Απόλυτα ικανοποιημένος είναι ο παλαίμαχος άσος της Λάρισας, Γιάννης Βαλαώρας, από την φετινή πορεία της ομάδας. Η μεγάλη δόξα της ΑΕΛ με δηλώσεις που έκανε στον SuperΣΠΟΡ FM 94.6 επισήμανε πως ο ιστορικός σύλλογος θα φτάσει σύντομα ψηλά, ενώ θυμήθηκε και τις ένδοξες μέρες που έζησε στην ομάδα του κάμπου.
«Είναι μεγάλη υπόθεση η φετινή πορεία της ομάδας. Αρχικά μας ενδιέφερε η σωτηρία, καθώς ήταν η πρώτη σεζόν μετά από εννιά χρόνια σε χαμηλότερες κατηγορίες. Όμως τώρα κοιτάζουμε και το κύπελλο UEFA. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Πάιζουμε ανοιχτό και ωραίο ποδόσφαιρο. Ο Γιώργος Δώνης είναι πολύ καλός προπονητής και είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Η ΑΕΛ αυτή τη στιγμή είναι μία μέτρια ομάδα με φιλάθλους επιέδου Μάντσεστερ. Ο κόσμος διψάει για να δει την ομάδα ψηλά και πιστεύω ότι σε 2-3 χρόνια θα τη δει», τόνισε για την τωρινή κατάσταση της ΑΕΛ ο Γιάννης Βαλαώρας, ο οποίος μίλησε και για τη δημιουργία της μεγάλης Λάρισας της δεκαετίας του ’80.
«Η ομάδα ανέβηκε τη σεζόν 1977-78 και άρχισε ο «καθαρισμός» της. Έφυγαν οι παλιοί και έμειναν οι νέοι. Προστέθηκαν στη συνέχεια κάποιο έμπειροι παίκτες οι οποίοι μας βοήθησαν και στη συνέχεια ο πρόεδρος Αντώνης Καντώνιας μάζεψε όλα τα νέα παιδιά της περιοχής. Ντόπιοι παίκτες ηλικίας 18-20 ετών. Ο Αντώνης Γεωργιάδης ήταν ο θεμελιωτής της μεγάλης ομάδας. Μάθαμε τι ήταν προπόνηση. Ο Γιάτσεκ Γκμοχ μας έμαθε τεχνική και πώς να στεκόμαστε στο γήπεδο. Είναι ένας από τους καλύτερους προπονητές που ήρθαν στη Λάρισα».
Σχετικά με το αν μετάνιωσε που δεν πήρε μεταγραφή σε άλλη ομάδα, ο Γιάννης Βαλώρας επισήμανε: «Οικονομικά έχασα αλλά κέρδισα ηθικά. Είμαι ικανοποιημένος που έμεινα στη Λάρισα γιατί είχα δέκα φίλους και τους έκανα δώδεκα και όχι οκτώ. Με κράτησε ο κόσμος, αλλά τότε δεν είχαν παρουσιαστεί ακόμα και οικονομικά προβλήματα στην ΑΕΛ».
Ο παλαίμαχος άσος της Λάρισας μίλησε και για το τροχάιο της έκτης Σεπτεμβρίου 1979. Τότε που ο ίδιος σώθηκε εκ θαύματος, αλλά οι συμπαίκτες του στη Λάρισα, Μουσιάρης και Κουκουλίτσιος, σκοτώθηκαν: «Στις 6 Σεπτεμβρίου είναι αυτό που λέμε ότι το καντήλι μου είχε ακόμα λάδι. Τα δύο παιδιά που σκοτώθηκαν θα άφηναν εποχή. Θα έπαιρναν μεταγραφή ακόμα και σε ομάδα του εξωτερικού».