Η οικονομική κρίση σώζει ζωές!

Ανάμεσα στα πολλά ζητήματα με φανατικούς υποστηρικτές αλλά και πολέμιους είναι η χρήση της θανατικής ποινής ως μέσο… τιμωρίας των ανθρώπων που διέπραξαν ειδεχθή εγκλήματα. Στην ευρωπαϊκή ένωση και στην Ελλάδα η συγκεκριμένη μέθοδος έχει καταργηθεί. Όχι όμως και στις Η.Π.Α. Το ευχάριστο στην άλλη όχθη του Ατλαντικού είναι η μείωση των εκτελέσεων κατά 12%, λόγω και της οικονομικής κρίσης.

Σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών Θανατικών Ποινών, ο αριθμός των ατόμων που εκτελέστηκαν το 2010 είναι ο μικρότερος από το 1976 και έπειτα.

Βάσει σχετικής έκθεσης, η μείωση αυτή αποδίδεται στην αλλαγή της στάσης απέναντι στην συγκεκριμένη μέθοδο τιμωρίας, αλλά και σε προβλήματα που αφορούν στην διαθεσιμότητα των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται και κυρίως στο κόστος τους.

Πιο συγκεκριμένα 46 άτομα θανατώθηκαν σε Τέξας, Οχάιο, Φλόριντα, Γιούτα, Τζόρτζια, Λουιζιάνα, Αριζόνα, Βιρτζίνια, Ουάσινγκτον, Οκλαχόμα και Μισισίπι στη διάρκεια του 2010. Στους 52 ανερχόταν ο ίδιος αριθμός το 2009.

Στις Η.Π.Α. η θανατική ποινή χρησιμοποιείται από 35 πολιτείες παρόλο που κάποιες από αυτές (Νότια Καρολίνα, Μισούρι, Ιντιάνα και Τεννεσί) δεν έκαναν χρήση της το 2010.

«Είτε αφορά στο υψηλό κόστος της διαδικασίας της θανατικής ποινής, μια εποχή που οι προϋπολογισμοί περικόπτονται, είτε στους κινδύνους που ελλοχεύει η μέθοδος (εκτέλεση αθώων κλπ), είτε οτιδήποτε άλλο, το έθνος συνέχισε να περιορίζει τις θανατικές ποινές το 2010», ανέφερε ο συντάκτης της έκθεσης, Ρίτσαρντ Ντίτερ.

Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα τα αποτελέσμα της οποίας βρίσκονται στην συγκεκριμένη έκθεση, δείχνει πως μόλις το 33% υποστηρίζει την εφαρμογή της θανατικής ποινής σαν μέσο τιμωρίας, ενώ η πλειοψηφία τάσσεται υπέρ της ισόβιας κάθειρξης.

Παρόλα αυτά, η έκθεση ανέφερε πως η δυσκολία ανεύρεσης νατριούχου θειοπεντόνης, η οποία είναι ένα από τα χημικά συστατικά των θανατηφόρων ενέσεων, ίσως αποτελεί σημαντικό παράγοντα της μείωσης. Οι εκτελέσεις είτε καθυστέρησαν είτε ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης του εν λέγω χημικού.