες και τσαμπουκάδες και χωρίς να αλλάζεις τον προπονητή σου ανάλογα με τον καιρό και τις ψυχολογικές διαθέσεις! Αυτό ο Ατρόμητος, ευτυχώς, το καρπώνεται μέσα στο γήπεδο.