Το όραμά του για το φετινό Ολυμπιακό αναλύει σε συνέντευξή του στη Sportday ο Στέλιος Προσαλίκας. Ο προπονητής της ομάδας βόλεϊ των «ερυθρολεύκων» δεν θεωρεί ρίσκο την επιλογή του να αναλάβει την τεχνική ηγεσία των Πειραιωτών και επεσήμανε πως έχει ευθύνη να οδηγήσει το σύλλογο σε κάτι μεγάλο. Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του πολύπειρου προπονητή:
• Οταν φύγατε από τον Παναθηναϊκό, είχατε ποτέ σκεφθεί ότι θα καταλήγατε στον Ολυμπιακό;
«Ασφαλώς. Η αγορά είναι πάρα πολύ μικρή. Σ' αυτό το επίπεδο υπάρχουν τέσσερις ομάδες: ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο Ηρακλής και η Εθνική. Είναι δύσκολες οι επιστροφές προπονητών σε ομάδες. Οι συγκρίσεις βαραίνουν το έργο της επιστροφής και δεν είναι τόσο εύκολο όσο νομίζει ο κόσμος. Ηταν, λοιπόν, μία προοπτική που υπήρχε».
• Χωρούν πια στο βόλεϊ συναισθηματισμοί και φανέλες;
«Οι συναισθηματισμοί υπάρχουν, οι ομάδες αυτές αντιπροσωπεύουν τις λίγες εναπομείνασες ιδέες. Οι διοικήσεις όμως κάνουν τις επιλογές τους, όχι βάσει της ομάδας που υποστήριζαν οι προπονητές μικροί, αλλά των ικανοτήτων τους. Υπάρχει περίπτωση εγώ να είμαι περισσότερο Ολυμπιακός από κάποιους που το φωνάζουν, αλλά θεωρώ ότι είναι αντιαισθητικό να βγάλω την "Ολυμπιακάρα" τώρα».
• Πριν αναλάβετε την ομάδα, λάβατε υπόψη το ρίσκο να τερματίσετε τρίτοι ή ακόμα και τέταρτοι στο τέλος της χρονιάς;
«Φυσικά και το σκέφτηκα. Για να μην κάνω όμως τον ήρωα, δεν νομίζω ότι ρισκάρω ιδιαίτερα. Είμαι πάρα πολλά χρόνια στον χώρο για να αλλάξει η προπονητική μου εικόνα, επειδή δεν κατάφερα να οδηγήσω τον Ολυμπιακό στο θαύμα. Μεγάλο το ρίσκο θα είναι αν δεν καταφέρω να στελεχώσω μία ανταγωνιστική ομάδα για το επόμενο πρωτάθλημα. Εχω την ευθύνη να οδηγήσω τον Ολυμπιακό σε κάτι μεγάλο. Η έλευσή μου δημιούργησε υψηλές προσδοκίες, δυστυχώς όμως η ομάδα είναι πολλαπλά λαβωμένη. Αν παρουσιαστούμε στο Κύπελλο και τα πλέι οφ χωρίς υγιείς και προπονημένους παίκτες, θα έχουμε πρόβλημα. Δεν χωρούν όμως δικαιολογίες σε ομάδα, επιπέδου του Ολυμπιακού. "Καταπίνουμε" τα προβλήματα, το μέγεθος των οποίων θα το ξέρουμε μόνο εμείς».
• Η αλλαγή τριών προπονητών στην ίδια σεζόν επηρέασε την ταυτότητα της ομάδας;
«Εκατό τοις εκατό. Κάθε προπονητής πιστεύει σε κάποιες αρχές και οι παίκτες θέλουν χρόνο να προσαρμοστούν. Προσπαθώ να κάνω κάποιες αλλαγές, αλλά κι αυτό είναι δύσκολο, γιατί δεν γνωρίζω τα όρια όλων των αθλητών. Αυτήν τη στιγμή, λίγα πράγματα μου αρέσουν. Θέλω αλλαγές σ' όλους τους τομείς. Θεωρώ ότι η ομάδα πρέπει να παίξει πιο γρήγορα σε άμυνα κι επίθεση. Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι ότι κάνουμε πολλά λάθη».
