«Τρίποντο»-οξυγόνο, αλλά όχι και πανάκεια!

Η ιστορία του χθεσινού ματς συνοψίζεται στα πρώτα 35 δευτερόλεπτα. Όσο δηλαδή χρειάστηκε στον Παναθηναϊκό να γυρίσει την μπάλα μέχρι ο Κατσουράνης να βρει με μία ονειρική πάσα τον Σισέ στον κενό χώρο. Το σπριντ του Γάλλου άφησε εκτεθειμένη την άμυνα και έμοιαζε με ταχύπλοο σε ανοιχτή θάλασσα. Ήξερε από πριν τι ήθελε να κάνει και όταν έφτασε πρώτος απλώς έσκαψε την μπάλα με ωραίο πλασέ. Η πορεία της προδιέγραφε και την τύχη της και ανάγκασε τον Λυμπερόπουλο να τη μαζέψει από τα δίχτυα. Το παιχνίδι είχε ήδη τελειώσει, πριν καν ξεκινήσει.

Η Ξάνθη ήταν νωχελική και δεν απείλησε πραγματικά, παρά μόνο μία φορά την εστία του Τζόρβα στο 48', όταν ο Σουάνης έστειλε την μπάλα πάνω στον γκολκίπερ του ΠΑΟ. Ύστερα η εξέλιξη έμοιαζε πολύ προβλέψιμη και πλέον ήταν θέμα χρόνου να γίνει το 0-2. Το ότι ήρθε στις καθυστερήσεις με τον Χριστοδουλόπουλο (τον οποίο έριξε στον αγώνα ο Φερέιρα μόλις εξαντλήθηκε η υπομονή του από τον αρνητικότατο Γκοβού) ήταν τυπική διαδικασία. Ο ΠΑΟ πήρε το απαραίτητο «τρίποντο» που του χρειαζόταν, όπως το νερό της βροχής στα φυτά έπειτα από ξηρασία. Οι πεταμένοι πόντοι που ο Παναθηναϊκός έστειλε στους πέντε ανέμους πριν από τα Χριστούγεννα ίσως τελικά να αποτελέσουν και τη διαφορά που θα κρίνει τον τίτλο, αλλά αυτή τη στιγμή η νίκη δίνει ανάσες και επαναφέρει έστω και προσωρινά την ηρεμία.

Σε αυτόν τον σχεδόν ένα μήνα που μεσολάβησε από την τελευταία νίκη με τις Σέρρες, η καθημερινότητα του οπαδού του ΠΑΟ δεν περιελάμβανε μόνο αγωνιστικά στραπάτσα, αλλά κυρίως απανωτά σοκ. Δηλώσεις, παραιτήσεις, καρφιά και αντεγκλήσεις. Μία νίκη πάντα είναι βάλσαμο, αλλά μερικές φορές αποτελεί και αναγκαιότητα σαν οξυγόνο. Προσοχή, όμως, δεν είναι πανάκεια. Θα ήταν εύκολο να γράψει κανείς για ομάδα που έτρωγε σίδερα και άλλα γραφικά. Ομως αυτό θα ήταν και η μεγαλύτερη παγίδα. Ο ΠΑΟ ήταν πιο κινητικός από άλλα ματς και πιο ουσιαστικός, αλλά δεν βάζει η εικόνα αυτή κάτω από το χαλί όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που προέκυψαν το τελευταίο τρίμηνο!

Αγωνιστικά ο ΠΑΟ, πέραν του Σισέ που ξέρει όσο κανείς άλλος να τελειώνει τις φάσεις, και των πολύ δραστήριων Λέτο και Νίνη, είχε την ευτυχία να διαθέτει τον εξαιρετικό Σαριέγκι που κάλυπτε και τα σφάλματα του Μπουμσόνγκ. Επίσης έκαναν καλό ματς οι Ζιλμπέρτο και Κατσουράνης. Σε τελική ανάλυση, αυτό που είπε ο Νιόπλιας στο ραδιόφωνο, πως οι παίκτες είναι καλοί αλλά θέλουν λίγη εμπιστοσύνη και να τους βγουν κάποια αποτελέσματα, μπορεί να μην απέχει και πολύ από την πραγματικότητα.

Tο άρθρο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου δημοσιεύτηκε στο φυλλο της Sportday στις 04/01/2011