• Ο Μιλίνκοβιτς θα είναι απόλυτα έτοιμος σε Κύπελλο και πλέι οφ;
«Υπάρχουν δύο συγκρίσεις: ο Μιλίνκοβιτς ως προς τον γνωστό Μιλίνκοβιτς. Αυτόν ξεχάστε τον. Θέλει πολύ χρόνο για να επανέλθει στην προ τραυματισμού κατάσταση. Η δεύτερη σύγκριση έχει να κάνει με τον Ναγκά. Μπορεί να έχει καλύτερο σερβίς και πιο αποτελεσματική επίθεση, αλλά ο Μάρκος έχει άλλα τρία προσόντα: είναι καλός μπλοκέρ, δεν θα υπάρχει αυτό το ''πάρτι" που γινόταν έως τώρα, είναι πολύ καλός αμυντικός, κι έχει την προσωπικότητα που βοηθάει τους συμπαίκτες του να ανεβάσουν την απόδοσή τους. Η απόφαση της επιστροφής του πάρθηκε βάσει αυτών και της ελπίδας ότι η αποκατάσταση ενός αθλητή περνάει και μέσα από τη συμμετοχή του στους αγώνες. Αν όλη αυτή η υποθετική βάση δεν ισχύσει, τότε θα προβληματιστούμε για το τι θα κάνουμε».
• Αρα ο Ναγκά δεν χωράει πια στην ομάδα...
«Κατηγορηματικά όχι. Με δεδομένο ότι Μεάνα και Τσόσκοβιτς δεν αγγίζονται, μένει μόνο μία θέση ξένου κι αυτή τη δώσαμε στον Μιλίνκοβιτς. Ο Ναγκά ήξερε ότι ήρθε για να αντικαταστήσει τον Μιλίνκοβιτς, οπότε δεν έγινε κάποια απρέπεια. Γνώριζε τους όρους με τους οποίους ήρθε στην ομάδα».
• Αν έμενε ο Μπερνάρντι, πιστεύετε ότι θα βοηθούσε την ομάδα;
«Υπάρχει περίπτωση ο Μπερνάρντι να πρόσθετε κι άλλα προβλήματα είτε αν παρέμενε ή είτε αν ερχόταν τώρα. Ενας εκ των Χριστοφιδέλη, Τσόσκοβιτς θα έπρεπε να μείνει έξω. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι θέσεις των ξένων ήταν "κλειδωμένες" με βάση την ελληνική στελέχωση. Ο Ολυμπιακός έχει τέσσερις Ελληνες διεθνείς, τους Χριστοφιδέλη, Κουρνέτα, Τσακιρόπουλο και Χατζηαντωνίου. Αρα οι ξένοι επιλέγονται για να καλύψουν τις θέσεις του ενός ακραίου, του λίμπερο και του διαγώνιου».
• Ποια είναι η θέση σας για το θέμα των τεσσάρων ξένων;
«Οι τέσσερις ξένοι θα βοηθήσουν το ελληνικό πρωτάθλημα. Εχοντας ως παράδειγμα τα χρυσά μετάλλια των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου και μπάσκετ, και με βάση το ότι μέτριοι Ελληνες παίκτες κοστίζουν πανάκριβα, δεν υπάρχουν ταλέντα στο πρωτάθλημα και οι ομάδες δεν μπορούν να χρυσοπληρώνουν ξένους για να κάθονται στον πάγκο, θα έλεγα ότι είναι μία καινοτόμος απόφαση που θα έπρεπε να ληφθεί. Σε βάθος χρόνου, αυτό το σύστημα θα ωφελούσε την ανάπτυξη, θα βοηθούσε το σταρ σίστεμ, θα γέμιζε τα γήπεδα και θα έφερνε υψηλότερες τηλεθεάσεις και περισσότερους χορηγούς. Ολα αυτά θα πρέπει να ληφθούν υπόψη χωρίς αφορισμούς. Μη βιαστούμε να απορρίψουμε το θέμα των τεσσάρων ξένων πριν το δούμε αναλυτικά».
• Προλαβαίνει ο Ολυμπιακός να κάνει τις αλλαγές που χρειάζονται για να επιστρέψει στην κορυφή τον επόμενο χρόνο;
«Δεν είμαι σίγουρος. Δεν μπορώ να ξέρω τα αποτελέσματα των αγώνων. Το μόνο που λέω με σιγουριά είναι ότι όλοι θα νιώσουν τη διαφορά, ακόμα κι αν δεν μεταφραστεί σε τίτλους. Ηδη, το 50% του χρόνου μου αφιερώνεται στην επόμενη περίοδο. Ισως να μην μπορέσουμε να φτάσουμε στην πρωτοκαθεδρία την πρώτη σεζόν, ωστόσο το νέο πρωτάθλημα αναμένεται συγκλονιστικό, μιας και ο Ολυμπιακός -πέρα από τον Ηρακλή και τον Παναθηναϊκό- θα φτιάξει πολύ καλή ομάδα. Οι μεγαλύτερες ευθύνες μου δεν είναι για τη φετινή περίοδο, αλλά για την επόμενη. Καθήκον μου είναι να δημιουργήσω ένα δεμένο σύνολο, μία 12άδα από παίκτες που συνεργάζονται αρμονικά, ακόμα κι αν δεν είναι οι πρώτες φίρμες. Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε μία από τις καλύτερες φάσεις ωριμότητας της ζωής μου και θέλω αυτή την ωριμότητα να την προσφέρω στον Ολυμπιακό».
• Εχει γίνει ευκολότερο για τις ομάδες να κατακτούν διοργανώσεις, όπως το Τοπ Τιμς Καπ, παρά το ελληνικό πρωτάθλημα;
«Ασφαλώς. Τι δουλειά έχει το Τοπ Τιμς Καπ με το επίπεδο των τριών μεγάλων ελληνικών ομάδων; Γι' αυτό και βγάζω το καπέλο στον Ηρακλή. Μπορεί να μιλάμε για θεσμούς τύπου Τοπ Τιμς Καπ, αλλά η διοργάνωση είναι μία: το Τσάμπιονς Λιγκ».
• Τι ανάμνηση σας έχει αφήσει η θητεία σας στον Παναθηναϊκό;
«Γλυκιά ανάμνηση. Οταν ένας άνδρας περνάει καλά με μία γυναίκα, δεν είναι σωστό να ζητεί αποποίηση του παρελθόντος ή να μισεί τις προηγούμενες γυναίκες που αγάπησε. Είναι κομμάτια μνήμης πολύ ωραία. Με αγάπησε ο κόσμος του Παναθηναϊκού και με μεγάλη ικανοποίηση είδα ότι οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού κατανοούν αυτές τις απλές αλήθειες. Η συμπεριφορά του κόσμου στην πρεμιέρα με συγκίνησε και μου έδωσε τεράστια φτερά. Θέλω να φτιάξω μεγάλα πράγματα γι' αυτόν τον κόσμο και προς αυτήν την κατεύθυνση διοχετεύω την ενέργειά μου. Να είναι σίγουροι ότι δουλεύουμε σκληρά καθημερινά και καμία ημέρα δεν θα πάει χαμένη».
• Είναι άδικο να θυμούνται όλοι την Εθνική των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας για το χαμένο παιχνίδι με την Αμερική κι όχι για την 5η θέση;
«Είναι πολύ άδικο. Εκανε άθλο η Εθνική, αφήνοντας πίσω της μεγάλες δυνάμεις του χώρου. Γνωρίζοντας τον παγκόσμιο χάρτη του βόλεϊ, πρωταρχικός μας στόχος ήταν να μη βγούμε εκτός διοργάνωσης και στο παραπέντε φτάσαμε να διεκδικούμε κάτι που ήταν εκτός στόχων. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η ομάδα ήταν σε πλήρη απαξίωση όταν την ανέλαβα. Είχα τόσα όνειρα γι' αυτήν την ομάδα. Οταν χτιζόταν το σπίτι τού βόλεϊ στην Παιανία, πήγαινα σούρουπο και παρακολουθούσα τις οικοδομικές εργασίες. Θέλω να ελπίζω ότι αυτό το γήπεδο θα αξιοποιηθεί σύμφωνα με τα όνειρα που είχαμε όλοι, για το καλό του ελληνικού βόλεϊ. Η ομοσπονδία με τίμησε στην ύψιστη στιγμή της ιστορίας της, μου ανέθεσε τον ρόλο του ομοσπονδιακού προπονητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Πώς είναι δυνατόν να μείνω σε μικρότητες και κακίες; Είναι μία σχέση στην οποία πάντα θα λέω "παρών" σ' όποιο μετερίζι κι αν χρειαστεί να καταθέσω την άποψή μου».
• Ζητήθηκε η άποψή σας για το τεχνικό τιμ που θα οδηγήσει την Εθνική στο Παγκόσμιο της Ιαπωνίας;
«Η σκιά μου είναι πολύ βαριά. Πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια για να υπάρξει αποστασιοποίηση. Πιστεύω πάντως ότι υπάρχει καθυστέρηση ως προς την προς τα έξω τοποθέτηση των σκεπτικών της ομοσπονδίας, που φθείρει τους εμπλεκόμενους. Εύχομαι γρήγορα να τελειώσει η φημολογία, γιατί πληγώνει την Εθνική».
• Θεωρείτε ότι ο εκάστοτε ομοσπονδιακός τεχνικός δεν έχει την εξουσία που θα έπρεπε πάνω στους παίκτες;
«Εγώ ήμουν απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού, αλλά κάθε προπονητής αφήνει χώρο ανάλογο της έλλειψης προσωπικότητάς του. Ποτέ στα τέσσερα χρόνια δεν με κάλεσε ο πρόεδρος για να μου επιβάλει κάτι, να με συμβουλέψει ή να κρίνει τις αποφάσεις μου. Δεν του αξίζει τέτοια μομφή του Θανάση Μπελιγράτη. Τις προσκλήσεις των διεθνών τις μάθαινε από τις εφημερίδες και τις οποιεσδήποτε αποφάσεις μου από τον μάνατζερ. Αναδρομικά, σ' αυτόν τον τομέα του λέω ''ευχαριστώ''».
• Πώς είδατε την Εθνική στο Ευρωπαϊκό του Βελιγραδίου και τι βλέπετε για το Παγκόσμιο της Ιαπωνίας;
«Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ήταν η μέγιστη ευκαιρία στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ. Η καλύτερη φουρνιά παικτών κλήθηκε να πάρει έναν αγώνα, αυτόν με την Ισπανία, για να φτάσει στην επιτυχία. Δεν λέω ότι φταίει ο προπονητής, αλλά τόσο μεγάλη ευκαιρία δεν ξέρω αν θα ξαναπαρουσιαστεί. Ο κύκλος της Εθνικής κλείνει στο Παγκόσμιο της Ιαπωνίας, όπου κάποιοι μεγάλοι σε ηλικία αθλητές θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους σε νεότερα παιδιά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η Εθνική θα "βυθιστεί". Ρουμελιώτης, Προύσαλης, Σμαραγδής, Ανδρεάδης, Πανταλέων, Στεφάνου, Λάππας ήρθαν επί θητείας μου στην Εθνική και μαζί με τον Μπάεφ και τον Χριστοφιδέλη δημιουργούν μία πολύ καλή ομάδα. Μπορούμε να ησυχάσουμε για έναν - δύο Ολυμπιακούς κύκλους. Επειτα όμως θα πρέπει να υπάρξει τόλμη και φαντασία από τους υπεύθυνους των αναπτυξιακών προγραμμάτων, αλλιώς θα δημιουργηθεί πρόβλημα».